Live, Recensies

Billie Eilish @ Pukkelpop 2019: Niet voor gevoelige kijkers

© CPU – Nathan Dobbelaere

Ze is ongetwijfeld de meest besproken act van Pukkelpop. Billie Eilish moest plots van de Dance Hall naar de Main Stage verhuizen omdat de vraag zo groot was. En dat op slechts zeventienjarige leeftijd en met nog maar net een debuutalbum onder de arm. Logistiek gezien begrijpen we die keuze, maar was de Amerikaanse popster ook een hoofdpodium waardig?

Een massa tienermeisjes kwam op de been om hun idool aan het werk te zien. Hoe groot de ontlading was toen Billie eindelijk voor hun ogen stond, kon je aflezen op de  decibelmeter. Ze schreeuwden de longen uit hun lijf. Een horrorbeeld dat weggeknipt lijkt te zijn uit een film van Tim Burton leidt het eerste nummer in. Meteen kiest Billie voor een van haar grootste hits: “Bad Guy”. De menigte wordt wild en merkt dan ook niet op dat Billie heus niet alles zelf zingt. Of toch niet luid genoeg om haar vooraf opgenomen backingvocals te overstemmen.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Billie heeft een prachtige, maar best wel stille stem. Die komt dan ook geweldig goed tot zijn recht op songs als “idontwannabeyouanymore”, “WHEN I WAS OLDER” en absolute topper “bellyache”. Songs waarbij haar band bijna overbodig wordt en Billie alles alleen draagt. Dankzij haar podiumprésence is die stille stem geen spelbreker bij het meer uptempo werk. Het publiek neemt maar al te graag over. Bij “my strange addiction” eet de jeugd uit haar hand. En als Billie springt, dan springt de weide mee. Ze hoeft geen twee keer te vragen om neer te gaan zitten tijdens “COPYCAT” en met haar guitige gezicht en innemende lach weet ze iedereen meteen te charmeren.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Terwijl er gigantische virtuele spinnen over het scherm kruipen, zombiehanden in het rond grijpen en andere duistere taferelen levensgroot achter Billie tot leven komen, is de zangeres alles behalve creepy. Het groene haar, de zware ketting en de losse kleren proberen misschien een boodschap over te brengen, maar haar muziek vertelt iets anders. Geen stoerdoenerij op “Ocean Eyes”, een liefdesliedje dat ze opnam toen ze veertien was. Even later volgt “when the party’s over”, nog zo’n lied waarop Billie zich volledig blootgeeft. ‘Try to live in the moment during this song,’ vraagt ze aan het publiek. Dat doet ze zelf ook met alle gevolgen vandien. De traantjes kan ze niet wegsteken en we krijgen zelf ook kippenvel.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Afsluiten doet Billie Eilish met “Bury A Friend”, de staalkaart voor haar experimentele pop, gevolgd door een uitgebreid afscheid van haar fans. Begin 2018 trad deze popster nog op in de Botanique en vandaag speelde ze de Main Stage van Pukkelpop plat. Zet dit in een Dance Hall en het wordt een te grote horrorshow, want zelfs in het daglicht van een zondagmiddag waren haar duistere songs angstaanjagend goed.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram zijn er nog meer beelden te vinden. Volgen is de boodschap!

Setlist

bad guy
my strange addiction
you should see me in a crown
idontwannabeyouanymore
COPYCAT
WHEN I WAS OLDER
wish you were gay
xanny
all the good girls go to hell
ilomilo
bellyache
ocean eyes
when the party’s over
bury a friend

Lees ook ons dagverslag van dag vier van Pukkelpop en onze recensies van co-headliners The National en Twenty One Pilots.

18 augustus 2019

About Author

Emma Vierbergen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief