Live, Recensies

Kamasi Washington @ Couleur Café 2019: Hij kwam, zag en overwon

© CPU – Bert Savels

Kamasi Washington kwam, zag en overwon. De Amerikaanse jazz-saxofonist kwam niet alleen en nam een band mee die al soul, funk en jazz uitstraalde voor ze nog maar één noot hadden gespeeld. De band bestond uit twee drummers, een keyboardspeler, een trombone en een zangeres annex danseres. Hierbij had hij ook nog een verrassing voor ons in petto in de vorm van papa Washington die twee fluiten bespeelde. Elke muzikant legde zo zijn ziel in zijn instrument dat het gewoon niet anders kon dan een gigantisch goed optreden worden, en dat werd het dan ook.

© CPU – Bert Savels

De Amerikaanse saxofonist is een van de, zo niet de grootste naam uit de hedendaagse jazz. De man is niet enkel actief binnen het jazz-genre, maar is ook een graag geziene gast bij hiphoppers als Kendrick Lamar, Snoop Dogg en Lauryn Hill. Ook is hij beste vrienden met mannen als Thundercat en Flying Lotus, waarbij hij op het Brainfeeder label staat. Zijn albums The Epic en Heaven and Earth worden door muziekkenners als Gilles Peterson de hemel ingeprezen en hij mocht zelfs een nummer schrijven voor Street Fighter, zijn favoriete spel.

Het goed volgelopen amfitheater was de perfecte setting voor Kamasi Washington en zijn kompanen. De zon zakte juist genoeg achter de bomen om de Green Stage in een schaduw en de bijhorende aangename temperaturen te hullen. Gelukkig maar, want vanaf de eerste noten schoot de temperatuur weer met tien graden de lucht in. Na “Journey” te hebben gespeeld, stelde Kamasi de muzikanten voor de eerste en zeker nog niet de laatste keer voor. Wanneer ze om de beurt hun solo speelden, zag je de Amerikaan zelf ook gewoon genieten van de muziek, net als het publiek. Nadat de muzikanten voorgesteld werden, zei hij dat hij nog een verrassing in petto had en dit was Rickey Washington, zijn vader, die zich bij de band voegde met de fluit.

© CPU – Bert Savels

“Abraham” werd ingezet door bassist Miles Mosley, en aangezien hij dit nummer zelf schreef, nam hij ook de zang voor zijn rekening. Mosley is een sfeermaker eerste klas en het publiek lustte er wel pap van, ondanks dat de temperatuur weer de hoogte in schoot. Na het standaard artiestenpraatje over dat iedereen mooi is en we toch één zijn ondanks dat iedereen verschillend is, volgde het hoogtepunt van de avond. Op “Desire” speelden de muzikanten vijf verschillende melodieën tegelijkertijd, die samen toch een mooi geheel vordmen. Het publiek werd verliefd op Kamasi en zijn band en omgekeerd ook. Het publiek stond al recht, en toch voelde je dat ze een nog grotere staande ovatie wilden geven. Kamasi van zijn kant kon enkel maar ‘thank you, thank you, thank you’ uitbrengen. Om te eindigen werden de twee grootste hits “Street Fighter Mas” en “Fists of Fury” nog bovengehaald om het weinige publiek dat nog niet voor hem was gevallen ook in zwijm te leggen.

Kamasi Washington en band brachten een optreden met een mix van jazz, soul en funk met zoveel overgave dat – maar we willen niet voorbarig zijn – waarschijnlijk wel gerekend kan worden tot het beste optreden van dit weekend en ook bij de betere zal horen van wat er de voorbije dertig jaar allemaal op Couleur Café is gepasseerd.

30 juni 2019

About Author

Joren Van der Plas


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter