Live, Recensies

Graspop Metal Meeting (Festivaldag 1): Telt donderdag nu mee of niet?

©CPU – Chris Stessens

Voor velen begint het festival pas op vrijdag, donderdag is zo de dag waarop je als het kan je tent al komt opzetten de weide eens bekijkt en vervolgens naar een paar Belgische/Europese bands kijkt. In 2017 was er zelf niets te doen de donderdag, Rammstein slorpte waarschijnlijk het ganse donderdag budget op. Maar vorig jaar stond daar ineens Guns N’ Roses. Het festival was nog nooit zo snel uitverkocht. Dit jaar doet Graspop een stapje terug. Geen grote headliner op donderdag, maar ook niet enkel groepen van ons continent. En dat zorgt toch wel voor een grote golf metalheads die er duidelijk al zin in hebben.

Raven @ Marquee

De oude Britse metal veteranen Raven zijn terug te vinden op de holy fields. De band die vroeger nog het piepjonge Metallica op sleeptouw nam, vind je niet terug in het koning Boudewijn stadion. De oude reuzen staan er wel nog steeds. Er valt niet over te discussiëren dat deze band mee aan de fundamenten van de huidige metalscene ligt. Maar vernieuwen doen ze al lang niet meer. En dat voel je ook meteen aan het publiek. Velen komen nog eens hun hoofd binnen stoppen in de tent en luisteren een paar nummers mee. Maar daar blijft het ook bij. De mannen spelen nog steeds een klassieke strakke metal set met de daarbij horende high vocals. Maar de sobere opstelling en performance kon het volk niet meteen enthousiast krijgen. Halverwege gingen we snel eens piepen bij Beartooth die op de Jupiler Stage stond. Daar zat de sfeer er zeer zeker in, meer volk, meer enthousiasme en een veel betere sfeer. De klassieke bands beginnen steeds minder en minder populair te worden en dit was hier dan ook zeer merkbaar.

The Amity Affliction @ Jupiler Stage

© CPU – Nathan Dobbelaere

Drie jaar terug stonden ze voor de eerste keer op GMM, maar in tussentijd is The Amity Affliction geëvolueerd tot een volgroeide metalband die de balans heeft gevonden tussen verscheurende screams en hemelzoet gezang. In de zomer van vorig jaar brachten ze nog Misery uit, en die komen ze met plezier voorstellen op de Europese festivals. Het werd al snel duidelijk dat deze nieuwe plaat niet geweldig scoort bij het publiek. Ondanks de grote opkomst was er weinig ambiance. Hun nieuwe nummers leunen veel harder op de hogere vocals en zijn een pak rustiger dan hun vorig werk. Mix daar nog wat elektronische invloeden bij en je raakt het publiek volledig kwijt. Gelukkig speelde de band dan toch nummers zoals “Death’s Hand” en “Don’t Lean On Me”. Daarmee kregen ze iedereen dan wel volledig mee. Hiervoor was het publiek gekomen, die perfecte balans tussen moshen en luidkeels mee schreeuwen met de emotionele lyrics. De band eindige dan ook wijselijk met “Pittsburgh” die het publiek nog een laatste keer in vuur en vlam zette.

Philip H. Anselmo and the Illegals @Marquee

©CPU – Chris Stessens

Een steeds wederkerig patroon op donderdag lijkt een groep met een connectie naar de almighty cowboys from hell en dat is dit jaar niet anders. Wellicht het dichtste dat we ooit zullen komen in de aard van een Pantera-reünie is deze volledige Pantera-set gebracht door de voormalig zanger en the Illegals, één van Philip zijn vele muzikale projecten. Het heengaan van de gebroeders Abbott wordt hier mooi geëerd door deze set. Het lijkt alsof iedereen is afgezakt om deze unieke set te zien. De Marquee staat voor de eerste keer bomvol. Voor het eerst vandaag kregen we een volledig festival gevoel. Het publiek was laaiend enthousiast vanaf de eerste minuut. Als je even je ogensloot leek het alsof Pantera in volle glorie aan het werk was. De band wisselde perfect af tussen de typische snelle stukken en de tragere build ups. Zelf de – in Pantera normen – rustigere nummers sloegen meteen aan. Toen het iconische “Walk” aankwam, was het volledig koekenbak. De Marquee barste als het waar uit zijn voegen. Zeg maar het ganse plein brulde luidkeels mee. De energie zat als het ware op de hoogte van een vette headline act. En deze energie ging ook niet meer weg. Een waar feest voor jong en oud de Cowboys From Hell hebben zeer duidelijk hun stempel gedrukt op de volledige metalscene. RE SPECT!

Donderdag was dus een ideale openingsdag voor de rest van het weekend. Vandaag staat onder meer de laatste Belgische show van Slayer op het programma.

21 juni 2019

About Author

Jarno Desmet


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter