Mathieu Terryn, Simon Nuytten en Oliver Symons vormen samen één van de populairste Nederlandstalige indie-popgroepen van het moment. Bazart verkoopt Sportpaleizen uit, verovert hoge plekken in de charts en charmeert heel wat Vlamingen. Na het zeer succesvol eerste album Echo, komt Bazart deze maand nog met de opvolger 2 waarmee ze evenveel harten willen veroveren. De druk is groot want met vijf MIA’s op hun schouw en een platinum album op zak, verwacht iedereen een nog groter succes. Ondertussen loopt ook de verkoop voor hun Sportpaleis als een trein en zo kunnen de mannen weinig steken laten liggen.
De eerste single “Grip (Omarm me)” wisten we zeer goed te pruimen door de iets duisterdere insteek en ook bij de radiostations wordt het nummer volop gedraaid. Single nummer twee “Intro” is al wat minder radiovriendelijk omdat het nummer slechts enkele strofes bevat en voornamelijk instrumenteel is. De melodie van “Intro” is vooral te beschrijven als een samenvatting van Felix Pallas en Warhola, de soloprojecten van Nuytten en Symons, maar dankzij Mathieu’s stem krijgen we al snel de Bazart-sound. Niet hun strafste nummer want een lichte ééntonigheid overheerst, maar welke intro heeft dat tegenwoordig niet. Het dromerige staat centraal en doet zijn werk. Niet meer en niet minder.
