Live, Recensies

Palace @ Botanique (Witloof Bar): Een paleis van melancholie en sentiment

palace_approved_3

Palace is een Britse band die in 2014 plots opdook op het internet. De band bracht toen hun debuut-EP Lost In The Night uit waarna de bal aan het rollen ging. Twee jaar later brengt de band een eerste full-cd uit, So Long, Forever, op 4 november 2016, nog geen week later stellen ze die voor in de Botanique waar ze voor een derde keer staan. Het werd een aangenaam concert waarin de band het gevoel voor emotie sterk naar voren draagde. Vol inleving en spannende gitaren bracht de band een volgelopen Witloof Bar met een voldaan gevoel naar huis.

Voorprogramma van de avond was Beach Baby. Het concert leek een fijne opener voor Palace die wat meer luistermuziek brengt. Beach Baby daarentegen houdt het liever fris en brengt zomerse surfrock met een streepje lo-fi. De band speelt maar een halfuurtje en houdt het erg speels waardoor het de perfecte opwarmer is voor de hoofdact later die avond. Hoogtepunt was afsluiter “U R” waarin de band hun dreampop perfect verweeft met de springerigheid van hun songs, leuk.

Palace

Uiteindelijk is het toch Palace dat in de meeste mensen hun geheugen zal gegrift staan. Niet vanwege de waanzinnig spectaculaire show, de uitbundige bandleden of de interactiviteit, nee gewoon dankzij de sterke songs. Alsof een bliksemschicht het podium uiteenrijt, brengt Palace bij het begin een stevige intro waarin ze hun gitaren centraal stellen. De eerste aardverschuiving van de avond is een feit en de band gaat naadloos over in “Head Above The Water”, althans dat dachten ze. Een luide plof van de bassist verpest een klein beetje de sfeer die ze net schiepen, “Ruined the moment”, grapt hij.

De band heeft duidelijk wel plezier op het podium. De jonkies zijn met vier en lachen bij iedere misstap die ze begaan. Vooral bij nieuwe nummers zoals “Have Faith” en “So Long Forever” valt op dat de band nogal onzeker speelt. Ze moeten die nummers dan ook nog in de vingers krijgen. Hierdoor teert de band vooral op ouder werk. Zo speelt het viertal de helft van de nieuwe plaat niet en krijgen we vooral werk van hun tweede EP. Geen haan die er om kraait en wij ook niet, Palace weet met deze nummers wel een sterkere set te serveren.

PALACE

Ieder nummer heeft een soortgelijke aanzet en opbouw. Het begint altijd zeer minimalistisch met een subtiele gitaar waarna de rest van de band invalt. Vervolgens krijgen we de unieke stem van zanger Leo Wyndham (denk wat aan de stem van de zanger van The Maccabees en je krijgt een idee) die ons van emotie en kippenvel voorziet waarna de opbouw van het nummer verder gaat. Uiteindelijk mondt dit allemaal uit in een instrumentalistisch samenspel waarbij de gitaar het centrale punt inneemt en de hoge noten soms wat post-rock-invloeden met zich meebrengen. Soms mag het zelfs nog dreigender van ons. Nu is het nog iets te braaf waardoor we niet worden omver geblazen.

Palace

Met “Break The Silence” breken ze dit een beetje en halen ze hun spieren boven. De band speelt af en toe unieke solo’s met een slide guitar, al gaat dat niet even gemakkelijk. Wanneer de gitarist zijn slide stukje kwijt is, komt hij met een originele oplossing door met zijn aansteker de noten te spelen op zijn gitaar. Een voordeel aan roken zowaar. De band betrekt het publiek wel zelden tot nooit bij de set. Bij “Have Faith” laten ze hen wel eens klappen op de toon, maar verder dan dat gaat het niet. Dit is ook niet nodig want met zo veel inleving in de muziek, moet je gewoon focussen op de sound en de kracht van de klank.

Palace

Eindigen doet de band met “Bitter”, een song dat zo op de radio kan geraken. Een catchy indie rock nummertje met angstaanjagende gitaren en een meezingbaar refrein. Bitter was het einde zeker, in tegenstelling tot het zoete concert. Palace heeft enkele leuke songs op zak die perfect zijn om eens bij weg te zakken. Nog een klein beetje werken aan de podium présence en dan zal de toekomst voor deze mannen zeker snor zitten. Een toekomst waarin ze de weg van Foals en The Maccabees met gemak kunnen volgen.

Setlist:

1. Intro
2. Head Above The Water
3. I Want What You Got
4. Tomahawk
5. Kiloran
6. Have Faith
7. Break The Silence
8. Holy Smoke
9. Veins
10. So Long Forever
11. It’s Over
12. Bitter

9 november 2016

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief