© CPU – Jan Van Hecke
We hebben allemaal wel eens kennisgemaakt met autoriteit. Je moeder die je bij het uitgaan een uur meegaf alsof ze de avondklok had uitgevonden, een flitscamera die vond dat 127 écht geen 120 is, of je baas die op maandagochtend met het verkeerde been het kantoor binnenstapt. En tenzij je de afgelopen jaren onder een goed geïsoleerde steen hebt geleefd, zijn ook de grimmigere voorbeelden tegenwoordig legio. Met “Authority” richt LũpḁGangGang zijn blik op dat donkerdere soort gezag. Muzikaal blijft het Brusselse viertal op deze tweede single van Faulty Circuits, dat op 6 november verschijnt, lekker roeren in de vertrouwde genrepot.
Smooth jazz en funk vormen de bodem, gekruid met dromerige gitaren, elektrische piano en hiphopachtige vocalen. Het geheel laat zich moeilijk in één hokje proppen. Gelukkig maar, want hokjes en autoriteit: daar lijkt de band nu net weinig boodschap aan te hebben. Antons stem staat nadrukkelijk vooraan en zoekt geregeld de falsetregionen op. Dat maakt “Authority” opvallend kwetsbaar, want hoe harder hij zich laat horen, hoe machtelozer hij lijkt tegenover iets dat toch niet van plan is te luisteren. Geen gebalde vuist op tafel dus, maar iemand die het spelletje doorheeft, de muren dichterbij voelt komen en toch zijn mond niet houdt.
Een jazzy protestsong dus. Bob Dylan maakte van protestmuziek zowat een ambacht en staat op 29 oktober in de Lotto Arena. Wie zijn maatschappijkritiek liever met jazz, funk en een pak meer groove krijgt, kan vijf dagen eerder LũpḁGangGang in de Arenberg aan het werk zien. Protesteren kan blijkbaar ook dansbaar zijn. En wanneer het tijd is om naar huis te gaan? Dat bepalen ze, in tegenstelling tot je moeder vroeger, gelukkig nog altijd zelf.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
