Albums, Recensies

Viji – Are You in My Head (★★★): Vocoder voor de sfeer

De zaken staan er festief voor bij leflabel Dirty Hit, met nieuwe releases van top in de pop als Pale Waves en beabadoobee. Tot die internationale knallers mogen we sinds kort ook Viji rekenen, vriendin van de drummer van die laatste en alias van Vanilla Jenner, een Oostenrijks-Braziliaanse Londense. In haar slaapkamer schrijft ze naarstig weg en maakt ze altpop die schippert tussen grunge en lo-fi, en dat op een oprechte, eigen manier. Met ep Are You in My Head brengt ze ons haar eerste volwaardige collectie muziek.

De plaat zet in met “Unfair”. Het nummer klinkt zeer mañana; alles sluimert sloompjes door en aan ons voorbij. Toch blijven elementen kleven. Een gitaar komt hier en daar schroompjes wat dwijlen op de achtergrond, Vanilla mijmert zagerig over laat opstaan op zondagmorgen en zo drapeert het ganse nummer over ons met een jonge nonchalance. Dat klinkt negatief, maar is het niet. Integendeel: het werkt hier in het voordeel van het nummer en schikt het ook goed in het geheel van het album. We worden hier echt ‘s zondags wakker, en de kortspeler ontwaakt zo ook.

Op “Unfair” volgt “Cherry”, misschien wel het meest catchy nummer dat we hier terugvinden. Volgens de Londense ging het schrijven van deze tekst moeizaam en kwamen er veel revisies aan te pas. Ze komt vaak met specifieke ideetjes, maar houdt zich ook bezig met het overbrengen van die ideetjes op de juiste manier. Zo gaat het hier over een crush hebben op iemand en daardoor blind zijn voor hun al dan niet wederzijdse gevoelens. Misschien wel de minst unieke vondst onder deze vijf nummers, maar wel eentje die ze op een goeie manier heeft uitgewerkt.

Ook in titeltrack “Are You in My Head” gaat het over de liefde. Hier focust Viji op het feit dat je soms té veel kan nadenken over een futiele zaak en zo een relatie de grond in kan boren. Minder catchy is “Ghost Song”. Het spookt bij wijze van spreken wat rond op het album, maar niet in je hoofd. Toch is het perspectief wel boeiend. Als geest ziet de muzikante hoe haar vrienden stilletjesaan verder leven. ‘All my friends are slowly getting better / Forget about me’. We vergeten het nummer dan maar.

Niet catchy maar rauw eindigt het in “Drowsy (Lightning)”. Door het behouden van veel van de originele demo’s klinkt het vrijwel onbewerkte nummer heel oprecht. Vele nachten in de studio waren hier dan ook niet voor nodig, maar toch steekt het resultaat als onze favoriet boven de rest van de ep uit. Waar de zangeres in het algemeen speelt met grunge-invloeden à la Heather Nova en Magnapop komt hier ook de contemporaine internetmuziek even de slaapkamer binnengewandeld. Zo klinkt het hier ook een beetje als “Onigiri” van Jerskin Fendrix en de algehele discografie van lui als 100 gecs. Een beetje vocoder, dat kan wel eens smaken.

Doorheen het album stelt de jongvolwassene ons vragen die ook wij onszelf stelden op die leeftijd. Die werkt ze uit op een doordachte en volle manier, wat een coherent en afgewerkt vijftal oplevert. Vooral fijn is de algehele laidbackheid die boven dit alles wolkt. Deze ep is een goeie voorzet voor een verdere carrière, en we houden graag onze oren klaar voor meer Viji in de toekomst.

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

14 november 2020

About Author

Anne-Leen Declercq Streep™


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief