Live, Recensies

Editors @ Down The Rabbit Hole 2019: Waar is het drama?

© CPU – Nathan Dobbelaere

Dit jaar valt Editors op geen enkel Belgisch festival te zien. Zou hun abonnement verlopen zijn? Hoe het ook moet zijn, in Nederland blijft het alvast lopen en dus stonden ze dit keer op Down The Rabbit Hole. Ze brachten er nieuwe muziek mee en speelden ook voornamelijk nummers uit de erbarmelijke plaat Violence. Gevolg: een show met veel ups, nog meer downs en een sterke bisronde.

Het begon al meteen met een vreemde technobeat, waaruit “Violence” ontsproot. De toon was meteen gezet, want wij waren al onze oren aan het bedekken van bij het begin. Het nummer is een aanfluiting en de titel van de song is alleen maar van toepassing op hetgeen ze uitvoeren op onze oren. Gelukkig had Editors daarna meteen zijn wit konijn vast en haalden ze “Papillon” boven, waarna de sfeer plots optimaal was. Dat ze daarna een nummertje uit hun oudere plaat bovenhaalden, deed de set alleen maar opleven.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Editors wilde teruggrijpen naar de beginjaren en iets later passeerden nog “All Sparks” en “Blood” na elkaar. Meteen ook samen met “An End Has A Start” de hoogtepunten in de set. De rest zakte te veel in elkaar en focuste te veel op de vocale prestaties van Tom Smith. Het potje drama werd opengetrokken en die verdween niet meer tot aan het laatste nummer voor de bisnummers. Jammer, want Editors heeft wel genoeg goeie nummers om een energieke set neer te zetten, maar daar hadden ze vandaag niet genoeg zin in.

Muzikaal was alles wel uitmuntend en viel er weinig op aan te merken, enkel de keuze van de songs deed af en toe wenkbrauwen fronsen. Editors kan een hele weide entertainen met alle hits die ze al uitbrachten, en toch kozen ze er in het tweede deel van de set voor om vooral tragere, iets minder bekende songs aan de dag te brengen. Het publiek stond er maar mak bij en kreeg het niet direct warm. Tom Smith smeet zich wel volledig op het podium en als frontman stond hij er volledig, maar soms wou hij te veel zijn eigen stem in de kijker zetten, wat ten koste ging van een goeie song.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Qua spektakel werden kosten noch moeite gespaard om er een grootse show van te maken met een gigantisch lichtspektakel, veel vuur en natuurlijk ook wat vuurwerk. Het moest ook wel, want als we dat vuur niet kregen, gingen we het ook niet warm krijgen tijdens “Magazine”. Muzikaal probeerde Editors wel meer gitaren in de songs te krijgen, wat we alleen maar kunnen toejuichen. Maar door “Cold” akoestisch te brengen, kozen ze toch voor het verkeerde melodramatische moment. De vaart werd uit de set gehaald en mensen zaten te wachten op de echte grote hits.

© CPU – Nathan Dobbelaere

De bisronde moest alles proberen recht te trekken, al was het kalf voordien al bijna genadeloos verdronken. “A Ton Of Love” liet iedereen uitbundig meezingen, terwijl “Smokers Outside The Hospital Doors” voor nog meer euforie zorgde. Wat een nummer blijft dat ook, het beste wat Editors ooit heeft voortgebracht en dus ook meer dan terecht een van de laatste songs in de set. Met mooie confetti werd er een eind aan gebreid en dan moest “The Racing Rats” nog volgen. Alle kracht houden voor de bisronde, een gewaagde zet. Jammer genoeg moest nieuwe single “Frankenstein” de set afsluiten. We eindigden dus zoals we begonnen met een aanfluiting. Wat een vreselijk nummer, zelfs vuurwerk kon dat niet redden. We willen het liefst nooit meer horen.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Editors is een band die in onze contreien echt heel veel succes oogstte en dan ook uitgroeide tot een headline act. De band deinst er niet voor terug om eens te gaan experimenteren en nieuwe sounds te ontdekken, maar dan moet het allemaal wel nog goed klinken. De mix tussen techno, rock en postpunk blijft soms iets te over the top om echt te overtuigen. Ook op Down The Rabbit Hole was het dramagehalte soms te hoog, waardoor we, vooral tijdens het laatste deel van de reguliere set, een soort van afkeer kregen tegenover wat Editors presteerde. Gelukkig maakten ze in de bisronde veel goed en zo was de set van Editors toch een beetje overtuigend.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram zijn er nog meer beelden te vinden. Volgen is de boodschap!

Setlist:

Violence
Papillon
Munich
Hallelujah (So Low)
Barricades
An End Has a Start
Darkness at the Door
All Sparks
Blood
Cold (Acoustic)
Ocean of Night
Magazine
Sugar
No Harm

A Ton of Love
Smokers Outside the Hospital Doors
The Racing Rats
Frankenstein

6 juli 2019

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter