Live, Recensies

Finale De Nieuwe Lichting 2017 @ AB: acht bands bewijzen wat ze waard zijn

Voor het vijfde jaar op rij organiseerde Studio Brussel dit jaar De Nieuwe Lichting. Een zoektocht naar nieuw muzikaal talent van eigen bodem waaruit drie winnaars gekozen worden. Dit jaar waren er 852 inzendingen waaruit 60 bands geselecteerden werden en waarna de jury onder leiding van Kirsten Lemaire acht finalisten koos. Die acht mochten zich bewijzen op het podium van de Ancienne Belgique, al waren op dat moment de stemmen van de luisteraars al geteld.

Tundra beet de spits af in een blauw broekpak, met een band waarmee ze voor het eerst live optrad. Met een verleden bij The Happy was het desondanks niet de eerste keer dat Charlotte op een podium stond. De sound zat goed en klonk professioneel, al merkten we toch wat zenuwen op tijdens “Walking In The Dark”. Haar cover van “Freedom” van George Michaël brak swingend het ijs en liet onze voeten graag meetikken.

Bij Me & The Critters werd het intiem in de zaal. Met twee gitaren en een stem nam Jelle Van Troostenberghe het publiek mee op een korte trip die begon met zijn eigen single “A Smile My Face Has Banned” en eindigde met een prachtige cover van “Teardrops” van Massive Attack. Het klonk puur, troostend en het voelde alsof we naar een oranje zonsondergang stonden te kijken met een glas wijn in de hand.

Van de akoestische gitaar ging het loeihard naar de elektrische gitaren van Black Leather Jacket. The Libertines van de Kempen zorgden voor heel wat meewegende heupen op hun single “Troublemaker”. Stevig tempo, snoeiende gitaren: het betere Afrekeningwerk met andere woorden. Hun cover van “Uptown Funk” van Bruno Mars lieten ze de zaal meedansen. Onze heupen hebben het geweten.

Kai Wén had een wilde fanclub mee op het balkon, die voor de nodige support zorgden tijdens zijn nummer “Deep”. De Brugse Kevin coverde “One Dance” van Drake. De moves heeft hij alvast, afgaand op het goedkeurend vrouwelijk gegil bij het schudden van achterwerk. Zijn raps en rhymes zaten goed, maar zijn zang was niet altijd even toonvast. Al goed dat we er een flik flak gratis boven op kregen .

LudoviQ houdt wel van wat bloot. Op blote voeten en in bloot bovenlijf met daarop een stijlvol jasje gaf hij een stuk Afrikaanse gospel ten berde. Na wat technische problemen zette hij onverwacht “The Reminiscence” in. De sitar mag hij wat ons betreft thuis laten, want zijn stem klinkt het best op z’n puurst. Zijn soulvolle stem kwam volledig tot zijn recht bij zijn cover van “Be The One” van Dua Lipa, waar hij  zich tot echte frontman ontpopte.

Amazumi had nagedacht over haar act. Verfstrepen op haar gezicht, een t-shirt met power pussy en een sample van “Exhibit F” van Boogie Down Productions. Qua statements maken kan dat wel tellen. Bijgestaan door een DJ en een mannelijke mede-rapper, moesten we spontaan denken aan Die Antwoord, maar dan de hiphop-versie ervan. De beats klonken diep en rauw. Bij haar cover van “Can’t Stop” van The Red Hot Chili Peppers moesten wij even de wenkbrauwen fronsen. Anthony Kiedis in een rapversie hadden we nog niet gehoord.

The Lighthouse was duidelijk de favoriet van de zaal, met heel wat meisjes die er genoeg decibels voor over hadden om hen toe te gillen. En terecht, hun “Hollywood” klonk poppy en heel dansbaar. Hun cover van “No Scrubs” van TLC neigde naar de versie van Bastille, maar klonk snediger en energieker.

Opgepikt door Het Zesde Metaal, kleinzoon van een Egyptische zanger en gewapend met enkel een gitaar kreeg Tamino de zaal muisstil. Zijn “Habibi” ging door merg en been en zorgde voor het kippenvelmoment van de avond. Het eindigde met het langste en meest intense applaus van de avond. Zijn cover van Arctic Monkeys met “I Bet You Look Good On The Dance Floor” bleek ook meer dan geslaagd.

Een finale eindigt met winnaars, dat weet ieder kind. Tamino, Kai Wén en The Lighthouse vielen samen in de prijzen en treden daarmee in de voetsporen van Wanthanee, Equal Idiots en Clear Season. De Nieuwe Lichting is uiteindelijk gewoon een populariteitswedstrijd. Dat Tamino en The Lighthouse bij de winnaars zouden horen, hadden we al kunnen afleiden aan het applaus in de zaal. Kai Wén was de grote verrassing, en we zijn benieuwd hoe hij zich zal bewijzen en hoe zijn nieuwe werk zal klinken. Een ding is zeker: we kennen alvast de eerste drie namen op de affiche van Pukkelpop, en we vermoeden dat we hen nog veel meer zullen zien opduiken.

4 februari 2017

About Author

Julie Heyvaert


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief