Live, Recensies

Frances @ AB Club: Voor liefhebbers van charmante pop

Gisteren zakte de Britse singer-songwriter Frances voor de tweede maal af naar de Ancienne Belgique in Brussel. In september mocht ze in de grote zaal het voorprogramma van Bastille verzorgen, nu verkocht ze op eigen houtje de AB Club uit en stelde er haar debuutalbum Things I’ve Never Said voor. Dat het om een ander soort optreden zou gaan, werd al snel duidelijk. Geen band die Frances bijstond deze keer, enkel haar stem en haar piano.

De drieëntwintigjarige zangeres behoorde vorig jaar tot de uitverkorenen die kans maakten om het tot BBC’s Sound of 2016 te schoppen. Dit mede dankzij de single “Grow”, waarmee ze gisteren haar set opende. Een prachtige popballade die je nostalgisch doet hongeren naar een eenvoudigere tijd wanneer Twilight nog sociaal aanvaardbaar was. Min of meer dan toch.

Wie verwacht had dat het concert een collectief potje huilen zou worden, was eraan voor de moeite. Sophia Frances Cooke is een vrolijke dame. Haar bindteksten bestonden voornamelijk uit anekdotes en gegiechel, gevolgd door de nodige dankwoordjes en wat transparant gevlei. Ze wist zo te vertellen dat ze eerder backstage een bandlid van Ben l’Oncle Soul, die gisteren op het andere podium van de AB speelde, voor Nile Rodgers had aanzien. Ze ensceneerde aansluitend het fangirl-moment dat volgde. ‘Een zalig wijf’, dat slechts enkele seconden nodig had om nadien terug een emotionele song op poten te zetten. Aandoenlijk, toegankelijk en pretentieloos geladen.

De set zat het beste ineen wanneer haar snellere nummers “Under Our Feet”, “Borrowed Time” en “No Matter” elkaar opvolgden. Vooral dat laatste nummer werd opgewaardeerd door het live te brengen. Het lied werd gestript van gekunstelde geluidjes en kon bijgevolg op een vurig applaus rekenen.

Toch riskeerde het ook een handvol keren de mist in te gaan. Te bombastisch en enthousiast was de piano af en toe in staat om de warme stem van Frances in te halen. Het tempo van opener “Grow” werd ongelukkigerwijze serieus opgedreven en ook “Cloud 9” en “Say It Again” ontdooiden geen harten zoals de studioversies dat kunnen.

Het sterkst was Frances op het einde, wanneer haar platgedraaide radiohit “Don’t Worry About Me” de revue passeerde. Ze bedankte eerst nog eens het hele publiek voor het warme en ongeëvenaarde onthaal dat het lied in België gekend heeft. Daarna alleen haar stem, even geen piano, en heel veel opengevallen monden. Wie zonder extreem hoge verwachtingen het concert tegemoet ging, stapte zeker meer dan tevreden naar buiten.

 

SETLIST

Grow

Cloud 9

Let It Out

Drifting

Under Our Feet

Borrowed Time

No Matter

Say It Again

Last Word

When It Comes To Us

Don’t Worry About Me

22 april 2017

About Author

Annabel Kemel


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief