Albums, Recensies

Heavy Whipped Cream – A Mouthful (★★½): Overvloed aan het gebruikelijke

Uit het mooie Nederlandse Utrecht komen deze vier nostalgische muzikanten. Heavy Whipped Cream bracht in 2017 al eerder een ep met vijf nummers, of in hun eigen omschrijving ‘mini-album’, uit genaamd Cooking With… De groep maakt zachte 60’s-rock met een goeie dosis psychedelische elementen. Denk aan iets tussen Pink Floyd, Canned Heat en The Beatles. Met de nieuwe ep van vijf nummers maakt de band wederom een slinks woordgrapje met hun eigen naam.

“Two Is The Deal” schiet uit de startblokken in een opbeurend tempo en met een aanstekelijke gitaarriff. Met hun mix van folkrock en milde psychedelia geven de Nederlanders een zeer antieke indruk. Er werd goed geluisterd naar legendarische voorbeelden als The Byrds en The Lovin’ Spoonful. Heavy Whipped Cream waant zich in een zachte droomwereld die ontegensprekelijk ’60’s-rock’ schreeuwt. Met “Which is Which” doet de de band een gooi naar een leuke, funky meezinger, tot het tempo drastisch vertraagd en alles in een rustige Pink Floyd-jam verandert. Zodra er genoeg lange sferische gitaartonen gespeeld zijn, komt het funky gedeelte ineens terug. Deze overgang en themawisseling geeft het nummer zeker een verfrissende touch.

De leden van Heavy Whipped Cream zingen duidelijk heel graag in overstijgende harmonie, en meestal doen ze dat ook zeer degelijk. Het relaxte “Blue Machinery” kan evengoed een B-kantje zijn dat de finale versie van Rubber Soul van The Beatles niet heeft gehaald. De buitenaardse gitaartonen en akkoordenprogressie geeft het dan ook weer wat accenten van stoner-psychedelia. De band geeft dus zeker de indruk divers en capabel te zijn in verschillende stijlen en genres en die muzikaliteit komt goed naar boven in het laatste nummer, “The Ballad Of Sandy Jones”, buiten die slordige gitaarsolo dan. Een goeie uitvoering kan echter niet verdoezelen dat de songwriting van dit album niet altijd op een even hoog niveau staat.

Dit zijn vijf perfecte voorbeelden van goeie chillrock met leuke psychedelische kantjes. Maar na een paar luistersessies zijn er spijtig genoeg weinig momenten die blijven hangen. Wat pakkende melodieën en unieke elementen betreft, heeft deze ep niet geweldig veel te bieden. De muzikanten hebben potentieel; de gedurfde harmonieën die de drie zangers proberen te gebruiken zijn altijd zuiver, de percussie is strak en ook de goeie bassist verdient een pluim. Eigenheid is echter nog een werkpunt voor Heavy Whipped Cream. De Nederlanders klinken misschien juist als iets te veel 60’s-bands door elkaar.

Ontdek meer muziek op onze Spotify!

28 april 2020

About Author

Felix Vloeberghs


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief