Albums, Recensies

BRENNT – Templation Islands (★★★½): Tussen hemel en hel

STAKE-frontman Brennt Vanneste is een bezige bij. Niet enkel maakt hij de betere Belgische sludge metal met de alreeds genoemde band, maar ook duikt hij regelmatig de donkere kant van de elektronische wereld in. Met industrial technoproject Raveyards zette hij al menig underground venue in vuur en vlam. Dat gebeurt bijvoorbeeld tijdens het project Ghost, een soort ééndagsfestival waarmee experimentele elektronische acts als Hantrax en DOLLY BING BING een podium krijgen. Ook een vaste waarde bij die schunnige avonden is BRENNT, het soloproject van Brennt Vanneste.

Zo’n jaar geleden verraste BRENNT al eens met “Exonerate“, een lang uitgesponnen industrieel technonummer gekenmerkt door vervormde zang over duistere electronica. Losstaand van die eerste kennismaking brengt BRENNT eindelijk zijn eerste solo-ep vol atmosferische techno, vunzige beats en diepe dreunen uit. Die kreeg de prachtige naam Templation Islands. Zes nummers vloeien op een mooie manier in elkaar over en boeien door hun afwisseling in intensiteit en door de rijkheid van interessante geluiden. Het geheel is een meeslepende trip langs donkere krochten, weidse velden en verlaten ruïnes.

“Template One” zet de toon: bassen alsof ze uit een dichtgetimmerd keldergat proberen te ontsnappen, bliepjes die ergens tussen hemel en hel ronddartelen. Een stevige kick zet “Template Two” in, waarin ons vooral een prachtig repetitief melodietje opvalt. Op dit tweede nummer hoor je ook hoe er is gespeeld met een stereo luisterproces; soms weerklinken dingen enkel langs de linkerbox, dan weer de rechter, of ergens tussenin. Op het korte “Template Three (All Over Again)” horen we voor het eerst stemmen, weliswaar onverstaanbaar, over een emotioneel geladen tapijt van synthklanken.

Een repetitief karakter speelt een prominente rol in “Template Four”, zonder ooit maar één geeuw op te wekken. “Template Five” klinkt het minst duister en weet vooral ritmisch te interesseren. Toch is dit nummer misschien wel het meest voorspelbare. Afsluiter “Template S I X” bevat iets wat klinkt als het middelpunt tussen een saxofoon, een melodica en een doedelzak. Ook komen er een vleugje strijkers en een druppelachtig geluid bij kijken. Wanneer het nummer met angstaanjagende vocals eindigt, kunnen we alleen maar concluderen dat we dit veruit het geweldigste nummer vinden.

BRENNT heeft met zijn debuut bewezen een interessante geluidstovenaar te zijn. Templation Islands zweeft tussen beukend hard en dromerig. Niets klinkt echt vernieuwend, maar de ep weet op een magische manier een constante aandacht op te eisen. Het is repetitief en toch onvoorspelbaar. Het is een intense trip die je best al liggend in het donker met een koptelefoon ervaart. Wij denken echter dat dit live nòg veel beter tot zijn recht kan komen. Hopelijk heel snel!

Facebook

6 april 2020

About Author

Pieter Wilms


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief