Albums, Recensies

Yumi Zouma – Truth or Consequences (★★★): Weemoedig aanmoedigen

Yumi Zouma heeft leden uit vele hoeken van de wereld: ze verenigen het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Nieuw-Zeeland in een elektropopklank die het gemunt heeft op alle gevoelige snaren in de omstreken. Na een lange periode van geslaagde singlereleases ziet hun derde fullalbum het levenslicht. Truth or Consequences kwam uit op vrijdag de dertiende, maar om de waarheid te vertellen: de gevolgen daarvan blijven zeker binnen de perken.

Truth or Consequences begint al direct met voldoende emoties om de komende quarantaineweken mee door te komen. Gelukkig mogen we onze gevoelens nog wel de vrije loop laten van Marc Van Ranst, want opener “Lonely After” ontneemt je zelfs de keuze. Yumi Zouma schiet uit de startblokken met een klank die mistroostige waarheden onder de neus duwt, maar ons vervolgens ook ondersteunt in het omgaan met de gevolgen ervan. Truth or Consequences? De groep biedt beide: weemoed en aanmoediging, een doekje voor het zonet zelf veroorzaakte bloeden.

Dat zachte stemgeluid in combinatie met poppy, indie-aandoende klanken heeft dezelfde uitwerking op “My Palms Are Your Reference to Hold to Your Heart” en eerder gereleasete singles “Southwark” en “Cool For a Second”. Yumi Zouma beschikt over een karrenvracht aan oprechte emoties, die ons telkens weer van de kaart brengt en na ettelijke luisterbeurten nog steeds niet aan overtuigingskracht heeft ingeboet.

De tweemaal opduikende fleurige zijde van de groep biedt een vrolijke, meer upbeat steunpilaar en dat doet enorm deugd. Even kunnen we onze zorgen laten varen, al stellen we snel vast dat die zaligheid enkel de klank betreft. De teksten daarentegen blijven doorspekt met mistroostigheid en een gevoel redelijk verloren te zijn. Titel “Right Track / Wrong Man” geeft dat duidelijk weer, terwijl de hulpeloosheid expliciet wordt benoemd in “Magazine Bay”. Het geeft de songs opnieuw een dubbele laag en geeft blijk van een talent voor sfeerschepping die niet eenduidig is en misschien net daardoor zo overweldigend overkomt.

Toch wordt die gave niet overal uitgespeeld. “Sage”, “Mirror to the Fire”, “Truer Than Ever” en “Lie Like You Want Me Back” zijn allemaal zowat vlees noch vis. Soms klinkt de groep iets te rommelig en had het fijnzinniger gemogen, dan weer stuwen ze iets te monotoon vooruit en worden we niet voldoende betrokken in hun verhaal. “Mirror to the Fire” weet het niveau van “Cool For a Second” te benaderen, maar blijkt er uiteindelijk een redelijk vergeetbare reproductie van. Let wel, mooi blijft het steeds. Yumi Zouma behoudt hun sensitiviteit en indie wazigheid, wat an sich al argumenten zijn om te luisteren, maar er valt wel degelijk wat niveauverschil te bespeuren in deze tracklist.

Truth or Consequences is een bijzonder album geworden. Zoals verwacht, worden we gedrenkt in emotie en is er echt geen ontsnappen aan. Alleen tijdens de iets mindere nummers kunnen we wat afstand nemen en naar adem happen. Ook al komt dat uiteindelijk wel gelegen, toch hadden we liever met een stapel weke zakdoekjes geëindigd na het welwillend doorploegen van een over gans de lijn verbazingwekkend oprecht album. Enkel nog werken aan dat ‘over gans de lijn’-aspect, dus Yumi Zouma blijkt aardig op weg om potten en harten te breken.

15 maart 2020

About Author

Ann Mulleman


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief