Albums, Recensies

Four Tet – Sixteen Oceans (★★★½): Balans zoeken tussen intimiteit en dansbaarheid

Four Tet brengt al bijna twintig jaar platen uit en dat aan een redelijk hoog tempo. Sixteen Oceans mag zich de opvolger noemen van het uitstekende New Energy uit 2017. Hij weet op sublieme wijze elektronica en jazz te combineren tot een experimenteel en vaak dansbaar geheel. Four Tet staat dan ook al een hele tijd bekend in de alternatieve danswereld voor zijn fameuze dj-sets en experimentele liveshows.

Met een beat die recht uit een of andere nachtclub had kunnen komen, trapt Four Tet zijn nieuwste album af. Opener “School” is er duidelijk eentje om op dansvloeren af te vuren, want ook ondanks dat de synths rustig over de beat heen worden gestrooid, kan je je als luisteraar helemaal laten overspoelen door de trance die dit nummer met zich meeneemt. Wij kunnen alvast niet wachten om nummers als deze eens live te zien. Opgevolgd door “Baby“, de verrassende samenwerking met Ellie Goulding, is dit misschien wel een van de meest ambitieuze albumstarters van dit jaar tot nu toe. De eerste nummers van Sixteen Oceans laten je dansen in tijden waarin er niet veel gedanst zal worden.

Ook na een klein rustmoment in de vorm van “Harpischord”, neemt Four Tet geen gas terug. Single “Teenage Birdsong” is tegelijk perfect om op te chillen en te feesten. Een relaxed fluitje als lead, warme synths en experimentele percussie maken van dit nummer een van de onbetwistbare hoogtepunten van dit album. Vervolgens gaat de Brit even de romantische toer op met “Romantics” en “Love Salad”, samen goed voor een dikke elf minuten aan muziek. Intieme nummers die je zowel doen dansen als doen nadenken. De sfeer die deze artiest creëert op het eerste deel van dit album is onnavolgbaar.

Die sfeer slaat echter deels om op het tweede deel van het album. Hoewel er nog steeds stevige en catchy dansnummers inzitten—luister maar eens naar het exotische “Insect Near Piha Beach”—voelt het album veel meer versnipperd aan. Dit komt grotendeels door de korte interludes die overal tussen gepropt zijn. Zo klinkt “1993 Band Practice” eerder als een onafgewerkt idee dan een tussenstukje dat bijdraagt aan de sfeer van het album. “Bubbles at Overlook 25th March 2019” klinkt heel rustgevend en toont hoe talentvol Four Tet wel niet is met klankbewerking, maar het draagt nauwelijks bij aan het album. Het klinkt allemaal nog steeds aangenaam, maar vergeet soms het album in zijn geheel.

Toch hebben we een positief gevoel na het beluisteren van dit album. Er staan heel wat nummers op Sixteen Oceans die in positieve zin bijdragen aan het repertoire van Four Tet en de alternatieve danssongs brengen je in een stevige trip met hun zweverige synths en eigenwijze percussie. Dat het einde een pak minder samenhangend klinkt dan het begin van dit album, kunnen we het artiesten als Four Tet niet kwalijk nemen. Experiment is en blijft een deel van hun concept en dat kunnen we alleen maar omarmen. Als je niet kan wachten tot het volgende feestje tot april, leg dan even deze plaat op en zwier de beentjes los op je kamer. Je zal het je niet beklagen.

14 maart 2020

About Author

Bauke de Langhe


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief