Albums, Recensies

Lip Service – Plot Twist (★★★½): Opgroeien is voor kinderen

Lip Service brengt ons vandaag vijf nieuwe spelers, even kleurrijk verpakt als ze klinken. Tijdens het kakafoneren van hun tweede ep struikelden de leden van de groep gestaag over de regenboogkleurige speelgoed-, potten- en pannensectie van menig Kringloopwinkel. Hun sound wordt dan ook ingekleurd door allerlei, haast onmogelijk te plaatsen kriebelklankjes. Dit wil echter niet zeggen dat ze volledig afstappen van het klassieke bandprincipe. Zo krabbelen ze instrumentaal dan toch nog ietwat binnen de lijntjes. Dat met gitarist en zanger Kasper Cornelus, bassiste en zangeres Hannah Cornelus, percussionist en slagman Roel Delplancke en toetsenist en frequent duimopsteker Mathijs Steels.

De vervolg-ep van de Gentse band kaatst net als een ware wupperbol van rauw rubber door de kamer. Op deze manier overtreffen ze dan ook direct hun debuutschijf. De plaat resoneert meer waarheidsgetrouw aan hun liveperformance, wat bij People’s People niet zo was. Wel zoals op de vorige plaat zet de vierkoppige dino hier het constant experimenteren wederom onvoorwaardelijk verder, en dan éch wel vérder, want deze keer weten we nog veel minder wat er hier nu eigenlijk aan het gebeuren is. De nieuwe nummers meerdere keren beluisteren wordt je dan ook sterk aanbevolen. ‘Misschien gaat deze ep verder in experiment dan de vorige, maar da’s dan omdat dat vanzelf is gebeurd. […] Lawaai maken is gewoon heel leuk om te doen’, aldus Kasper, de West-Vlaamse leadzanger van het viertal.

De ep zet zonder twijfel in met “Can’t Have It All”, hun vooraf uitgebrachte single. De in elkaar geknutselde song zet ons aan tot meer dan een ongemakkelijke bijtrekpas en klinkt als het begin van een vandalistische avond. Ook al mogen de liedjes kinderlijk oren, lijkt ons niets minder waar wanneer we effectief naar de teksten luisteren. Hun nummers klinken wel eens vaker als opgerochelde sneerfluimen en ook hier dunkt ons dat het geval. Zo spuugt de zanger de woorden ‘you thought you were above this’ er als een dronken apsjaar uit in “You Used to Be Quiet.” Wanneer de woorden niet zwijgen, roept de rest van de band ook mee; instrumentaal wordt hier ingenieus ingespeeld op de tekst wanneer de argwaan zich gaandeweg opbouwt en dan ontspat in het refrein.

“Jetset Suckers” volgt dezelfde jolige trend als “Can’t Have It All,” maar lijkt al wat meer pintjes op te hebben. Al dat hevig rondspringen resulteert in een plottwist: gedrogeerd duizelen we een laatste keer op de spacy draaiknop-intro van “Lived Like a God.” Traagjes kan de baslijn van het lied ons nog die enkele, luttele meters naar ons bed begeleiden, waar we gerust kunnen uitkateren.

Meer dan een plotse ommekeer is deze plaat simpelweg het vervolg op het zoekend hinkelen van het viertal. Zonder kaart wegwijs wezen in het oeuvre van Lip Service wordt zo alsmaar moeilijker. Doch blijft hun groeiende leporello aan muziek er zo een van diezelfde soort als een film waarvan je beter de trailer niet ziet. Laat je dus vooral zonder vooroordelen herhaaldelijk verrassen door al die merkwaardigheden en verruk je van vertier door hun alsmaar frivolere verkleedkist.

Zie je Lip Service graag eens live, dan kan dit op 20 februari tijdens hun albumrelease in de Charlatan te Gent.

Facebook

12 februari 2020

About Author

Anne-Leen Declercq Streep™


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief