Live, Recensies

FiftyFifty Lab (Dag 1): Voor ieder wat wils

Brussel heeft er sinds gisteren eindelijk een nieuw showcasefestival bij. FiftyFifty Lab schotelt naast twee conferenties, ook dertig concerten voor gecureerd door onder andere Primavera Sound, Dour en Best Kept Secret. Zes zalen openden gisteren de deuren en lieten zich bevroeden door boeker, muziekliefhebbers en journalisten. Het festival focust vooral op hiphop en electronica, maar ook alternatieve liefhebbers komen er aan hun trekken. Wij waren gisteren vanzelfsprekend ook aanwezig en zagen optredens van Orions Belte, Susobrino, MorMor, María José Llergo en SL!

Orions Belte @ AB Club

Rechstreeks uit Noorwegen kwam Orions Belte aangevlogen. In hun thuisland zijn ze nu al een tijdje de band waar veel over gesproken wordt. Hun eerste buitenlandse avontuur kon gisteren toch op heel wat kijklustigen rekenen. Orions Belte koos voor een sloom begin, maar vanaf het tweede nummer nam het drietal uit Oslo toch vaart op. Er werd niet veel gepraat of gezongen en dat zorgde ervoor dat we ons compleet op de instrumenten zelf konden focussen. “Atlantic Surfing” was het eerste nummer dat echt onze aandacht wist te grijpen dankzij de fraaie gitaareffecten. Nigeriaanse rock en psychedelische blues hoorden we dan weer in het sublieme “Joe Frazier”. De muziek van Orions Belte zat vol plotwendingen en dat maakte het een van de spannendste optredens van de dag.

Susobrino @ Bonnefooi

Voor het volgende optreden moesten we enkel even de straat oversteken om naar het gezelligste café van Brussel te gaan. Landgenoot Susobrino was al even bezig aan zijn set, maar we konden toch nog een goede plaats bemachtigen. De venue was immers al aardig volgelopen voor dit Limburgse talent en dat ook meer dan terecht. In een kleine veertig minuten nam hij ons mee op een elektronische trip vol wereldse klanken. Zijn Boliviaanse roots weet hij als geen andere in zijn muziek te steken en dat werd duidelijk gesmaakt. Percussie speelde een belangrijke rol in de set, maar het was ook bewonderenswaardig hoe hij aan de hand van wat te draaien aan knoppen en loopings zo een dynamisch optreden wist te geven.

MorMor @ AB Club

Hoog bezoek uit Canada, want MorMor kwam voor het tweede maal dit jaar een show spelen in de club van de Ancienne Belgique. De zaal was opvallend leeg toen hij er vijf minuten te vroeg aan begon, maar dat was niet van lange duur. MorMor werd geflankeerd door een drummer en een toetsenist/basist, die de eigenwijze popmuziek nog dat tikkeltje fijner maakten. De Canadees heeft overigens een heel knap en herkenbaar stemgeluid waarmee hij nummers zoals het sterk gebrachte “Waiting on the Warmth” een heel zweverig en melancholisch randje weet te geven. Het sterkste nummer kregen we kort voor slot te horen. “Heaven’s Only Wishful” groeide mooi open en MorMor kreeg er de mogelijkheid om zijn vocaal kunnen te demonstreren. Hadden we in het begin nog een beetje onze twijfels, bleken deze na afloop geheel onterecht te zijn.

María José Llergo @ L’Archiduc

Flamenco werd het afgelopen jaar ongezien populair in ons land dankzij sensatie Rosalía. Het verwonderde daarom ook niet dat Primavera Sound koos voor de vurige María José Llergo. Met haar klassieke flamenco stijl greep ze meteen onze aandacht, maar helaas werd er tijdens de show wel veel gepraat door het publiek. Het nam gelukkig niet de magie weg die María José Llergo samen met haar flamencogitarist een tijd lang wist te creëren. De toetsenist zorgde hier en daar voor elektronische klanken, waardoor we nog eens van een moderne en hedendaagse versie van flamenco mochten proeven. De setting was met L’Archiduc misschien niet de beste voor María José Llergo, maar we hebben desondanks heel veel moois van haar gehoord.

SL @ FFormaTT

Voor ons laatste optreden van de avond, moesten we afzakken naar de tot venue omgebouwde ondergrondse parking FFormaTT. De Britse shooting star SL stond er namelijk geprogrammeerd, maar eerst moest ons zoals gewoonlijk door een dj even laten opwarmen. Lang duurde dat gelukkig niet en daarna kwam de nog maar achttienjarige SL het kleine podium op. Van een spraakmakende presence konden we desondanks niet spreken. De energie, de juiste ingesteldheid en vooral de goesting ontbrak hem om er iets leuks van te maken. De nummers kwamen ook niet zo overweldigend over wat ook te wijten was aan de slechte boxen. Als we toch nog met een positieve noot mogen eindigen: met zijn erg jonge leeftijd heeft hij nog veel mogelijkheden om bij te leren en te groeien als artiest. SL is een ruwe diamant, die de kans helaas niet helemaal greep die hij aangeboden kreeg.

Vanavond zijn we opnieuw te vinden op FiftyFifty Lab, waarvan je het verslag op zaterdag mag verwachten.

8 november 2019

About Author

Simon Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief