Live, Recensies

Chastity Belt @ Kavka: Ergens tussen het verleden en het heden

Chastity Belt

Het voorbije decennium bouwde Chastity Belt gestaag aan hun carrière met melodische punk en een grote dosis humor als brandstof. Het viertal uit de Verenigde Staten merkte vorig jaar dat het pad naar eeuwige roem niet altijd even vlekkeloos verloopt wanneer frontvrouw Julia Shapiro tegen een mentale grens aanliep. Lang bleven ze echter niet bij de pakken zitten want dit jaar brachten ze alweer een nieuw album uit dat ze gisteren kwamen voorstellen in de Kavka te Antwerpen.

Vooraleer we het nieuwe Chastity Belt te zien kregen, kwam GANG, gewapend met nektapijten en wielerbroeken, het publiek opwarmen. Het vrijwel volledig onbekende Britse viertal verraste het schaarse publiek met heel fijne en interessante samenraapsels van 60’s en 70’s poprock, psychedlica en post-rock. GANG valt moeilijk te beschrijven, hoewel we ervan overtuigd zijn dat “As Bridgette Bellows From Her Lair, Bernard Becomes The Wicker Chair” ongeveer de sound zou zijn die The Beatles’ Magical Mistery Tour zou uitstralen moest het een hedendaagse remake krijgen.

Dat Chastity Belt, ook na hun korte loopbaanonderbreking, zichzelf nog steeds niet te serieus neemt, wordt duidelijk vanaf de eerste minuut. Alle bandleden lijken op elkaar te wachten om het eerste nummer te openen. Nadat enkele foutjes tijdens de intro ook nog opgevolgd worden door een niet werkende microfoon, is de valse start compleet. Met heel wat gegiechel op het podium en oprechte zelfrelativatie is dat het viertal echter snel vergeven.

Wanneer gitariste Lydia Lund aangeeft dat het een enorm vredevolle en rustige zaterdagavond is, laat Gretchen Grimm zich volledig gaan in een indrukwekkende drumsolo. Deze energie missen we jammer genoeg door zowat de hele set heen. Chastity Belt lijkt op automatische piloot door hun dromerige discografie te vliegen. Waar het anders zo fijne “Seattle Party” iedereen aan het dansen krijgt, was het gisteren meer een vluchtig intermezzo. Enkel bij de nieuwe nummers brengt de band wat energie in de zaal. Zo genieten de dames voor het eerst echt wanneer ze “Elena” kunnen inzetten in het midden van hun set.

Tussen hun songs door, lijken de bandleden wel degelijk plezier te hebben. Met heel wat gelach en enkele inside jokes werd hun oprechtheid nog maar eens benadrukt. Jammer genoeg is oprechtheid alleen niet genoeg om een dik uur een publiek te blijven boeien. Naarmate de set vordert, zien we steeds meer mensen onderonsjes hebben of naar hun gsm grijpen. Jammer voor een band die anders zo energetisch is. Tijdens afsluiter “Pissed Pants” kruipt het viertal eindelijk uit hun comfortzone en nemen ze het publiek weer op sleeptouw. Echter kon deze laatste opflakkering de avond niet meer redden.

Chastity Belt lijkt een band te zijn die ergens vast zit tussen het verleden en het heden. Waar humor een prominente plaats kreeg in hun persona, heeft deze nu plaatsgeruimd voor oprechte emoties. Op het nieuwe self-titled album worden we betoverd door deze oprechtheid, echter leken ook oudere nummers een nieuwe dimensie te krijgen en is de band nog wat zoekende naar hoe ze dit alles live een interessante invulling moeten geven. Wij kijken er alleszins enorm naar uit om dit herboren Chastity Belt verder te zien groeien en een balans te vinden tussen oud en nieuw.

13 oktober 2019

About Author

Simon Van Herzele


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief