Live, Recensies

Oh Sees @ Botanique (Orangerie): Excessieve afbraakwerken

Al sinds we het ons kunnen herinneren brengt het gekke en geniale Oh Sees ieder jaar een nieuwe plaat uit. Nog geen maand geleden kwam Face Stabber uit en gisterenavond werd die voorgesteld in ons Belgenland. We waren benieuwd wat de set allemaal zou bieden, want de kersverse langspeler bood slechts voor de helft een serieuze uppercut. Dat zat meerdere critici en fans dwars, maar het was alsof de band dat gisteren wou overcompenseren. Hun set in de Botanique was namelijk grenzeloos hevig en dus Oh Sees op z’n opperbest.

Eerst mochten Rodolphe Coster and Band ons opwarmen in de Rotonde, maar de meerwaarde was ver te zoeken. Waarin we belandden kan niet beter omschreven worden dan met het begrip ‘in medias res’ en het viel nog af te wachten of de context gaandeweg duidelijk zou worden. Jammer genoeg gebeurde dat niet en leek de band stuurloos klanken de zaal in te sturen. Ze begonnen maar eindeloos nieuwe stukjes te breien aan hun brij van ongedefinieerde sounds en we waren helemaal niet mee. Geregeld dropen kleine troepjes dan ook af om alvast klaar te gaan staan voor Oh Sees in de Orangerie. Meer verfijning had niet misstaan, en tijdens het laatste anderhalve nummer bewees de band tot onze verbazing dat ze dit wel degelijk in zich hebben. Plots kwam er dan toch een groove bij kijken en kregen we strakke muziek te horen. Eindigen deden ze zelfs met een intrigerende elektronische sound en we begonnen onszelf af te vragen of we enkele minuten eerder wel dezelfde band aan de slag zagen.

Met gemengde gevoelens verplaatsten we ons naar de Orangerie, waar de mannen van Oh Sees ons al stonden op te wachten voor de gezamenlijke workout. Vanaf het begin klonk alles indrukwekkend strak en al bij het eerste nummer ontstond een aanzienlijke moshpit. Oh Sees gaf een cursus ‘Hoe alles af te breken in minder dan vijf minuten’ en de tomeloze demonstratie van dat cursusmateriaal was onovertrefbaar. Aangekomen bij song drie zwierden de bekers regelmatig in het rond, werd er gecrowdsurft en stond het vast dat iedereen de zaal zou verlaten met een bier- en zweetgeur. Kortom, de uitverkochte Orangerie was in zijn nopjes.

Niet zonder reden, want de muzikanten stonden alles te geven op het podium. Ze ramden er de hele set lang op los. De band bracht de ene krachttoer na de andere en er werden ons amper rustpunten gegund. Af en toe spuwden ze eens grooves en lieten ze hun psychedelische aanleg zien, maar de constante bestond vooral in ontzagwekkend drumwerk en een overdosis energie die eruit werd gespeeld. De kwinkslagen luurden om elke hoek en zeker wanneer de mannen hun springerige punksound bovenhaalden, werden de toeschouwers zowaar nog hitsiger dan ze al waren. Je had onze nota’s moeten zien; boordevol enthousiaste woorden die allemaal neerkwamen op het feit dat het geweldig hevig was en er tegelijkertijd niets aan te merken viel op de muzikale prestaties van het vijftal.

Pas na meer dan een uur kregen we een nummer te horen dat iets meer weghad van rock ‘n’ roll volgens het boekje – iets meer, want het blijft natuurlijk Oh Sees. Daarna bleek het einde van de set nabij, maar de Orangerie verlaten met nog een greintje energie op overschot zat er niet in. De band voorzag nog een lange creatie met een spanningsboog van jewelste. Er werd heel geleidelijk aan opgebouwd en telkens wanneer de climax gesuggereerd werd, legden de heren het weer neer. Ze teaseden ons tot we er net niet bij neervielen, knalden er nog dat laatste beloofde hoogtepunt uit en verlieten prompt het podium.

Er zijn twee dingen die we achteraf nog willen opklaren. Ten eerste: zou het menselijk mogelijk zijn om een nog intensere set te brengen? En hoeveel calorieën verbrandt een Oh Sees-lid gemiddeld tijdens een optreden? Het zweet was namelijk even aanwezig als hun doordrammende geluid. Vooral de twee drummers stonden in schuim en zweet, maar ook wij werden compleet afgemat. Oh Sees heeft geen enkele steek laten vallen. Het enige dat ze lieten vallen waren rustpunten, en dus keerden we doodop en oververzadigd huiswaarts. De afbraakwerken van de band gingen door merg en been en resulteerden in een enorme onstuimigheid van de uitverkochte Orangerie. Het was een excessief harde, imposante avond.

2 september 2019

About Author

Ann Mulleman


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter