Albums, Recensies

Whitney – Forever Turned Around (★★★★): Als een dansend vlammetje

Een tweede album is traditioneel een belangrijk moment voor een band met een succesvol debuut. Zo ook voor Whitney, dat drie jaar na het enorm goed onthaalde Light Upon The Lake nu weer moet weten te betoveren met hun warme indiemix van folk en country. Forever Turned Around doet net dat: betoveren zonder zich vuil te maken aan te zware weemoedigheid. “Used To Be Lonely” houdt het tekstueel bijvoorbeeld heel simpel, maar de gecombineerde arrangementen van strijkers en blazers doen het hele verhaal. Die ruggengraat van strijkers en blazers is doorheen het hele album sterker uitgediept dan op het vorige. Daarnaast klinkt het ook helemaal niet slecht als ze op de voorgrond treden. Dit is onder andere te horen op het catchy “Giving Up”; dat naast een prachtig kabbelende piano, halfweg even stilvalt om dan te hervatten met een opmonterende trompetsolo.

Julien Ehrlich’s stem gaat nooit vervelen en is misschien wel hetgene dat de sound  van Whitney het meest typeert. Met zijn fluïde falsetto bezingt hij tijdens het poëtische “Valleys (My Love)” hoe hij zich wil verzetten tegen het uit elkaar groeien in een relatie. Het is dan ook verrassend wanneer hij op “Rhododendron”, zichzelf het zwijgen oplegt en het woord volledig aan de instrumenten geeft. Het spel van geven en nemen tussen Max Kakacek’s gitaar en de trompetten voelt even onwennig, de laid-back en jazzy sfeer wordt echter snel een aanstekelijke verruiming op het album. Het is zo dat het onderscheid tussen de nummers vaak niet altijd zo groot is. Zo klinkt “Day & Night” (nochtans geen slecht nummer) iets te veel als een reprise van “Giving Up”. Toch komt er nooit sleur te zitten op het album. Kleine doch belangrijke verschillen maken van elk nummer een apart verhaal, zoals de interessante schokkende ritmische aanpak op “Song For Ty”.

Het is moeilijk in te beelden waar de songs op dit album nu het best te beluisteren zijn. Rond een kampvuur, tijdens een avondwandeling, op een regenachtige dag of tijdens zowel zonsopgang als -ondergang. De band zet een gevoel op poten dat universeel is en werkelijk overal kan bij aansluiten. Afsluiter en titelnummer “Forever Turned Around” nijgt even meer naar soul maar is ontzettend goed gelaagd. De strijkers laten het nummer als het ware ademen en de blazers steken enkel de laatste seconden op om het lied uit te blazen. Forever Turned Around klinkt zo warm en vol dat je het album moeiteloos uitluistert. Kachels zijn slecht voor het milieu, leg gewoon deze plaat van Whitney op voor hetzelfde effect. Sterk werk van de heren uit Chicago.

Op dinsdag 19 november stelt de band hun album voor in de AB.

30 augustus 2019

About Author

Laurens Collier


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief