Live, Recensies

Sziget 2019: Dag 5 & 6 met o.a. Years & Years, Post Malone en Florence + The Machine

We zijn voorbij de helft van het festival. De hele week al is het zweten geblazen, en dag vijf is geen uitzondering. 32 graden gaf de thermometer aan, maar voor de main stage, waar geen schaduw is, zal het wel nog een stukje heter geweest zijn. Ideaal moment dus om wat afkoeling te zoeken bij de vele randactiviteiten die het festival rijk is.

© CPU - Nathan Dobbelaere

© CPU – Nathan Dobbelaere

Het doel van de dag, voor we de eerste bands aan het werk zien, is het bekende strand bereiken. Een oase van rust aan de Donau op een eiland waar het lijkt alsof je nergens rust kan vinden. Goed voor een wandeling van 1,8km vanaf de ingang doorheen een walhalla aan randactiviteiten. De drukte aan mensen nemen we er met veel plezier bij.

De eerste stop die we maken is aan het Lumínarium. Het kunstwerk dat al sinds 1992 de wereld rond tourt, staat na een jaartje van afwezigheid terug op het festival. Speciaal aan het kunstwerk is dat het een gigantisch, opblaasbaar labyrint is. Je kan er door lopen als je je schoenen uitdoet, je gezellig in een verborgen hoekje verstoppen of aangenaam in de twee grote ruimtes op de grond gaan liggen en genieten van het kleurrijke plafond. De geur van zweetvoeten gratis inbegrepen.

© CPU - Nathan Dobbelaere

© CPU – Nathan Dobbelaere

Verderop ligt de Cirque du Sziget tent. Circusartiesten van de hele wereld komen hier samen om van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat verschillende acts neer te zetten. Een van die acts is Mallakhamb India. Ze brengen een mix van worstelen, gymnastiek en luchtyoga die zelden buiten India te zien valt. “Power of Diversity” staat op de festivalbandjes te lezen, en dat wordt nog maar eens bewezen op deze stage.

Op de tocht richting het strand passeren we nog heel wat interessante plaatsen. De Full Dome is een gigantische koepel waarop ‘s avonds beelden geprojecteerd worden waar je liggend naar kan kijken. In de Hungarikum Village kan je de lokale tradities leren kennen van de Hongaren en in XS Land kan je verschillende activiteiten uitoefenen die je een idee geven hoe het is om gehandicapt door het leven te gaan. In de sportzone ten slotte is er de mogelijkheid om verschillende sporten uit te oefenen. Er is een openlucht fitness, er zijn beachvolley-, en voetbalvelden en zoveel meer. Genoeg om je perfecte beachbody te onderhouden zonder één voet van het eiland te moeten zetten.

Na een goede drie uur slenteren komen we dan eindelijk aan op het strand. Door het goede weer ligt dat dan ook overvol, en we snappen ook onmiddellijk waarom. Je kan pootjebaden op de oever van de Donau terwijl je geniet van een halve liter bier of een cocktail aan prijzen die je bij ons belachelijk goedkoop zou vinden. We horen lichte beats in de achtergrond, maar het is toch stiller dan op de rest van het eiland. Ideaal om terug even op te laden en uit te rusten.

© CPU - Nathan Dobbelaere

© CPU – Nathan Dobbelaere

De hele dag stond in het teken van ‘Equal Love’. Bandjes met de regenboogkleuren werden uitgedeeld aan de ingang en de Main Stage party van de dag (dagelijks wordt een feestje georganiseerd tussen de bands door) staat in het teken van diezelfde kleuren. Het is dan ook toepasselijk dat koning van de LGBTQ+ Years & Years vlak na deze party mag spelen.

In een wat lijkt op een doorschijnend visnet (gevonden in een tweedehandswinkel in Brooklyn volgens Olly Alexander) speelt de Brit een set van anderhalf uur. Best veel, wetende dat hij nog maar twee albums op z’n naam heeft staan. Nog opvallender is het ontbreken van “Take Shelter” op de setlist. Toch weet Olly ons moeiteloos te overtuigen met de kracht van zijn muziek en het belang dat deze artiest hecht aan de LGBQT+ community. Toch stellen we ons wat vragen bij de oprechtheid van de zanger. Hij komt heel lief en duidelijk overweldigd over, maar wanneer hij opnieuw begint te wenen op het podium vragen we ons toch af of het niet een beetje gespeeld is… Hij deed namelijk hetzelfde op heel wat andere shows die we van hem zagen.

© CPU - Nathan Dobbelaere

© CPU – Nathan Dobbelaere

‘From zero to hero’, een concept waar de Amerikanen nogal dol op zijn. De headliner van dag vijf is een van die artiesten. Austin Richard Post, beter gekend als Post Malone, bracht in 2016 Stoney uit en sindsdien ging het als een sneltrein voor de 24-jarige rapper. Twee jaar later kwam beerbongs & bentleys uit en toen was het hek helemaal van de dam. Een overvolle Barn op Rock Werchter, een uitverkocht Sportpaleis en headliner van Pukkelpop 2019. We lezen 1.6 miljard streams op Spotify voor single “Rockstar”. Hij mag zich gerust een van de grootste artiesten van het moment noemen.

Posty had niets meer met zich mee dan een gigantische LED-wall. Het viel dus ook snel en hard op dat de muziek allemaal van een bandje kwam, op de vocals na. Nu, op zich niet heel erg. Het enthousiasme van de man doet het ons vergeten. “Better Now” is al een eerste hoogtepuntje, vroeg in de set. “Stay” wordt akoestisch gespeeld en helaas voor de gitaar moet deze eraan geloven op het einde van het nummer. Het is een ritueel geworden tijdens de sets van Post, maar we vragen ons toch af waarom. Er wordt afgesloten met “Sunflower”, “rockstar” en “Congratulations”. ‘Thank you so fucking much, Budapest!’ Jij ook, Post. Tot volgende week op Pukkelpop.

© CPU - Nathan Dobbelaere

© CPU – Nathan Dobbelaere

Sziget 2019: Dag 6 met o.a. Superorganism en Florence + The Machine

De voorlaatste en zesde dag was bakken en braden op het Oboud eiland, en dan hebben we het niet over alle hotdogs en hamburgers die hier op de grill liggen. Het kwik klom naar 36 graden: het werd de warmste dag van de week.

© CPU - Nathan Dobbelaere

© CPU – Nathan Dobbelaere

De eerste band die we die dag zien, doet ons oprecht afvragen of we nu al een zonneslag opgelopen hebben. Superorganism, de Engelse indiepopband brengt een vreemde mix van een zangeres die er tegen haar zin lijkt te staan en de levendigheid (lees overacting) van de overige bandleden. De bizarre outfits en visuals op de achtergrond leiden onze aandacht compleet af van hun elektronische indiemuziek. Doe daarbovenop heel wat vreemde danspasjes en we zijn helemaal onze aandacht kwijt. En toch, de tent is ruim gevuld, fans zingen de teksten bijzonder goed mee en de droogheid van frontvrouw Orono Noguchi (OJ voor de fans) doet ons ook hardop lachen. Memorabel? Nee. Amusant? Zeker.

Archief Rock Werchter © CPU – Ymke Dirikx

Over naar de orde van de dag: de band rond Florence Welch mag op dag zes de Main Stage headlinen. Florence + The Machine mag rekenen op een volgelopen weide voor het podium, wanneer de Britse zangeres blootsvoets het podium op dartelt. Haar rosse, lange haren en transparante, lange jurk die zweven in het zomers briesje zetten meteen de toon. De zangeres is enorm energiek op het podium en staat geen moment stil. Van links naar rechts, de catwalk op en af. Florence springt zelfs de pit in, nog steeds op blote voeten, en loopt tijdens het nummer “Delilah” de hele barrière af. Tijdens “What Kind of Man” zoekt Welch naar verschillende mannen op de eerste rij, die ze vervolgens als een waar geloofsritueel bij hun voorhoofd neemt en de woorden ‘What kind of man loves like this?’ predikt. Moeiteloos blaast Florence ons en het hele Sziget publiek omver. Een perfecte afsluiter voor de voorlaatste festivaldag.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram zijn er nog meer beelden te vinden. Volgen is de boodschap!

13 augustus 2019

About Author

Nathan Dobbelaere


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter