Live, Recensies

Wilco @ Ancienne Belgique (AB): Hartzeer op woensdagavond

©Chris Stessens

Wat is zo’n kerkelijke agenda moeilijk bij te houden. Een middernachtmis om de geboorte van Jezus te vieren, veertig dagen vasten om op het einde iemand aan een kruis te nagelen. Om maar niet te spreken van de eeuwig veranderende Hemelvaart- en Pinksterweekends. We zouden onze grootvaders niet willen zijn geweest.

De muziekliefhebber van nu heeft gelukkig genoeg aan één tweejaarlijkse mis: Wilco in de Ancienne Belgique. Geen nieuw album onder de arm deze keer, wél een bakske vol goesting. Maar daarover later meer.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

#KenStringfellow opening for Wilco and featuring #AnPierlé at #abconcerts. #livemusic #liveinbrussels

Een bericht gedeeld door Koen De Bock (@kjcdb) op

Mocht de nog behoorlijk lege Ancienne Belgique opwarmen: Ken Stringfellow. Een man die zijn sporen verdiende bij The Posies, Big Star en R.E.M., maar voor veel mensen geen belletjes genoeg deed rinkelen om vroeger uit de bar te vertrekken. De man hield het in een korte set behoorlijk sober – soms gitaar, soms piano, vaak uit de maat – maar liet daardoor extra ruimte voor de behoorlijk persoonlijke teksten. Deze Beer was vooral aan het denken hoe je in godsnaam zes nummers kiest uit een repertoire van ongeveer tweehonderd albums. Het half uurtje Stringfellow vloog in elk geval voorbij. Extra sympathy points voor het Big Star-nummer ‘Night Time’, dat enthousiast onthaald werd, en de Belgische An Pierlé, die de laatste twee nummers kwam meezingen.

Wilco had bij de vorige passage in de Ancienne Belgique nog een volledig bos mee als decor. Deze keer deden ze het sober. De focus lag op de muziek. Veel muziek. Op voorhand werd aangekondigd dat de band nieuwe nummers ging uitproberen, maar zover kwam het niet. Twee uur lang, vijfentwintig (!) nummers, maalden Jeff Tweedy – zónder cowboyhoed! – en de zijnen op hun catalogus. De band plukte vrolijk uit hun repertoire – uit elk album behalve Being There passeerde wel een track – en deed dat met belachelijk veel goesting.

Na een rustig “Hell Is Chrome” als openingsnummer ontbonden drummer Glenn Kotche en gitarist Nels Cline hun duivels in een ontspoord “I Am Trying To Break Your Heart”. Bijna onopvallend tilt die laatste elk Wilconummer een niveau hoger. Of het nu is door subtiel te tokkelen tijdens “Hummingbird”, of door minutenlang te soleren tijdens “Impossible Germany”. Je zou er bijna door vergeten dat elk lid van Wilco fenomenaal aan het spelen is.

Tijd voor bindteksten was er niet, behalve om occasioneel te grappen en grollen met het publiek. Als Wilco ooit stopt, kan Tweedy gerust een carrière in de stand-up comedy ambiëren. De enthousiaste Braziliaanse fans op de eerste rij bekoopten het met een sneer van de ‘Wereldkampioen Sarcasme’. ‘These people aren’t gonna make themselves sad’, zei hij nog vlak voor een subliem “Reservations”.

Wilco koos niet voor de evidente setlist. (Hebben ze dat eigenlijk ooit gedaan?) Geen “Via Chicago” vanavond, wel twee nummers uit Mermaid Avenue, de plaat die Wilco samen met Billy Bragg maakte op basis van enkele onuitgebrachte Woody Guthrie-teksten. Het venijn zat hem bovendien volledig in het staartje. Als je als band “Random Name Generator”, “Jesus, Etc.”, “Heavy Metal Drummer” en “I’m The Man Who Loves You” kan opsparen tot de bisronde, dan hoef je niets meer te bewijzen.

Op een druilerige woensdag was dit avondje hartzeer welkom. Een twee uur durend warm bad van wederzijdse liefde. Het publiek luisterde stil, juichte na elke solo, en applaudisseerde minutenlang. Een warm welkom heten ze dat dan. Geen wonder dat Wilco tour na tour in de Ancienne Belgique bivakkeert. Wie het nog niet was, is gisterenavond verliefd geworden op het zestal tegendraadse rockers.

Wilco doet het trucje vanavond nog eens over in onze hoofdstad. Het concert is helemaal uitverkocht. Als troostprijs kan je hun concert uit 2017 wel herbeleven op YouTube.

Setlist

Hell Is Chrome
I Am Trying to Break Your Heart
Kamera
I’ll Fight
Handshake Drugs
Hummingbird
Shouldn’t Be Ashamed
How to Fight Loneliness
I Must Be High
California Stars
Hesitating Beauty
Bull Black Nova
Laminated Cat (Loose Fur cover)
Whole Love
Reservations
Impossible Germany
Someone to Lose
Born Alone
At Least That’s What You Said
The Late Greats

Bis:

Dawned on Me
Random Name Generator
Jesus, Etc.
Heavy Metal Drummer
I’m the Man Who Loves You

13 juni 2019

About Author

Sven Sabbe


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter