Albums, Recensies

Future – Save Me (★★★½): Gevoelige snaar uit Atlanta

In de Verenigde Staten zijn wereldsteden Los Angeles en New York sinds jaar en dag de bakermat van hiphop. Beide grootmachten werden de afgelopen jaren echter bedreigd door de opkomst van new kid on the block Atlanta. De zuidelijke stad aan de westkust mag deels verantwoordelijk geacht worden voor de commercialisering van trap, niet alleen in de USA, maar ook wereldwijd. Bovendien bracht de stad ook heel wat bekende namen met zich mee: 2 Chainz, 21 Savage, Childish Gambino, Gucci Mane, JID, Lil Yachty, Mike Will Made It, Offset, Soulja Boy, TI, Young Thug & Zaytoven zijn daar maar enkele van. Helemaal bovenaan de lijst staat Future, die het voorbije decennium Atlanta samen met haar volledige trapmovement naar een hoger niveau tilde. De rapper/producer dropte eerder dit jaar al de succesvolle langspeelplaat The Wizard en gooit op Save Me hoge ogen met zijn twintig minuten (!) durende ep.

Hoewel Future nu al een paar jaar een toverdrank voor megahits lijkt te bezitten, stond hij in het verleden vaak synoniem voor slecht uitgebalanceerde albums die vol stonden met overbodige nummers. Hij gooit het op deze ep over een compleet andere boeg en zet op het openingsnummer “XanaX Damage” dan ook meteen de melancholische toon. ‘I only call you when I’m faded / your arms around me, come and save me,’ klinkt wat klef, maar maakt deel uit van het heerlijk uitgesponnen refrein dat Future met veel passie zingt. Het korte nummer zou als interlude kunnen fungeren, maar is een perfecte keuze als opener voor deze ep.

Daarna hervalt onze traplord op “St. Lucia” onmiddellijk in oude gewoonten. De vloeiende instrumentals onder begeleiding van een intense bassline vormen voor Future de perfecte cocktail om zijn klassieke rapflows op los te laten. Het nummer heeft nog een interessante verwijzing naar raplegende Nipsey Hussle: ‘Nipsey made it rain outside / had an umbrella in his hands (Rest in peace).’ Future verwijst hiermee naar een filmpje dat hij te zien kreeg vlak na Nipsey’s dood, waar Hussle aan het dansen was op zijn muziek met een paraplu in zijn handen. Ook het repetitieve “Please Tell Me” valt te catalogeren onder het klassieke Future repertoire, niet in het minst door de catchy fluitdeuntjes die de beat vergezellen.

Net nu we dachten dat de diversiteit van deze ep verwaarloosbaar zou zijn, verrast Future opnieuw, dit keer met behulp van een vleugje r&b. “Shotgun” verwijst uiteraard naar de passagierszetel in de auto, maar Future gebruikt de term ook om duidelijk te maken dat je een heel persoonlijke relatie kan opbouwen met de persoon die je als ‘shotgun’ naast je wil. De chorus, opnieuw een meesterwerkje qua zang, wordt ondersteund door een verslavende pianosample en weet duidelijk de gevoelige snaar te raken.

De laatste twee nummers van de ep zijn nog ruwe diamanten. Op “Extra” combineert Future rustige, zoned out verses met een opzwepende hook. Hij reflecteert over de kritiek die zijn vriendin heeft op zijn extravagante levenswijze en hoe hem dat aanspoort om op een betere manier in het leven te staan. Als laatste volgt “Love Thy Enemies”, een gevoelig en emotioneel sluitstuk, waarop Future nog eens alle vakjes aanvinkt. Een prachtige, minimalistische gitaarsample en wat gezongen autotune zorgen voor de goddelijke reïncarnatie van Future, die op “Save Me” echt wel bewijst dat hij zijn sterktes ook kan uitspelen in andere genres.

Zeven nummers, twintig minuten. Soms heeft krachtige hiphop heel weinig nodig.

10 juni 2019

About Author

Jonas Malfait


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter