Live, Recensies

Homeshake @ Botanique: Intiem slowen op zwoele lo-fi beats

Homeshake zakte gisterenavond al voor de derde keer naar België af. De temperatuur mocht de laatste dagen dan wel weer wat gedaald zijn, de muziek van de Canadees slaagt er bijna altijd  in om een warm gevoel te creëren. Dat was ook zo in de Orangerie van de Botanique, waar hij zijn set aan een bijna hypnotiserend traag tempo bracht. Het zorgde voor een intieme sfeer onder de vaak geïntoxiceerde bezoekers die naar Brussel waren afgezakt.

Bij de vorige twee passages van de band in België speelden ze telkens in Gent, iets wat Sagar zelf ook niet vergeten was. “If I’m correct, the last two times we visited Belgium we played at Ghent. But this place seems cooler.”, werd op gejuich onthaald door de zaal. Toch vragen wij ons af of Peter zich zijn laatste concert in Gent nog goed herinnert. De Botanique is een leuke plek, maar een betere locatie dan de hangaar van DOK is er voor zijn smooth slackervibes niet. Ook de mix van de sound leek soms iets te braaf, waardoor de heerlijke baslijnen die Homeshake zo typeren er niet altijd even goed doorkwamen.

De set begon meteen aardig en de band was piekfijn op elkaar afgestemd. Er werd niet vaak afgeweken van de studioversies, maar dat deerde de bezoekers ook niet. Homeshake bracht hen meteen in vervoering door “She Can’t Leave Me Here Alone Tonight” in te zetten, een nummer van zijn eerste album. De toon was gezet, artiest en publiek bevonden zich op dezelfde golflengte.

De traagheid waarmee de band de nummers bracht, zorgde er voor dat het leek alsof je in trance werd gebracht. Er werd intiem geslowed op de beat en veel mensen leken zich in hun eigen wereld te bevinden. De songs gingen dan ook in een oogwenk voorbij. Toch was het vooral wanneer de band iets van hun oudere werk speelde dat ze de zaal echt meekregen. Zo waren het dansbare “Every Single Thing” en het schandalig sexy “Give It To Me” de hoogtepunten van de avond.

Sagar zelf stond er zoals we hem kennen wat gelaten en statisch bij. Vanachter zijn typerende bijzettafeltje, dat hij telkens bedekt met wat tapijtachtige vodden, waagde hij zich niet te vaak aan langere bindteksten. Met een stermvervormer bedankte hij het publiek meerdere keren voor hun aanwezigheid. Na afsluiter (“Secret Track”) waagde hij zich nog aan een ietwat komische afscheidsspeech, waarbij hij het publiek aanmaande om te gaan slapen. Daarna verdween hij stilletjes terug in de catacomben.

Het was een no-nonsense performance van de band, waarbij ze toch negentien nummers speelden. Homeshake deed wat van hen werd verwacht en creëerde een zwoele vibe. Het publiek ging mee in die mellow sfeer en danste integer. Sober en aangenaam, zoals een Homeshake show ook dient te zijn. De bezoekers kregen waar voor hun geld en gingen ongetwijfeld met een glimlach naar huis. Of dat enkel vanwege de muziek is laten we graag in het midden.

 

 

2 maart 2019

About Author

Victor Traest


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief