Albums, Recensies

Next.Ape – Next.Ape (★★★★½): Intrigerende mix van zweverige jazz en diepe beats

Next.Ape is een kwartet dat een psychedelische mengeling van rock, jazz en hier en daar ook hiphop verkent. Verleden maand releaseten ze hun debuutsingle en nu de band al een korte tour achter de rug heeft, is het zover: hun self-titled debuut-ep is uit.

Hun muziek is uiterst fascinerend. De grenzen van genres worden zonder reserves opengebroken en de vele lagen binnen hun nummers zorgen voor een intrigerend geheel. Next.Ape sleurt ons moeiteloos mee van de ene sfeer naar de andere. Een raadselachtige setting mondt nu eens uit in zweverige, jazzy feels en wordt dan weer naadloos opgevolgd door een diepe hiphop beat. Heel boeiend allemaal!

Op hun debuutsingle “Undone” zijn de meeslepende jazz-vibes het grootst. Andere nummers klinken ook jazzy, maar zijn meer dansbaar doordat ze tegelijk een rock of hiphop drive en ondertoon hebben. Die extra dimensie is echt een meerwaarde. Met behulp van diepe electronics, stevige gitaar-riffs en een drum die de boel wat opgejaagd laat klinken, creëert Next.Ape originele tracks vol variatie. Een zelfverzekerd en scherp klinkende middenweg tussen zingen en praten keert meermaals terug en ook dat werkt erg aanstekelijk. Alleen al om die reden dagen we jullie uit stil te blijven zitten op “The New Three Monkeys” of “Alarm Clock”.

Al gauw wordt duidelijk dat Next.Ape de jazz-elementen nergens volledig achterwege kan laten. Uiteindelijk dringt er steeds iets jazzy in door en dat overschrijden van genres klinkt overal heel naturel. Zo is “Alarm Clock” een stevig rocknummer, maar het duurt niet lang of er weerklinkt een dromerige synth, die op het einde ook het voortouw neemt. Van “The New Three Monkeys” hadden we enkele maanden geleden al een veelbelovende teaser gekregen, en ook het eindresultaat mag er wezen. Je kan het nummer omschrijven als experimentele hiphop met een vleugje jazz. Halfweg wordt dat vleugje echter een lawine, want er komt een hoogtepunt waarin je helemaal verdwaalt tussen véél drums en een drukke jazz-gitaar. Daarna komt het nummer weer op de rails om een laatste keer de groovy strofe te laten horen. We zijn helemaal mee met die overgangen en overlappingen en zien onszelf hier al helemaal in opgaan in een (weliswaar vage) nachtclub.

Jezelf helemaal verliezen, kan op “A Robot Must” of de jam ervan. Wat een hoogtepunten, waarop Next.Ape opnieuw hun unieke combinatie van jazz en electronics uitspeelt. Die tracks klinken heel fascinerend, doordat een super zweverige sfeer onrustige en geheimzinnige dimensies krijgt door de geleidelijke toevoeging en vermeerdering van diepe beats. Het is heel dansbaar op zijn eigen, experimentele manier. Waar “A Robot Must” rustig opbouwt naar speciale dimensies, worden we er genadeloos in geworpen op de jam. En ja hoor, ook op deze nummers komen er jazz-invloeden bij kijken. Onder begeleiding van zware bassen weerklinkt niets minder dan scat en een jazz-gitaar. Het is speciaal en ergens misschien wat wennen, maar uiteindelijk is het heel erg cool en gewaagd. En vooral, het werkt.

De rode draad doorheen het album is het laten doorsijpelen van jazz-vibes, ook daar waar hiphop of rock een grote rol speelt. Elk van de vijf nummers op de ep klinkt vernieuwend, fris en vooral intrigerend. Nieuwe tour-data zijn zeer welkom en tot dan pleiten wij voor een nachtclub die deze tracks draait, want wij staan te springen om er gezamenlijk in op te gaan.

25 februari 2019

About Author

Ann Mulleman


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter