Live, Recensies

Island @ Trix: Een avond vol aanstekelijke gitaarriffs

De afgelopen dagen voelden aan als vroege lentedagen en daar zeggen wij absoluut geen neen tegen. Ook Trix had hier met hun programmatie gisterenavond perfect op ingespeeld. In de bar van deze Antwerpse concertzaal kregen we een staaltje Britse indie rock van de bovenste plank voorgeschoteld. Op het programma stond Island, met Leif Erikson als voorprogramma. Het was trouwens niet de eerste keer dat deze Britse rockers in Trix optraden. In 2017 stond de band er nog als support voor hun landgenoten van Palace.

De Britse band, niet te verwarren met de gelijknamige IJslandse ontdekkingsreiziger, mocht de avond openen in een gezellig gevulde bar. Het meest opvallende aan de band is misschien wel de looks van frontman Sam Johnston. Zowel op uiterlijk als muzikaal vlak had hij verdacht veel weg van Kurt Vile. Hun muziek bestond uit een weloverwogen mix van Americana en lofi indierock, waarvan “Looking For Sings” het meest aanstekelijke voorbeeld was.

In 2018 bracht de band hun debuutplaat Feels Like Air uit. Deze vormde een opvolger voor hun A Place Like You ep en Girl ep. Ondanks dat de band al relatief veel muziek in hun repertoire heeft zitten, kozen ze ervoor om de set te openen met nieuw materiaal. Hun meest recente single “All In My Head” werd als eerste op het publiek losgelaten en al snel volgde het nog onuitgebrachte “She”. Deze werden door de band stevig ingezet en dat wist het publiek zeker te smaken.

De smaakpapillen traden pas echt in werking toen ze hun iets oudere nummers op het publiek loslieten. Tijdens “Ride”en “Try” kwam het publiek stilletjes aan los en bij “Horizon” beleefden de verdwaalde veertigers op de eerste rij hun tweede jeugd. Dansen en meezingen alsof hun leven er vanaf hing, het jongere publiek in de zaal kon er duidelijk nog iets van leren.

Opvallend was wel dat de set na verloop van tijd nogal eentonig werd op muzikaal vlak. “Feels Like Air”, ook een nummer van hun gelijknamige debuutplaat, bevestigde het stereotype achter hun band. Alle nummers die we tot hiertoe hadden gehoord, kenden exact dezelfde opbouw. Een braaf gitaartje met een al even brave vocal die naar het refrein toe beide uitmonden in een groots debat. Enkel “Just That Time Of The Night” brak met het stereotype en werd een uitzondering in de setlist.

“Stargazer” is het nummer waarmee het allemaal begon voor de band, en het mocht dan ook niet ontbreken in hun set. Net als “The Day I Die” werd het luidkeels meegezongen —hier en daar wat valser, maar niemand hield zich in. Kennelijk was dit het moment waarop iedereen aan het wachten was. Afsluiten deden ze met “Spotless Mind”, waarbij de band opnieuw hun zelfde saus gebruikte. Opvallend was dat de band er telkens perfect mee wegkwam. Hun nummers zijn aanstekelijk en spreken een divers publiek aan. Zowel jong als oud waren gisteren aanwezig. Nu nog wachten tot de grote massa deze band oppikt.

Facebook / Website

Setlist:

All In My Head

She

Ride

Try

Horizon

Feels Like Air

Stargazer

Just That Time Of The Night

The Day I Die

Spotless Mind

17 februari 2019

About Author

Katrijn Vermoesen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief