Albums, Recensies

David Crosby – Here If You Listen (★★½): Poëziebundel zonder vlees

Je moet het maar doen, op je 77e nog een album lossen. David Crosby, vooral bekend van zijn werk met The Byrds en zijn bijdrage aan de supergroep der supergroepen Crosby, Stills, Nash en, van tijd tot tijd, Young. Al maar liefst 55 jaar met muziek bezig, en eigenlijk nooit echt gestopt. Crosby heeft altijd een eigen mening gehad, hij ligt een beetje met iedereen in de knoop. Zo geraakt hij nog moeilijk door één deur met elk lid van zijn Crosby, Stills, Nash & Young en zei onlangs nog over Ted Nugent dat die nog geen deftig lied zou kunnen schrijven moest zijn leven er van afhangen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Crosby zijn albums tegenwoordig solo lost. Met Here If You Listen doet Crosby zijn eigen ding, en gooit alle instrumenten overboord.

Here If You Listen is geen muziekalbum, het is een poëziebundel onder begeleiding van een akoestische gitaar. Met het concept lijkt niks mis, maar het album begint echter snel te vervelen. Crosby wil het heel minimalistisch houden en onderstreept dit met zijn albumcover. Heel erg sober, enkel de naam van Crosby, de gastartiesten en de titel van het album zijn af te lezen. Het is alsof Crosby hiermee wil aantonen dat de echte waarde van het album vanbinnen zit. Melodieën kom je amper of bijna niet tegen en muzikaal hangt er bitter weinig vlees aan. Het is de boodschap, en enkel alleen de booschap die belangrijk is.

Zo praat de zeventiger op “Your Own Ride” openlijk over zijn eigen dood. Crosby lijkt zich heel bewust van zijn resterende tijd en wil die nog wijselijk gebruiken. Op “Vagrants of Venice” schetst hij een zeer somber beeld van de maatschappij en op “Balanced on a Pin” zweert hij dat we ons eigen lot nog steeds kunnen bepalen en dat het nog niet te laat is. Op “Woodstock” zingt hij ‘we’ve got to get ourselves back to the garden’, wat je kan interpreteren als een nostalgische blik naar het verleden. Blij word je er niet direct van, het komt allemaal heel erg donker over.

Here If You Listen is een album dat geen oorwurmen bevat, geen interessante muzikale ontwikkelingen en al zeker geen hits. Moet dat dan, kan je jezelf afvragen. Natuurlijk niet, dat is ook nooit de bedoeling geweest. Crosby wil enkel en alleen zijn mening geven, maar komt tekort. Door de afwezigheid van instrumenten en ritme verslapt de aandacht van de luisteraar enorm snel. Hoe goed de teksten ook mogen zijn, enige aankleding was meer dan welkom geweest.

26 oktober 2018

About Author

Quinten De Seranno Alles kan, alles mag.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter