Albums, Recensies

Parcels – Parcels (★★★★): “Australische wonderboys scoren met debuutplaat”

Het verhaal omtrent de Australische Beatles (met George Harrison als zanger) is alom bekend: De vijf getalenteerde vrienden pakten hun boeltje en ruilden Australië in voor Berlijn, het mekka voor artiesten. Noodgedwongen deelden ze daar mini-kamertjes en appartementjes met elkaar. Deze tijden zijn echter vervlogen, want inmiddels hebben ze een samenwerking met Daft Punk op hun palmares en veroveren ze podia over heel de wereld. Na hun gewaardeerde ep Hideout, die in 2017 uitkwam, is er nu de debuutplaat die alle verwachtingen inlost. Parcels blijft hier vasthouden aan zijn groovy sounds met bijhorende dancemoves, vintage pakken en retrokapsels. Deze konden we de laatste maanden al bewonderen in hun singles “Tieduprightnow”, “Bemyself” en “Lightenup” die ook te horen zijn op dit album.

Het eerste nummer van de plaat, “Comedown”, warmt het publiek aangenaam op tot de fluitketel der thee bijna afgaat en er wordt overgeschakeld naar één van hun nieuwste singles “Lightenup” die gepaard gaat met een esthetische videoclip om u tegen te zeggen. “Withorwithout” en “Tape” zijn rustigere nummers waar een verloren liefde centraal staat en waar je wordt meegevoerd naar rustigere oorden. Deze nummers zorgen niet meteen voor het ‘wauw’-effect op deze plaat, maar zijn zeker niet ondermaats.

“Everyroad”, het langste nummer, kan tellen als klein meesterwerk. Op dit nummer beschrijven de bandleden op luchtige gitaar en heerlijke bas hun mentale paleis waar alle emoties een plaats krijgen. De onderliggende boodschap is hun liefde voor muziek en hoe je hier altijd op kunt terugvallen. Nadat Crommelin zijn engelenstem heeft doen klinken, worden we verrast door een elektronische plottwist bij het afsluiten van dit nummer.

Hierna dwaal je af naar een heerlijke haven van rust wanneer de intro van “Yourfault” begint. Deze plaat wordt beter naargelang het luisteren, dat bewijzen de twee catchy en dansbare nummers die hierna volgen. Terwijl er verder wordt geborduurd op de aanwezige thema’s, komt de band af met vragen rond identiteit, opgroeien en jezelf vinden. Moeilijke thema’s die eens zo luchtig lijken door de magische formule van strakke gitaren, hemelse harmonieën en onweerstaanbare grooves die zo eigen is aan deze band.

De outro van het nummer “Closetowhy” is letterlijk goud waard en leidt automatisch tot dansen. De synths en elektronische drums die later worden toegevoegd zorgen voor de kerst op de taart. En net wanneer je denkt dat het over was breekt “IknowhowIfeel” aan. Deze schudt je wakker en stilzitten is plots geen optie meer.

De plaat eindigt met een komische knipoog, namelijk met ingesproken credits. Parcels zou Parcels niet zijn moesten ze niet afkomen met een dol idee. Berlijnse rapper Dean Dawson bedankt voor het luisteren en ook allen die hebben meegewerkt aan deze plaat. Als we zijn advies mogen volgen, moeten we ook alle oma’s en opa’s informeren over de komst van dit album, goh ja, waarom niet?

Waar de eerste ep eerder elektronisch gefocust was, krijgen we nu veel electropop en disco elementen. Hun debuutplaat experimenteert naast het gewoonlijke ook met drum kits, gitaren en fluiten. Lyrisch blaast het ons niet helemaal weg, maar instrumentaal zit het ijzersterk in elkaar. De productie van deze plaat is perfect en voor je het weet is de plaat ten einde. Elk nummer heeft zijn eigen verhaal en weten hopelijk veel oude, maar vooral nieuwe fans te overtuigen.

Deze zomer stonden ze al op Dour Festival en in november komen ze het dak eraf spelen in een uitverkochte Botanique. Daar zal echter de ultieme vraag luiden: Wie-o-wie, zal het zijn, die deze keer verandert van haarstijl?

Facebook / Soundcloud / Website / Instagram

12 oktober 2018

About Author

Nathalie Van Alphen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief