Albums, Recensies

Christine And The Queens – Chris (★★★★): Wordt Chris(tine) de Franse Queen Of Pop?

Christine of Chris? Frans of Engels? Twee keer is het antwoord beiden. Christine was een vrouw met een mannelijke kant en Chris is een vrouwelijke macho met een hoog libido. Chris(tine) speelt niet alleen met gender, maar ook met talen. Frans of Engels, je kan zelf kiezen in de winkel. Chris(tine) is niet de eerste die speelt met gender. Kijk maar naar David Bowie of Madonna. Die laatste zorgde voor de inspiratie bij het nieuwe album, maar er is een groot verschil tussen Chris(tine) en de Queen Of Pop. Chris(tine) is wel nog populair bij het jongere volk. Wordt Chris(tine) de Franse Queen Of Pop?

Héloïse Letissier werd geboren in Nantes, maar trok na een gebroken hart impulsief naar Londen waar ze triestig zat te wezen in een bar. Enkele dragqueens kwamen vragen of alles goed ging. Héloïse begon muziek te maken en creëerde een alter ego: Christine & The Queens hield ze in haar achterhoofd en het hart. Met haar eigen dansbaar en deels Franstalige debuutalbum Chaleur Humain veroverde ze eerst Europa en later met een Engelse versie ook Amerika. Van al dat dansen op podium kreeg Letissier een atletisch lichaam dat er zowel vrouwelijk als mannelijk uitzag. Ze knipte haar haar dus kort ‘et voilà’ Chris was geboren.

Chris kent tot nu al vier singles, waarvan de eerste twee ook al in twee talen uitkwamen. “Damn, Dis-Moi”/”Girlfriend” verloste ons van ons lijden na een lange stilte die Christine had achtergelaten. Het funky nummer komt dan ook bijna helemaal vooraan te staan op het album. Alleen “Comme Si On S’aimait”/“Come Si” komt voor het hitje te staan. Een nummer dat rustiger begint, maar op het einde kunnen er toch ook al aardig wat dansmoves van af. De eerste twee nummers zijn lang niet de enige funky nummers op de plaat, er staan veel dansbare G-funk nummers op Chris.

Toch zijn niet alle nummers even dansbaar. Een voorbeeld hiervan is de meest recente single van Chris(tine) “La Marcheuse”, een nummer waarin haar stem en de tekst meer naar voren schuiven. De klaagzang verscheen voorlopig alleen in het Frans, maar nu is ook “The Walker” te beluisteren. Andere tragere nummers zoals “Machin-Chose”/“What’s-Her-Face” klinken dan weer heel melancholisch en zuigen de vreugde uit je lichaam. Het album is een rollercoaster van emoties. Chris(tine) deelt haar complexiteit met haar luisteraars mee, veel meer dan op haar vorige werk. Bij sommige nummers spat de vreugde er vanaf en andere nummers waren dan weer heel moeilijk te schrijven doordat ze zo persoonlijk zijn, zegt Letissier.

Wat verder volgt er nog een single: “5 Dollars”. Het nummer gaat, net als de Franse tegenhanger “5 Dolls”, over seks. Dat is een onderwerp dat wel vaker terugkomt op de plaat. Een andere duidelijk voorbeeld is “Follarse”/“Damn (What Must A Woman Do)”, want wie een woordje Spaans spreekt weet dat ‘follarse’ ‘neuken’ betekent. Chris is over het algemeen veel seksueler en agressiever dan Christine. Dat Letissier niet vies is van seks, was al te merken toen ze als gast bij Madonna op het podium een banaan in haar broek stak en voorstelde om seks te hebben met Madonna. Chris is sterk beïnvloed door de Madonna van eind jaren ’80 en begin jaren ’90. Met dansmoves die dan weer door Michael Jackson geïnspireerd zijn, zingt Chris(tine) wél live tijdens haar optredens.

Nummers als “Goya! Soda!”/“Goya Soda” en afsluiter L’étrager (Voleur D’eau)”/“The Stranger” zijn er niet gewoon om de plaat op te vullen. Alle nummers op Chris zijn van degelijke kwaliteit en in zijn totaliteit moet de tweede plaat niet onderdoen aan de eerste. Al zullen de fans van Chaleur Humain zich wel wat moeten aanpassen aan de nieuwe sound van Chris(tine And The Queens), maar door de kwaliteit van Chris zou dat geen probleem mogen zijn.

Met Chris toont Héloïse Letissier dat ze meer in haar mars heeft dan één album. Met sounds die beïnvloed is door de Queen Of Pop uit de vorige eeuw, kan Chris(tine) zich niet onterecht de Franse Queen Of Pop noemen. Op tekstueel vlak is Chris dan weer een stuk persoonlijker en hoewel de meeste nummers op de plaat vertalingen van elkaar zijn, klinkt de Franse versie toch net iets persoonlijker dan de Engelse.

Nu is het nog afwachten of Chris(tine) in het Frans of Engels gaat zingen in Vorst Nationaal op 12 oktober, maar it doesn’t matter, does it?

FacebookInstagramWebsite

21 september 2018

About Author

Robbe Rooms Ik ben te herkennen aan mijn gele jas.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief