Live, Recensies

Appelpop 2018: Een verrassende afsluiter van het festivalseizoen

De traditionele afsluiter van het festivalseizoen bij onze Noorderburen is Appelpop. Het gratis Tielse festival weet met een gevarieerde line-up een breed publiek aan te trekken. De aftrap op de main stage werd op vrijdag gegeven door rapper Lil Kleine. Zowat half minderjarig Nederland leek afgezakt te zijn naar de weide van Appelpop en dat zorgde voor de nodige onrust in het publiek. De gemiddelde leeftijd steeg in de tent naarmate de avond vorderde, met BLØF als afsluiter van dag één.

Voor ons begon de vrijdag van Appelpop op de Rabo Stage met Traudes. De band beloofde een mix te brengen van hiphop en pop en weet daarmee vooral live te overtuigen. Jammer genoeg geen zee van mensen voor de band die eerder deze zomer op Concert At Sea stond. Te onbekend? Te vroeg? Of was het toch vooral de concurrentie met Lil Kleine? Wij gokken op dat laatste, want aan het enthousiasme van de band zal het niet gelegen hebben. Regelmatige interacties tussen de bandleden, maar ook met het publiek zorgde voor de nodige dynamiek in de set. Toch zagen we heel wat mensen dansen en dan heb je al een geslaagde show, toch?

De stembanden werden goed gesmeerd bij Miss Montreal. Jong en oud zongen moeiteloos mee met “Say Heaven Say Hell”, maar ook de nieuwste single “Till The Sun Comes Up” kon op een mooi achtergrondkoor rekenen. Al gingen de decibels pas echt de hoogte in bij het Nederlandstalige “Hoe”, een samenwerking met Nielson die er op Appelpop niet bij kon zijn. Vervanging is echter nooit ver weg met gitarist Kobus die moeiteloos de rol van Nielson vervulde.

Volgende halte: Go-Tan stage voor de psychedelische trip van Appelpop. De landelijke grenzen zijn al lang te klein voor de Amsterdamse band My Baby. Dat leidde tot shows in het verre Nieuw Zeeland. Dat ze op Appelpop stonden, was dan ook een beetje een thuismatch en een opluchting voor de Nederlandse fans. Voor wie nog een plaatsje op één van de eerste rijen wist te bemachtigen werd het hypnotiserend, maar ook verder op het terrein werd er duidelijk genoten van de set van My Baby.

Op zaterdag werd het festival afgetrapt op de main stage door Wulf. Een vroege start, maar dat hield het publiek niet tegen waardoor halverwege de set de tent al best goed gevuld was. Het hoogtepunt van Appelpop? Zeker niet, maar wel een heel fijne opener met popmuziek die makkelijk in het oor ligt. We zongen al snel mee bij songs als “All Things Under The Sun“, maar vooral “Mind Made Up” zorgde voor een enorme interactie met het publiek. Er werden twee teams gevormd onder leiding van gitarist Kobus en toetsenist Marlon die vervolgens zo luid mogelijk het refrein moeten zingen. Competitiviteit alom want iedereen wil natuurlijk in het winnende team zitten, al is dat met een biertje in de hand zo weer vergeten.

Ook op de tweede dag van Appelpop ruilden we de Main Stage al gauw in voor de Rabo Stage. Als eerste horen we The Overslept. De pop rock band belooft elementen uit de 80s te combineren met hedendaagse rock en dat is een succes. Het veld voor de Rabo Stage is goed gevuld wanneer The Overslept het podium betreedt. Sterke gitaarpartijen en een ontzettend fijne energie-uitwisseling tussen band en publiek vormden ‘the key to success’. “Stolen Car” bracht het hele veld aan het – al dan niet vals – zingen. De jongens genieten duidelijk van hun optreden en wanneer een bier tray als frisbee gebruikt wordt, doet de band maar al te graag mee.

Na de rockende gitaren van The Overslept, krijgen we een portie soul voorgeschoteld. Jeangu Macrooy bracht zijn verfijnde, warme sound met een vleugje saxofoon en dat viel in de smaak. Samen met z’n backing vocals liet Macrooy een sensuele filter over Appelpop neerdalen waarop het publiek heupwiegend reageerde. Met z’n nieuwste single “How Much I Love You” toonde de band hoe goed ze op elkaar ingespeeld zijn. Ook nummers als “Step Into The Water” en “High On You” konden op heel wat enthousiasme rekenen bij het publiek. Conclusie na 40 minuten: een naam om te onthouden, dat zeker!

Jeangu Macrooy heeft het podium nog niet goed en wel verlaten wanneer Naaz al klaar staat om het publiek in te pakken. De gemiddelde leeftijd daalde weer wat, maar dat begrijpen we! 2018 is hét jaar van de quirkpop zangeres met debuut EP Bits Of NaazDe hype waard? Dat niet, maar Naaz kan op een sterke fanbase rekenen en wat ze doet, doet ze goed en vol overtuiging. Schattig, energiek, maar vooral ‘just a girl that’s up to something’. Haar nummers worden luidkeels meegezongen, maar de decibels vliegen de pan uit bij “Words”. Net zo snel als ze verscheen op het podium, is Naaz weer verdwenen. Klaar voor de volgende artiest: Evil Empire Orchestra. Een paar minuten voor aanvang was het veld zo goed als leeg en ook tijdens de set leek niemand er echt helemaal in te zitten. Jammer voor de Belgische band die zelf overigens ook niet heel erg veel moeite deed om het publiek erbij te betrekken. We kregen panterprints en leren broeken, maar wat ons betreft was een paracetamol net wat meer op z’n plaats geweest.

Vervolgens zou ‘onze’ Coely optreden, maar op doktersadvies moest de zangeres haar optreden afzeggen. Ze werd vervangen door de Nederlandse band Rondé die vorig jaar op de Go-Tan stage stond. De band bracht net een nieuwe single uit, “Calling“, en die speelden ze pas voor de tweede keer live, maar we hadden het ook zo geloofd als ze die al jaren speelden. Zangeres Rikki straalde en we hoefden maar even rond te kijken om dat te begrijpen. Het hele veld en alle omliggende plekjes stonden helemaal vol voor de vijfkoppige band. De nummers volgden elkaar in sneltempo op en het publiek zong uit volle borst mee. Enkele fans hadden ook licht bordjes gemaakt bij “City Lights” en dat zorgde voor een ontzettend mooi moment dat bovendien ook getuigde van de band die deze groep heeft met hun fans. Er werd gedanst, gesprongen en stembanden kapot gezongen. Wanneer tot slot “Run” werd ingezet, veranderde het hele veld in een zee van lichtjes. Dit hadden we nog niet gezien op Appelpop!

Aan alle mooie liedjes komt een eind en na heel wat uren dansen in de benen en stembanden die zo goed als aan flarden lagen, keerden de festivalgangers weer huiswaarts. We werden aangenaam verrast op de Rabo Stage en gingen op in de mensenmassa bij het hoofdpodium. Appelpop 2018 was een drukbezochte afsluiter van het festivalseizoen waarbij ook de weergoden het Tielse publiek goed gezind waren. 

10 september 2018

About Author

Leni Sonck


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief