Albums, Recensies

High Hi – Imminent (★★★): Een net iets té haastige storm

High Hi is een trio dat al sinds het middelbaar samen muziek maakt in hun kelder. Gelukkig besloten ze op een bepaalde moment ook die muziek buiten hun kelder te gaan spelen, op Humo’s Rock Rally bijvoorbeeld, waar ze net naast de overwinning grepen. Ondanks dat ze niet wonnen, werden ze razend populair bij de fans en de muziekcritici. In 2017 bevestigden ze zichzelf nog eens met een knaller van een debuutplaat, Hindrance. Ook de livereputatie van de band mag er wezen. Enkele weken geleden kondigden ze met hun nieuwe single “Madison” aan dat we al snel een nieuwe ep kregen, Imminent.

Leadsingle en opener van de ep “Madison” verbaast ons nog steeds. Het is een bombastische popsong waar de hemelse stem van de frontzangeres je leidt door een geheel van fris klinkende gitaren en grootse drums. Toch koos het Belgische trio er niet voor om deze lijn door te trekken over heel Imminent. De ep bestaat na “Madison” nog uit drie nummers die vooral rond het begrip ‘imminent’ samenhangen, maar niet per se qua sound. Met als gevolg dat de ep bij de eerste luisterbeurten soms wat raar kan aanvoelen. Echter niets is minder waar!

High Hi zou zichzelf niet zijn als ze het op één of andere manier niet mooi zouden doen samenvloeien. Hoe vaker je de vier nummers samen hoort, hoe duidelijker het wordt. Na zo’n topper als “Madison” staan, is sowieso geen cadeau, maar ook het ongewoon ritme maakt van “C.O.N” een moeilijke luisterbeurt. Toch stuwen de vocals, zowel de stukken waar de frontzangeres alleen zingt als degene waar ze haar vocalen samenspant met die van de drummer, het nummer naar een hoger niveau. Het resultaat is een grimmige rocksong waar de band best hard in gaat. Ook in het slot rockt de band er nog even op los, met de basgitaar in de hoofdrol.

“King Of The Mass” steunt op een uiterst eighties-klinkend gitaarriffje, dat bijna heel het nummer doorgaat. In het refrein maakt deze gitaar plaats voor een onheilspellende synthbass. Samen met de furieus klinkende lyrics ‘they call me king, king of the mass, they call me king, king of the mass’ krijg je hier een groots refrein, iets wat ondertussen een vast kenmerk van de band aan het worden is. Afsluiter “Supertime” trekt het tempo (nog) een pak hoger dan het al ging en gaat gevaarlijk snel. Verrassend genoeg krijgt de drummer hier een groot deel van de lyrics voor zich, fijne afwisseling! Voor de rest word je bijna drie minuten lang opgejaagd in een haastig en ‘imminent’ nummer vol repetitieve lyrics en vettige baslijnen. 

Na het beluisteren van de ep, snappen we helemaal waarom de band voor de titel Imminent, wat dreigend betekend, koos. De dreigende en soms zelfs agressieve sfeer is iets wat gedurende heel de ep aanwezig blijft. Beoordeel deze vier nummers vooral niet te snel en geef ze tijd, want ook deze keer scheert High Hi, weliswaar met iets minder voor de hand liggende muziek, hoge toppen.

Facebook / Website

11 mei 2018

About Author

Bauke de Langhe


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief