Albums, Recensies

EMY – Weary Purple (★★★★): Hartverwarmende gedachtestroom

EMY is nog maar negentien jaar jong, maar het gaat al voor de wind met haar muziek. Zo tipten we haar als “zalm van de maand” in januari en liet ze een aantal weken geleden een sterke indruk na op Humo’s Rock Rally. Daar sleepte de singer-songwriter een mooie derde plaats in de wacht dankzij haar puur en intrigerend optreden. De warmte en eerlijkheid waarmee ze ons allemaal overtuigde, heeft ze nu ook naar een eerste ep vertaald. Op Weary Purple nemen we een kijkje in de wereld van een nieuw talent die haar eerste stappen in de muziek zet.

Zelf verklaarde EMY dat de inspiratie om met muziek te beginnen van YouTube kwam. Daar keek ze naar de filmpjes van Joy Crookes, een artieste uit Londen. Toch zijn het niet de invloeden, maar vooral de ziel van EMY die we doorheen de vijf nummers op de ep horen. Die wordt weerspiegeld in teksten en kronkels die hun oorsprong vinden in het dagelijks leven, de emoties en gedachten van haar.

Zo opent “Unfinished” met “Ignoring, feeling is hard. When you’re all alone” alvorens EMY ons binnentrekt in haar intieme gedachtestroom. Er zit een zekere urgentie in haar teksten, maar we moeten toegeven dat het niet altijd even eenvoudig is om niet weg te dromen. Enerzijds omdat we ons wentelen in haar stemgeluid dat heel warm en levendig klinkt, anderzijds door de mooie begeleiding. We worden namelijk in de watten gelegd met hartelijke jazzakkoorden en een speels bossanova-ritme. Veel lagen instrumentatie heeft EMY niet nodig om haar muziek op geslaagde wijze te omkaderen.

Toch zijn er bijzonder subtiele overdubs en effecten aanwezig die het net dat tikkeltje meer geven. Voorbeelden hiervan zijn het mooie “I Dunno” en “Hold My Breath” waar een lijntje op de elektrische gitaar soepel door EMYs akoestisch gitaarspel sluipt. Het is een speelse leidraad doorheen het dromerige geluid van haar muziek waar strofes en refreinen op sublieme wijze in elkaar smelten. Op Humo’s Rock Rally liet ze horen dat ze ook zonder dat weet te intrigeren, maar deze kleine toevoegingen hebben toch een grote waarde.

EMY weet ook verschillende dynamieken op dit ep’tje neer te leggen. Daar waar de andere liedjes op Weary Purple een speelse souplesse dragen, klinkt “Down The Lonely Street” anders. Het tempo wordt naar beneden getrokken en de bijna relativerende melodieën maken plaats voor een bijzonder gelaten gitaarspel. Ze lijkt goed aan te voelen dat de stiltes die ze laat vallen, de sfeer nog indringender maken.

Afsluiten doet ze met haar meest veelzijdige track. Op “See What Is Real” laat ze nog eens alle redenen horen waarom EMY zo’n veelbelovende artieste is. De warmte die ze in elke noot van haar muziek legt, de oprechte teksten, de hartelijke begeleiding… De stappen die EMY met haar eerste ep zet zijn elegant maar o zo groot. We voelen dat het niet haar laatste stappen zijn, maar in de tussentijd zetten we met plezier de repeat-knop aan wanneer we naar Weary Purple luisteren.

11 mei 2018

About Author

Jan Kurvers


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief