Albums, Recensies

Diplo – California: (★★★): Afgelijnde beats met een donker zwart randje

Begin deze week werd de Amerikaanse superster Diplo aangekondigd voor een optreden in de Ancienne Belgique ergens begin mei. Dit zal bij velen toch wel even de wenkbrauwen doen fronsen hebben. Zo’n commerciële DJ in onze AB? We geven u niet helemaal ongelijk, maar Diplo of te wel Thomas Wesley Pentz is heel wat meer dan de doorsnee DJ daar zijnde ene David Guetta of pakweg The Chainsmokers. Op zijn nieuwe EP California probeert hij ons daar bewijs van te leveren.

De naam Diplo is de laatste vijftien jaar niet meer uit de wereld van de dancemuziek weg te denken. Zowel solo als in groep (Major Lazer) scoorde Diplo de ene nummer 1-hit na de andere. Met Major Lazer kende hij zijn grootste successen door in de zomer van 2015 te scoren met “Lean On” samen met MØ en DJ Snake. Dit succes kreeg in de zomer van 2016 navolging met “Cold Water” waarvoor Pentz en de zijnen dan weer beroep konden op de medewerking van Justin Bieber en diezelfde MØ. In 2016 bracht hij ook nog een album uit samen met Skrillex onder het mom van Jack U waarmee hij zelf twee Grammy’s mee in de wacht wist te slepen. Tussendoor producete hij ook nog enkele nummers voor onder meer Beyoncé, M.I.A., Maroon 5, Madonna en Chris Brown.

Diplo wordt in november 40 jaar en met zijn huidig palmares zou hij al aardig kunnen gaan rentenieren. Voorlopig wil hij echter nog van geen wijken weten. Deze EP is daar het muzikale bewijs van. Net wanneer je zou denken dat je naderhand wel alles gehoord had van de Amerikaanse producer weet hij ons toch weer te verrassen. Dit is niet de commerciële Diplo van in het verleden, ook niet de dancehall/moombahton van Major Lazer en al zeker niet de EDM van Jack U. Nee, dit is gewoon Diplo, versie 2018. Laat die dansbeentjes voorlopig nog maar even achterwege want die ga je op deze EP zelden nodig hebben.

Het is dan wel een solo EP, echt ‘solo’ zullen we Pentz nooit te horen krijgen (en misschien maar goed ook). Hij kan op California rekenen op enkele primussen van de hedendaagse rapmuziek. We krijgen onder meer Lil Yachty, Desiigner en D.R.A.M. voorgeschoteld. MØ is de enige echte afgevaardigde van de popmuziek. In totaal goed voor zes nummers en net geen twintig minuten aan deuntjes.

Openen doen we met een echt feel-goodnummer. “Worry No More” is een van de weinige uptempo nummers op deze plaat, maar mag er best zijn. Enige minpuntje is de hoge mate van autotune waar Lil Yachty en Santigold gebruik van maken. Voor velen zal dit nummer dan ook ietwat vervelend in de oren klinken. Je moet er voor zijn. De sfeer slaat direct om wanneer Desiigner het op “Suicidal” heeft over jawel, zelfmoord. Vrij drastische overgang, maar op zich geen verkeerd nummer. Vanaf dan blijft dit lagere tempo aangehouden. Eerst houdt Big Baby D.R.A.M. het nog positief vooraleer we helemaal de emotionele kant op gaan met emo-rappers Trippie Redd en Lil Xan. Vooral met die laatste samenwerking weet Diplo ons voor het eerst op deze EP echt helemaal omver te blazen. De drop heeft zelf iets weg van Flume en dat kan alleen maar een compliment zijn. Flume op z’n Diplo’s, dat we dat nog mogen meemaken. Als afsluiter krijgen we nog een remix van het nummer “Get It Right” dat al eerder uitgebracht werd als single maar dan zonder de bijdrage van rapper Goldlink. Een aangename afsluiter van een meer dan degelijke en soms zelf opmerkelijke EP.

Zoals we in het begin al zeiden staat Diplo op vrijdag 4 mei in de grote zaal van de AB. Voor het voorprogramma kan hij daar rekenen op Cashmere Cat. Maar niet getreurd, als u op 4 mei al iets anders gepland heeft, u kan beide heren ook nog deze zomer gaan bewonderen op Dour. En ook daar zijn nog tickets voor!

Twitter/Website/Youtube

 

23 maart 2018

About Author

Jonas Verstichel


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief