Live, Recensies

The Killers @ Sportpaleis: De wondere wereld van de bloemenman

Wonderful Wonderful heet het nieuwe album van The Killers. Dat zagen we ook verschijnen in het begin van de show op het grote scherm in het Sportpaleis. De band beloofde ons een wonderbaarlijke show en dat kregen we ook. De nodige confetti, wat vuurwerk en natuurlijk ook de volledige resem aan hits gaven iedereen in de zaal voor wat ze gekomen waren. Toch vonden we het hier en daar net iets te plat en vrezen we dat de band binnenkort een heel erg commerciële toer op gaat. Dat is vooral te wijten aan de nieuwe band en het feit dat ze nog niet helemaal ingespeeld waren. Brandon Flowers had de touwtjes zelf strak in handen, zijn stem was sterk ondanks zijn ziekte en de sfeer in de zaal kwam er door hem.

Openen mocht Juanita Stein, een verrassende keuze van The Killers om die mee te nemen als opener, want de band maakt country rock pur sang. Een wondermooie stem gecombineerd met wat gitaarwerk, zorgde wel voor een leuk Amerikaans sfeertje in het begin van de avond. Toch was het net allemaal iets te traag waardoor de concentratie bij het publiek heel erg snel verzwakte. Jammer, want de dame verdiende meer, maar dat is het nadeel aan openen in zo’n grote zaal. Wij hopen in de toekomst toch op meer respect van een groot publiek voor een opener.

Het podium was sober maar efficiënt opgebouwd. We zagen een watertoren met ‘Antwerp’ op genoteerd, twee pijlen en enkele vrouwelijke tekens plus een mannelijk. Verder moest de band het vooral van een lichtspektakel hebben en van de moves van Brandon Flowers. Deze tour is ook de eerste zonder Mark Stoermer en Dave Keunig, die niet meer touren met de band. Het gevolg is wel dat de nieuwe gitarist en bassist minder gewaagd durven spelen. Ze zorgen voor minder punch, en als er een solo komt, is de gitarist helemaal voorbereid. Gelukkig is Brandon Flowers nog zijn oude zelve en liet hij de show ontploffen wanneer hij dat wilde.

Een eerste ontploffing kwam er al zeer vroeg met “Somebody Told Me”, het publiek ging helemaal wild en sprong meteen recht bij deze hit uit Hot Fuss. De strakke synthlijn en goeie ondersteuning van de bas, toonden meteen dat de band er wel stond. Het publiek was meteen opgewarmd en daar werd goed gebruik van gemaakt door verder te gaan met “Spaceman”. Het podium was ook goed gevuld, we zagen zes muzikanten en drie achtergrondzangeressen die hier en daar een bijdrage leverden. Vooral bij de grootsere songs was dit zeer belangrijk, dit gaf de nummers wat meer kracht en power door de extra zangcapaciteit. Dit viel het meest op bij “Rut” een nummer dat bij momenten zelfs neigde naar de gospel.

De nieuwe songs leken ook niet zo sterk over te komen live. Enkel “The Man” en “Run For Cover” waren sterk, de rest ging het ene oor in, het andere weer uit. Gelukkig had de band dit goed afgewisseld door de nieuwe songs altijd te laten volgen door een oude bekende. Bij “For Reasons Unknown” kreeg Darren Beckett (drummer van het voorprogramma en van Brandon Flowers solo) nog eens de kans om zijn drumcapaciteiten te tonen, en hij deed dat zeker niet slecht. Het nummer was niet enkel daardoor één van de hoogtepunten in de set. Het was simpel, aanstekelijk en en toonde dat The Killers ook instrumentaal nog indruk kunnen maken. De leuke synthlijn en de sterke stem van Flowers versterkten dit alleen maar.

Toch hoorden we verder niet veel meer van dat sterk instrumentarium. De band speelde nogal platjes zijn partijen en leek het kitscherige Las Vegas even helemaal mee te brengen naar Antwerpen. Jammer, want er zit veel meer in de nummers van The Killers. Brandon Flowers was dan weer wel heel energiek en nu en dan zagen we zelfs een Koen Wouters in hem. Hij had verschillende opstapjes op zijn podium en kon dankzij die het publiek altijd ophitsen. Dat deed hij als een echte frontman en de man had ook heel veel stijl. Geen wonder dat het publiek uit zijn hand at.

Zijn stijl viel nog meer op toen hij in de bisronde wisselde van tenue. Plots had hij een glinsterend kostuum aan dat pijn deed aan de ogen. Vóór die bisronde kregen we met “Runaways” het meest bombastische nummer uit de set. Iedereen zong het mee en het ging naadloos over in “Read My Mind” dat op nog meer euforie kon rekenen. Afsluiter “All These Things That I’ve Done” toonde dan weer wat deze band zo sterk maakt, ‘I’ve got soul, but I’m not a soldier’ werd gekrijst door het publiek en de tempowisselingen in het nummer maakten de zaal gek. Gek werden we niet, maar we zijn nog steeds verbaasd over de sterkte van die oude songs. Die staan er nog steeds en lijken ons ook het beste wat de band te brengen heeft.

Toen de band in de coulissen verdween, bleven ze wel even weg. Het publiek gaf de hoop bijna op, maar ze kregen nog vier nummers en een instrumentale outro cadeau. Zo kregen we met “Midnight Show” een nummer dat ze niet veel live spelen. “When You Were Young” was meteen het stevigste nummer in de set en de classic die de set afsloot was natuurlijk “Mr. Brightside”. Het publiek ging wild en dankzij dit nummer gingen ze met een positief gevoel naar huis. Dat kon ook te danken zijn aan de strakke instrumentale solo van op het eind van de show en de geniale drumsolo van Ronnie Vannucci, naast Brandon Flower nog het enige originele lid van de band. Helaas hadden wij er gemengde gevoelens over. Enerzijds vonden we het een fantastische show, maar anderzijds kon het muzikaal hier en daar wel beter. Een gemiste kans die we hopen op Werchter beter te zien, als de band wat meer is ingespeeld. Nu leek het vooral op een ‘Brandon Flowers show”.

Op 6 juli dus te zien als headliner op Rock Werchter, we raden het zeker aan, want de band kan een goeie show geven en zal tegen dan ook wel gegroeid zijn.

Setlist:

Run For Cover
Somebody Told Me
Spaceman
The Way It Was
Shot At Night
Jenny Was A Friend Of Mine
Miss Atomic Bomb
Human
Romeo & Juliet (Dire straits cover)
Rut
Smile Like You Mean It
For Reasons Unknown
The Man
Tyson vs Douglas
A Dustland Fairytale
Runaways
Read My Mind
All These Things That I’ve Done

The Calling
Midnight Show
When You Were Young
Mr. Brightside

7 maart 2018

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


ONE COMMENT ON THIS POST To “The Killers @ Sportpaleis: De wondere wereld van de bloemenman”

  1. Wesley Belmans schreef:

    Ik heb er maanden naar uitgekeken voor 1 nummer: Shadowplay. Laat ze dat nu net niet gespeeld hebben 🙁
    Achteraf bekeken misschien niet zo slecht aangezien de gitaar in het laatste deel van het nummer ook wel zeer belangrijk is. Dat had gisteren misschien wel in het water gevallen.
    Top Show wel, en de mindere nummers zijn ideale plas en drank pauzes die bijna bij elk optreden voorvallen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief