Live, Recensies

Forest Swords @ Vooruit: Ongeziene schoonheid als voer voor de oren

Gisteren werd de balzaal van de Vooruit eventjes omgedoopt in een donker woud van sample-collages en fieldrecordings. De ene keer met een Oosterse fonkeling en de andere met Afrikaanse vocalen, maar altijd in de herkenbare stijl van zijn creator, Matthew Barnes, van Forest Swords. Op zijn laatste album Compassion mogen we weer genieten van een donkere serie verknipte vocalen, pulserende beats en echoënde synths die er een euforische noot in steken. In de Vooruit staat hij met een vierkoppige band, waarvan er één de visuals op zich neemt. Dat belooft.

Aftrappen mogen we met IOKOI, een intrigerende jongedame die begint met een opname van haar eigen stem. Een volwaardige openingsspeech, omringd door heel wat reverb en delay, vult de balzaal als een soort commune. Ze uit balans: ‘Like pepper and salt’, liefde, ‘the touch of your fingertips’ en harmonie in de eeuwigheid. Als ze dan toch aan de knoppen begint te draaien en haar live vocals eroverheen spreidt, lijkt het een 2009 Fever Ray concert te worden.

Zelfs IOKOI’s stem heeft overeenkomsten met die van Karin Dreijer Andersson. Eroderende beats voegen zich bij de grommende bassen en haar vocalen worden bewerkt op een manier zoals men alleen in Twin Peaks’ ‘red room’ spreekt. IOKOI speelt uiteindelijk 35 minuten en strekt haar nummers zo uit dat alle topics uit de openingsspeech nog eens voorbij komen. Ze lijkt zichzelf op meerdere manieren te dupliceren. Zo bewerkt ze live haar stem, filmt ze zichzelf met een iPhone en projecteert ze dat op het grote scherm achter haar en draagt ze een masker van haar gezicht over haar gezicht. IOKOI was intens, maar een verassend goede keuze als support van Forest Swords.

De mannen die Forest Swords vertegenwoordigen deze avond lijken allemaal nogal van het ‘droge’ type te zijn waardoor een groot deel van het kletsende publiek het zelfs niet doorhad toen ze geruisloos opkwamen. Dit veranderde al snel wanneer de eerste noot van “War It” werd ingezet en daarna het zo bekende “Ljoss” van het album Engravings uit 2013. Tweemaal de openingsliederen van de twee laatste langspelers. Verder blijft de band redelijk trouw aan het album Compassion waarmee ze nu aan het touren zijn, wat zorgde voor een dynamisch en gevarieerd geheel.

De muzikaliteit van deze mensen is subliem. Alle nummers worden waarheidsgetrouw gespeeld, maar zonder durf en verrassingseffect te verliezen.  In “The Highest Flood” – een pracht van een nummer btw – blèrt Barnes de gesampelde vocalen zo enthousiast mee alsof het de songtekst van het nummer is. De zware kick en diepe bas van “Raw Language” zorgen ervoor dat de Vooruit bijna uit zijn voegen barst, waardoor ze hun erfgoedpremie bijna door de vingers zien glippen. Tegen de tijd dat we bij “Arms Out” en “Thor’s Stone” zijn aangekomen staat een goedgevulde balzaal al lang in een imaginair woud te ‘spacen’.

View this post on Instagram

#forestswords #vooruit

A post shared by Karel DB (@krldbck) on

Hoewel onze oren de tijd van hun leven krijgen, is het voor onze ogen soms heel moeilijk. De duisternis in de muziek wordt fysiek ook heel letterlijk genomen. Het meerendeel van de tijd stond Forest Swords in volledige duisternis gehuld in rook, waardoor contact met het publiek een onmogelijke opgave werd. Niet dat deze muziek roept om constantie interactie, het tegendeel is waar, maar geen visie is ook iets. Daarbij waren de visuele effecten niet zo sterk als gehoopt. Sterker nog, het was met momenten zeer onaangenaam. Door rook, lichtstralen voor en achter het podium, stroboscopische effecten, visuals op een antiek plafond en een rode gloed die samenkomen zagen we door de bomen het bos niet meer. Gelukkig was dit maar een aantal keer het geval, maar het zou niet mogen met een visueel kunstenaar op het podium.

Forest Swords bewees een liveband van topformaat te zijn. De muziek van Barnes (en ook die van IOKOI) zijn niet licht verteerbaar. Erin slagen zoveel man op de been te krijgen voor een ettelijke tijd zonder dat het een greintje moeite kost is dan ook een serieuze prestatie. De goede festival reviews van deze zomer zetten ze net zo makkelijk neer in de zalen die het winterse weer buiten houden.

Luister hieronder naar Compassion:

9 december 2017

About Author

Sander Blommaert


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief