Albums, Recensies

Pale Grey – Waves (★★★): Variaties op een thema van dromen.

Pale Grey is niet langer onbekend in de Belgische muziekwereld. De jongens uit Luik zijn intussen al een eindje bezig met het maken van hun muziek. Vandaag verschijnt dan ook hun tweede album, vier jaar na het debuut Best Friends. Wie ze toch niet zou kennen, maar fan is van The Notwist, Explosions in the Sky, Girls in Hawaii en zelfs Alt-J moet deze groep dringend ontdekken.

Er was een verandering op til, dat was reeds hoorbaar op hun vierde EP Ghosts. Dat is zeker ook te merken in Waves, waar de band nog meer groeit in zijn sound. Waar gitaren en drums goed doorklonken in “Seaside”, gaan ze nu meer dromerige muziek maken door het gebruik van synths en meerstemmigheid. Het accent ligt hier op de elektronische aspecten in hun nummers.

Over het algemeen heeft de plaat veel te bieden, want doorheen de nummers horen we heel wat variatie. De nummers zijn catchy op hun eigen manier en zijn ideale sfeerscheppers. Openen doen ze met het dromerige “Billy”, reeds bekend en aangeprezen op hun EP Ghosts, door de geniale instrumentale einde. Met “Hunter” als tweede nummer wordt er al direct een ommezwaai gemaakt. “Hunter” is namelijk meer uptempo, melodieus en best klinkt best wel vrolijk in de oren.

Intussen is Pale Grey gekenmerkt door de diepe stemmen in de intro’s die vaak overgaan tot dromerige melodieën. Dit viel al op bij “Ghost” op hun gelijknamige EP en is nu zeker ook te horen in nummers als “Grace” en “Blizzard”.

In “Late Night” wordt dan weer geëxperimenteerd met rap, uiteraard in combinatie met een melodieus refrein. De violen in het tussenstuk vervolledigen deze perfecte mix voor een interessant nummer. Deze combinatie is ook netjes aanwezig in “Crow”, al zijn de violen daar vervangen door een opvallend ritme. Hier tonen de mannen van Pale Grey zich van een andere kant. Nog steeds chill en zen dankzij het gitaargetokkel en de begeleidende stemmen, maar toch iets meer opzwepend door het niet-alledaags ritme.

Ondanks de grote variatie doorheen de plaat zijn er toch enkele nummers die minder indruk op ons achterlaten. Zo moesten we “Seasons” toch enkele keren herbeluisteren voor we het nummer snapten. “Wave” komt dan weer te traag op gang en blijft lange tijd op een laag pitje. Dit lijkt ons wat minder gepast voor een titeltrack. Gelukkig bloeit het nummer tegen het einde dan wel mooi open door het wederom dromerige aspect, de sfeer geschept door de violen en meerstemmigheid. Bij nader inzien ontdekken we dat dit nummer effectief een golf kan voorstellen, zoals de titel het zegt. De gepaste keuze van de songtitels verdient hier dus zeker ook een vermelding. De nummers worden telkens benoemd met slechts één woord, en vaak vat dit dan ook de sfeer van de hele song samen.

Pale Grey liet dus alweer een goede indruk op ons na met hun nieuw album Waves. Intussen weten we al dat deze jongens heel wat te bieden hebben en kijken er dan ook naar uit hen live bezig te zien op één van hun concerten dit najaar. Wie de sferen van Pale Grey onmiddellijk wil ontdekken, kan vanavond al terecht in de Ancienne Belgique, want daar wordt het album voorgesteld.

13 oktober 2017

About Author

Birgit Coucke


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief