Albums, Ontdekkingen van "Den Beir", Recensies

Fär – Salute (★★★½): “Bezwerende pikzwarte elektronica”

Als er een werkelijke duistere onderwereld bestaat, dan ligt het debuutalbum van de Belgische Fär daar vanaf nu non-stop op repeat. We wisten al dat ze het donker konden maken met hun elektronische beats, maar dit album is werkelijk zwart.

Het Brakels/Gentse duo laat op Salute niet alleen horen hoe zwart klinkt, maar toont ook dat ze klaar zijn met spelen en presenteren ons het grote werk. Salute klinkt uitermate volwassen en draagt de identiteit van Fär, waarin invloeden van Portishead en Grimes terug te vinden zijn, in zijn ziel. Ze vatten het zelf perfect samen als: “Daar waar geen licht is en je eigen gedachten weerkaatsen, daar vind je niet alleen Fär, maar ook Salute.”

Al vanaf de eerste noten bij “Alpha” wordt duidelijk waaraan je je mag verwachten. Een tripje naar een donkere garage waar niet al te zuivere dingen gebeuren rond middernacht. Zware elektronica bassen zinderen door de kamer en creëren meteen een soort claustrofobisch angstgevoel dat je gedurende zo’n 35 minuten op je adem houdt. Na “Alpha” krijgen we “Shot”, de allereerste single dat het duo lanceerde te horen. Deze doet het iets rustiger aan in het begin, maar naarmate we halverwege komen, doen ook hier de badass klinkende elektronica vibes terug hun intrede.

Na enkele ‘rustigere’ (echt rustig wordt het nooit) nummers, maakt “Epicaricacy” het even opnieuw pikzwart. Deze herinnert er ons aan dat we ons in een soort duivels hiernamaals bevinden. Wanneer op het einde van het nummer de dreunde bassen inzetten, wordt het ons alleen maar benauwder tussen onze vier muren.

Daarop volgt “Mirror Flower, Water Moon” die ons even uit de exorcistische vibes haalt en ons doet belanden in een obscuur sprookjesverhaal. Het nummer zet poppy in en houdt die sfeer ook aan, waardoor het beklemmend gevoel even verdwijnt. Het perfecte intermezzo om even op adem te komen. Al houdt het brave werk niet lang aan en worden we al snel terug opgeschrikt door binnenvallende beats.

Salute wordt over de ganse lijn gekenmerkt door de statement duistere synths van Tim De Gieter en bezwerende vocals van An-Sophie De Meyer, waardoor er een ultieme totaalbeleving wordt gecreëerd en je als luisteraar volledig in trance raakt. Toch hadden wij misschien graag iets meer afwisseling gehoord binnen die sfeer. Nu bezitten alle nummers nog iets te veel dezelfde formule. Al geloven we er sterk in dat dit in de toekomst helemaal goed komt en ze erin zullen slagen om deze succesformule uit te breiden met verscheiden elementen, die de nummers nog net dat iets meer van elkaar zullen onderscheiden.

Afsluiten doen ze met “Lethargy”. Een obscure single met toch enige poppy ondertonen. De begintonen doen ons terugdenken aan een nineties deuntjes uit onze jeugd. Dit zorgt ervoor dat we door die enorme donkere wolk, die al een tijdje boven ons hoofd hangt, toch enkele zonnestralen zien prikken. Met de nadruk op ‘enkele’ want het blijft toch overwegend bewolkt.

Nog even recapituleren: je zet dit album best niet op de achtergrond op bij een horror film ergens laat op de avond, tenzij je jezelf graag the creeps geeft. Salute dompelt je onder in het zwartste bad aan elektronica dat je kunt vinden in ons Belgenland en laat je er langzaam in verdrinken. Al is de verdrinkingsdood zeker niet aan Fär opgelegd, want met dit eerste debuut zijn wij er van overtuigd dat ze een beloftevolle toekomst ingaan.

We waren gisteren ook aanwezig bij de releaseshow In De Ruimte te Gent. In het begin zag je de zenuwen op het gezicht van De Meyer, maar naarmate het eerste nummer, “Alpha”, vorderde, liet ze zich meer leiden door de muziek en smolt de stress zichtbaar weg. Het duurde echter tot het derde nummer van de show, “Umbra”, voor ze echt volledig losging. Daarna was het een fenomenaal optreden waar de talrijke, bezwetende aanwezigen nog lang over zullen napraten. Het absolute hoogtepunt van het optreden was de machtige apotheose die er op het einde volgde, met “Last Straw”, “Lethargy” en “Epicaricacy”. Bij dat voorlaatste nummer zorgde de heftige outro ervoor dat iedereen nog eens uit de bol ging. Fär is een echte must-see live, en wij denken dat je dan ook in de toekomst daar nog veel kansen voor gaat krijgen.

Facebook / Soundcloud

 

 

 

 

 

 

 

13 oktober 2017

About Author

Elice Spillebeen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter