Features, Interviews

Interview Lauv “Mensen moeten het gevoel krijgen dat ze iets nog nooit hoorden.”

De 23-jarige Amerikaanse zanger Ari Leff, beter bekend als Lauv, kwam twee jaar geleden de muziekwereld ingerold met zijn single “The Other”. Zonder enige promo pikten een paar blogs zijn SoundCloudtest op en via tweets van beroemdheden als Liam Payne (One Direction) en actrice Chloë Grace Moretz groeide zijn fanbase tot ver buiten de landsgrenzen van Amerika. Lauv studeerde muziek aan de universiteit van New York en maakt catchy popsongs met r&b-invloeden. Afgelopen zomer had de twintiger opnieuw een dikke hit te pakken met “I Like Me Better” en binnen twee weken stapt Lauv het vliegtuig op richting Azië om er voor Ed Sheeran te openen tijdens zijn Arena-tour. Maar is hij daar wel klaar voor? We gingen even polsen bij de jonge hitmachine in het centrum van Brussel.

Lauv is niet je echte naam, vanwaar komt die artiestennaam?

Lauv is het Lets woord voor leeuw, mijn echte naam is Ari en betekent ook leeuw. Ik ben geboren in augustus, dus mijn sterrenbeeld is ook een leeuw. Een hele boterham leeuwen dus. De Letse link komt door mijn ouders. Mijn moeder heeft roots in Letland en we gaan geregeld op bezoek bij onze Letse kant van de familie.

Voor je muziek wilde studeren, was je grote droom om professioneel skateboarder te worden. Wanneer ben je van gedacht veranderd?

Het skateboarden werd op de duur te gevaarlijk. Hoe ouder ik werd, hoe minder ik durfde. De ene na de andere truc wilde ik niet proberen omdat hij te gevaarlijk leek. Dan bedacht ik al snel dat professioneel skateboarden er niet meer inzat. Muziek was toen ook al een passie, ik speelde piano en alt-viool. Maar het was pas vanaf het moment dat ik een gitaar oppikte, dat ik zelf songs ben beginnen schrijven. Dat was op m’n dertiende. Toen werd muziek mijn enige focus.

Je bent dan muziek gaan studeren aan de universiteit van New York?

Toen ik afstudeerde van de middelbare school, wilde ik al muzikant worden. Maar om het realistisch te houden, besloot ik ervoor naar school te gaan. Zo kon ik nummers schrijven en producen voor andere artiesten. De eerste jaren focuste ik vooral op het leren songs schrijven, dat was echt de prioriteit en niet echt het muzikant zijn.

Je schreef dan ook al heel wat nummers voor andere artiesten. De bekendste zijn Charli XCX’s “Boys” en “No Promises” van Cheat Codes en Demi Lovato. Met wie zou je graag nog samenwerken?

Chris Martin zou een droom zijn, ik ben echt een grote Coldplay-fan. Cashmere Cat zou ook cool zijn. Hij is echt een ander soort producer. Ik zou echt uren kunnen doorgaan over hoe geweldig die kerel is. Ik wil graag samenwerken met producers en artiesten die ongewone dingen maken, zoals Cashmere Cat en Sam Gellaitry. Als ik zelf produce, probeer ik dat ook. Zo zijn er twee dingen die ik heel belangrijk vind bij het schrijven. Enerzijds dat een nummer overeind blijft in een klassieke setting, op een piano bijvoorbeeld. Anderzijds vind ik het leuk als muziek genres overschrijdt en dat mensen het gevoel hebben dat ze zoiets nog nooit hebben gehoord.

Natuurlijk schrijf je niet alleen achter de schermen mee. Onlangs was je stem te horen op de nieuwste single van DJ Snake. Hoe kwam je bij hem terecht?

Dat is eigenlijk heel simpel gegaan. We volgden elkaar al een tijdje op Twitter en hij stuurde me een berichtje dat hij grote fan was. Dat op zich was natuurlijk heel gek. Voor ik het wist had hij een nummer doorgestuurd waar Ed Sheeran aan had meegeschreven. Het was iets super emotioneel, wat perfect op mijn lijf geschreven is. Het houdt ook zonder beat of drop perfect stand, dat maakt het zo cool. Ik heb het ingezongen en Snake heeft er dan zijn eigen twist aan gegeven. Hij heeft echt een revolutionaire manier van muziek maken.

Je hebt met je debuutsingle dan toch de beslissing genomen om onder een eigen naam muziek uit te brengen. Over “The Other” zei je onlangs ‘Dit lied kon ik niet weggeven aan iemand anders’, waarom?

Dat gevoel had ik heel lang niet gehad. Op school schreef ik ontzettend veel nummers, maar bij “The Other” wist ik al meteen dat het iets anders was dan alles wat ik daarvoor had geschreven. Ik probeerde dit keer niet express een goed nummer te schrijven voor iemand anders. In plaats daarvan gebeurde er iets in mijn leven en had ik echt de drang om daarover te schrijven. Om die gevoelens een plaats te geven. Toen het klaar was bracht ik het uit onder mijn eigen naam, zonder verwachtingen. We zien wel wat er gebeurt, dacht ik. Onmiddellijk begonnen blogs het te posten en een paar celebs hebben erover getweet, heel gek was dat. “The Other” ontplofte een beetje en zo is mijn carrière begonnen.

Niet alleen “The Other” scoorde goed, met “I Like Me Better” heb je nu platinum te pakken in Australië, goud in Nieuw-Zeeland en sta je in hitlijsten over heel de wereld. Je nieuwe single “Easy Love” staat nu al klaar?

Ik ben er heel blij mee. Vroeger schreef ik vooral droevige nummers en “I Like Me Better” brak die trend voor het eerst. “Easy Love” is ook weer iets positiever, ik romantiseert vaak in mijn songs en dit keer gaat het over je overgeven aan de waanzin in een relatie. Je kan een ‘moeilijke’ relatie opgeven voor iets makkelijker, iets beginnen met iemand die niet met jou in discussie gaat en die jou niets verwijt. Maar dat zou saai zijn. “Easy Love” gaat vooral over het aanvaarden van de waanzin die typisch is voor een langdurige relatie.

Is die single een voorbode van een EP of een debuutalbum?

Laten we zeggen dat ik een groter masterplan heb. Dat is zich nu aan het ontwikkelen. Of het een album zal zijn, kan ik nog niet zeggen. Maar het zullen niet gewoon singles blijven.

Je deed al een kleine tour door Amerika en binnen twee weken vertrek je naar Azië om er in het voorprogramma van Ed Sheeran te spelen.

Dat is zo zot! Ik was ’s ochtend aan het joggen in LA, as you do. En mijn manager belde mij. Ik zei dat ik aan het joggen was en dat ik later wel zou terugbellen. Net toen ik wilde ophangen, zei hij nog snel ‘Ed Sheeran South-East Asia Arena Tour. Are you in?’ Natuurlijk heb ik ja gezegd. Het blijft echt zo gek, elke keer iemand mij daarover aanspreekt. Ik ben nog nooit in Azië geweest, heb nog nooit voor Ed Sheeran geopend of in een Arena opgetreden. Ik heb wel echt veel Aziatische fans en wanneer ik onlangs een festival in Manila aankondigde, ontplofte mijn sociale media. Ik kijk er echt naar uit om die fans te ontmoeten want ze zijn zo toegewijd met al hun berichtjes en cadeautjes.

Ben je niet enorm zenuwachtig?

Eerlijk gezegd kan ik nu gewoon niet wachten om eraan te beginnen. Maar net voor ik het podium op moet, zal ik de zenuwen zeker wel voelen. Ik weet ook niet wat ik moet verwachten. Bij een kleine zaal probeer ik meestal een connectie te maken met de mensen op de eerste rij en die doortrekken naar de rest van de zaal. In een arena is dat anders denk ik. Ach, wat weet ik daarvan? Ik heb het nog nooit gedaan!

Heb je nog geen tips gekregen van de grote man himself, Ed Sheeran?

Nee, maar als ik hem zie, kan ik dat misschien wel doen. Mijn drummer heeft ook al in arena’s gespeeld, dus ik probeer naar hem te luisteren. Van wat ik al gehoord heb, kan je je er niet echt op voorbereiden. Het dringt pas tot je door als je voor het eerst het podium opstapt. Er zullen ongetwijfeld na de eerste avond al video’s te vinden zijn van ik die flauwval.

Laten we hopen dat het zover niet komt, veel succes in Azië en hopelijk tot snel!

7 oktober 2017

About Author

Emma Vierbergen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief