Albums, Recensies

Girls In Hawaii – Nocturne (★★★½): Een warme herfstnacht in de 80’s

Een nieuw album, een nieuw hoofdstuk. Voor de Waalse jongens van Girls In Hawaii reeds het vierde hoofdstuk op rij. Hun laatste album dateert van 2013. Everest werd toen opgedragen aan drummer Denis Wielemans, die in 2010 om het leven kwam. “Zo zeer als Everest een lange maar noodzakelijke zelfreflectie was, zo makkelijk schreef Nocturne bijna zichzelf”, aldus de band. De productie van was opnieuw in handen van Luuk Cox, die in 2013 ook al achter de knoppen zat.

“Zonder ons te realiseren werd het een album over het onherroepelijke verlies van de kindertijd. Achter de eenzaamheid en angst zijn ook mooie dingen te zien. En ook te beleven.” Dat alle Girls sinds Everest vader werden zit daar mogelijks voor iets tussen. Voor deze nostalgische terugblik hebben de jongens besloten om dingen anders te bekijken. De teksten kijken verder dan de dagelijkse beslommeringen en de gitaren worden al eens vaker ingeruild voor elektronische instrumenten en klanken.

Openingsnummer “This Light” zet de valavond sferisch in. Een donkere song vol melancholie met heroïsche weemoed die door zijn dramatische piano en akoestische gitaren even Radiohead door ons hoofd doet sluimeren. Het repetitief weerklinkende “keep your distance from this light” kondigt aan dat de nacht nog lang niet over is. Met “Guinea Pig” en “Cyclo” nemen de Girls even een drafje. De nummers bevatten opvallend meer elektronica dan we van de band gewoon zijn. De weemoedigheid van de 80’s synths wordt aangevuld met een smeulend gitaarspel. Wanneer ook een xylofoon niet wordt geschuwd, weten we het zeker: GIH maakt de geschiedenis weer hip.

De strijd is nog niet gestreden, de overwinning nog niet binnengehaald. “Indifference” en “Walk” laten ons onverschillig achter. De nummers maken nog warm nog koud en lijken eerder snelle opvullers van de plaat. Met de vrolijke soundeffectjes slaan de Girls de bal even ver buiten Hawaii. Geef ons liever nog wat  climaxen als in “Overrated” en “Blue Shape”. De nummers krijgen extra dimensie door de gelaagde samenzang.

Door Nocturne vloeit een nostalgische tristesse. Het nachtelijke album doorgaat met zijn donkere synthbassen een voortdurende spanning. De nummers vormen een complex samenspel van schaduw en licht. Weemoed maakt plaats voor hoop.

Eindigen doen de Girls even sterk als ze begonnen zijn. “Monkey ” sluit de plaat atmosferisch af. “I found all the answers in your secret underground” vormt het mistroostig besluit van de plaat. Nocturne klinkt als een boswandeling bij open hemel op een warme herfstnacht. GIH blijft zijn melodieuze zelf maar durft nieuwe paden te betreden. Het Belgisch talent kijkt met een ander perspectief naar de wereld om zich heen maar verliest de Hawaiiaanse roots niet. Luister Nocturne bij voorkeur wanneer de zon achter de horizon verdwenen is en laat jezelf ook even achter deze berg verdwijnen.

De band komt hun album dit najaar voorstellen in verschillende Belgische zalen. Tickets zijn nog beschikbaar voor hun show in Het Depot op 8 februari en hun show in De Vooruit op 15 februari.

Facebook / Site / Twitter

 

29 september 2017

About Author

Charlotte Heyvaert


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter