Albums, Recensies

Enter Shikari – The Spark (★★★★): Levendiger dan ooit

Tien jaar geleden brak Enter Shikari door met het hun debuutplaat Take To The Skies. Met hun hardcore-riffs en dancebeats brachten ze een nieuwe en verfrissende wind mee in het muzikale landschap. Hun tweede plaat Common Dreads uit 2009 bewees dat ze geen eendagsvlieg waren. Met uitstekende singles als “Juggernauts” en “Solidarity” toonden de vier Britten dat ze steeds op zoek zijn naar vernieuwing. Ze leken hiermee de grenzen van de drum and bass, trance nog meer op te zoeken. Een zet die hen fans deed verliezen, maar er hen duidelijk meer deed opleveren. Op A Flash Flood Of Colour en The Mindsweep, leek de band hun mogelijkheden nog verder op te zoeken. Zij het met vallen en opstaan. Met The Spark leveren ze hun vijfde plaat. Een plaat die perfect zweeft tussen het experimentele en het toegankelijke.

The Spark begint met een korte intro, met de verassende titel “The Spark”. Verder hoeven we hier geen woorden aan vuil te maken. Op “The Sights” klinkt Enter Shikari frisser en krachtiger als nooit tevoren. Een nummer die ons het beste doet verhopen voor de rest van het album. “Live Outside” gaat verder op hetzelfde elan van “The Sights”. Een heerlijke meezinger, die ze laatst speelden op Pukkelpop. Deze bleef toch enkele dagen hangen.

Door hun onvoorspelbaarheid weet je natuurlijk nooit, maar de eerste nummers laten een goede indruk na. Er verschijnt zelfs zowaar een glimlach op ons gezicht. Met “Adieu” die op hun debuutplaat uitkwam, toonde de band dat ze het ook over een andere boeg durfden te gooien. “Airfield” is dan ook een gelijkaardig nummer die de gevoelige snaar tracht te raken. Iets waar ze toch in weten te slagen, zonder melig te doen.

“Shinrin-Yoku” en “Undercover Agents” zijn stuk voor stuk degelijke nummers, zonder er echt uit te springen. Met “Rabble Rouser” bewijzen ze nog steeds nummers te kunnen maken die een waardige mosh-pit verdienen. Enter Shikari klinkt hierbij alsof ze UK Grime brengen met een stevige hoek af. Doorheen de plaat bewijst Rou Reynolds eens te meer een uitstekend songschrijver te zijn. Hij gaat thema’s als zelfreflectie, verbondenheid en de worsteling met zijn eigen demonen niet uit de weg. Toch weet hij zijn teksten vaak te verpakken alsof er niets aan de hand is. Hij laat je achter met een zekere geruststelling.

Met The Spark levert Enter Shikari één van hun muzikale hoogtepunten en zo kunnen ze zich stilaan vervoegen bij de grootste Britse bands. Het recept van de band blijft wel hetzelfde. De Drum and bass, rock, hardcore en trance invloeden, zijn nooit veraf en daar zijn we blij om. Het grote verschil met hun vorige albums is dat de plaat verfijnder, bij momenten rustiger en minder experimenteel klinkt, waardoor we er zeker van zijn dat hun fanbase alleen maar zal uitbreiden. De band heeft trouwens ook een geweldige live reputatie. Overal ter wereld speelden ze zalen en festivals plat. Het is dan ook uitkijken naar een show in ons land, waarop we The Spark in zijn volle glorie kunnen aanschouwen.

Site/Facebook/Twitter

22 september 2017

About Author

Jasper Laureyssens


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief