Live, Recensies

Onze hoogtepunten van Cactusfestival 2017: Dag 3

Het is zover, Cactusfestival 2017 zit er alweer op. Ook op de laatste dag stonden heel wat mooie namen geprogrammeerd zoals Kevin Morby, Goose en Explosions In The Sky. Ook waren er twee bands die maar een heel flauwe indruk nalieten, waardoor deze dus niet in ons overzicht van hoogtepunten terug te vinden zijn. We hebben het hier over Local Natives en The Temper Trap. Ondanks de tegenvallers, sommen we even de rest van onze hoogtepunten van de derde dag van Cactusfestival op. Lees hier ook onze recensies van de eerste en tweede dag.

1. Kevin Morby

Fotograaf: Karen Vandenberghe

Het eerste optreden dat ons op dag drie echt deed lachen van plezier, was dat van Kevin Morby. Uitgerust met zijn über fancy overall en z’n prachtige rode gitaar, speelde hij zomerse songs die duidelijk door iedereen werden geapprecieerd. De sfeer die de band creëerde, paste perfect bij de zomerse temperaturen die in het Minnewaterpark hingen en dit in combinatie met een goeie frisse pint, zorgde voor het ideale festival moment. De songs klonken praktisch even goed als op plaat en dat is iets waar artiesten de dag van vandaag nog maar weinig in slagen. Kevin Morby straalde gewoon ook pure klasse uit en dit maakte het zeer aangenaam om naar dit ganse gebeuren te kijken. Zonder enige twijfel kunnen we dit concert uitroepen als één van de beste shows van Cactusfestival 2017.

2. Sophia

Fotograaf: Jens Baert

Nadat The Temper Trap en Local Natives eindelijk van het podium waren verdwenen, was het aan onze favoriete Belgische Amerikaan Robin Proper Sheppard, beter gekend als Sophia. Ondanks het feit dat de set nogal traag op gang kwam, wisten de songs ons toch te overtuigen. Robin heeft op plaat al een goeie stem, maar live komt deze dubbel zo hard binnen, wat resulteerde in een stil publiek die af en toe zelf eens de krop in de keel kreeg. Zowel rustige als harde nummers werden netjes met elkaar afgewisseld en dit zorgde voor het ideale evenwicht qua beleving. Vooraleer we deze show van Sophia zagen, wisten we eigenlijk bitter weinig over deze band. Nu zijn we volledig van hun kunnen overtuigd en hopen we deze bende snel nog eens aan het werk te zien. Sterke show met een heel eigenzinnige sound, zo hebben we het altijd graag natuurlijk.

3. Warhaus

Fotograaf: Inge Kinnet

Dat Belgische artiesten op Cactusfestival altijd voor een enorme volksverhuizing richting het podium zorgen, bewees Warhaus gisteren nogmaals. Iedereen die kwam opdagen leek dan ook met volle teugen te genieten, doordat Warhaus een set speelde die vooral deed wegdromen. De zware lage stem van frontman Maarten deed heel wat vrouwenharten sneller slaan en als compensatie had je natuurlijk ook nog altijd Sylvie, die het voor de meeste mannen allemaal wat aangenamer maakte om naar te kijken. Er werden gisteren ook een heleboel nieuwe nummers gespeeld en deze klonken op z’n minst even goed als songs zoals “The Good Lie” of “I’m Not Him”. Warhaus klonk kort samengevat vooral erg sexy en vrij romantisch, maar wel met de nodige knipoog naar Serge Gainsbourg en Max Berlin natuurlijk.

4. Explosions In The Sky

Fotograaf: Jens Baert

Tijdens het concert van Explosions In The Sky waren onze ogen in feite bijna constant gesloten, waardoor we in een mum van tijd in een fantastische trip verzeild geraakten. Vanaf het ogenblik dat deze show van start ging, voelde je gewoon dat er een onoverwinnelijke pletwals ging passeren over de weide van Cactusfestival. En ja, gelijk hadden we. De mannen van Explosions In The Sky wisten precies wanneer ze wat moesten spelen en dat zorgde voor een enorm dankbaar publiek dat zich helemaal liet meenemen op de trip die Explosions ons serveerde. Dit ganse unieke moment was zeker één van de hoogtepunten van het volledige weekend, mede dankzij de connectie tussen het publiek en de band die zeer intens was. Deze show was zonder te overdrijven pure kunst, omdat het zo eerlijk en zo oprecht werd gespeeld. Gewoonweg prachtig.

5. Goose

Fotograaf: Philippe Denayer

We zagen Goose al verschillende festivals afsluiten en telkens opnieuw slaagden ze er in om de ganse weide op z’n kop te zetten. Gisteren was dit dus niet anders en op deze manier bewees Goose nog maar eens wat voor magistrale live band ze wel zijn. Ze speelden maar liefst 75 minuten lang en in deze ganse periode speelden ze enkel singles waarmee ze ooit onze Belgische hitlijsten bombardeerden. Hoe kan dit zelfs? Het was al van bij het eerste nummer dat het publiek volledig uit z’n dak ging en dusdanig besloot om een stevig feestje te vieren. De band speelde wereldhit na wereldhit en bleef op deze manier zichzelf steeds maar overtreffen, straf. Dat Goose één van de beste Belgische live bands ooit is, was al duidelijk. Maar nu, na hun onvoorstelbaar gekke passage op Cactusfestival, mag het gezegd worden: Goose is de shit!

Ontgoochelingen van de dag: The Temper Trap en Local Natives

We willen toch nog even onze mening kwijt over deze twee shows van gisteren. The Temper Trap is tof om op de affiche te zetten, maar dan moeten ze er zelf wel zin in hebben. Deze band is volledig passé en hun nieuwe songs zijn echt door werkelijk niemand gekend, zelfs gisteren niet. Er zat ook niets van diepgang in hun show en eerlijk gezegd deed het ons wat denken aan de oppervlakkigheid van Nickelback. Daarna was het dan de beurt aan de heren van Local Natives en ook deze wisten niet echt te overtuigen. We hadden het gevoel dat we hun optreden al honderden keren hadden gezien en dat is nooit een goed tegen natuurlijk. Spijtig, want van Local Natives hadden we in een zekere zin toch wel iets meer van verwacht.

10 juli 2017

About Author

Thibault Vander Donckt


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief