Albums, Oude Bekenden

Alpha Whale – O.K Sunshine (★★★): Sea, sex and sun

Nu de zomerse temperaturen even gaan liggen zijn, smeken we muzikanten bijna om zomerse muziek en daar hebben de mannen van Alpha Whale perfect op ingespeeld. Met hun nieuwe EP O.K Sunshine weten ze de zon in een mum van tijd in huis te halen, waardoor ze ons zonder veel moeite kunnen overtuigen. Denk hierbij aan een kruising tussen Allah-Las en The Shadows met af en toe een kleine knipoog naar The Strokes. Een EP die zeker en vast weet te overtuigen, maar middenin af en toe wel een steek laat vallen.

Met “It’s You Baby (Part One)” en “It’s You Baby (Part Two)” starten de mannen van Alpha Whale enorm sterk. We maakten eerder al de vergelijking met Allah-Las en die vergelijking is hier duidelijk hoorbaar, het zijn twee nummers die perfect op een langspeler van de mannen uit Los Angeles kunnen staan. De zeer aanstekelijke gitaarrifjes bezorgen ons echt een gevoel van gelukzaligheid en daar draait muziek toch om, niet?

Met “Face It’ lukt het de band best wel aardig om de sterke opener op te volgen. Het nummer schept ook meteen dezelfde sfeer en hieraan merk je dat de band hun eigen identiteit duidelijk heeft gevonden. Het leuke aan de muziek van Alpha Whale is dat het op geen enkel moment gaat vervelen, integendeel, we zijn eerder geneigd om onze volumeknop net dat tikkeltje te luid te zetten.

Daarna is het tijd voor de al eerder vermelde steek die de band laat vallen, we hebben het over “Dine With Satan”, een nummer die volgens ons niet echt echt op deze Ep thuishoort. Het nummer doet ons denken aan The Strokes en deze muziek ligt totaal niet in de lijn van de voorgaande nummers. Wel spijtig, aangezien ze ons net aan het hypnotiseren waren met hun psychedelische gitaren en betoverende vocals.

Terwijl de band ons zonet nog wist te ontgoochelen, zijn we nu razend enthousiast over het nummer “Sun God”, zonder twijfel de traagste song van de ganse Ep. Het lied bonkt in één rechte lijn naar het einde toe en het wijkt echt voor niets of voor niemand uit. We wanen ons momenteel in de prairie, straalbezopen met een paard onder onze kont, op zoek naar een plaats om te crashen, moet kunnen.

Eindigen doet de band op dezelfde manier zoals ze zijn gestart, op geniale wijze. Het volledig instrumentale nummer “Beach Leech” beukt keihard en klinkt terwijl zonniger dan ooit tevoren, we kijken nu al uit om deze band eens live aan het werk te zien. Deze EP toont aan dat er in België heel wat muzikaal talent rondloopt, die dringend meer herkenning verdient. Sterke EP mannen, alleen spijtig van die ene uitschuiver.

Facebook

17 april 2017

About Author

Thibault Vander Donckt


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief