Live, Recensies

Manngold + Elefant @ Vooruit: een krachttoer van twee bands met strakke ideeën

Op zondagavond maakte de Vooruit plaats voor twee knallende topacts. De Gentse band Manngold kwam er hun gloednieuw album voorstellen. Daarbij werden ze bijgestaan door de mannen van Elefant (die tijd konden vrijmaken om de gecancelde band Deerhoof te vervangen). Het werd een avond met twee verschillende acts en één gemeenschappelijke deler: een gigantische hoeveelheid kracht.

Elefant mocht de spits af bijten en deed dat aanvankelijk heel subtiel. Het was niet meteen duidelijk of de apocalyptische muziek die in de zaal afgewisseld werd met vintage Scott Walker een deel van de act was. Bewust of niet, het was meteen wel een perfecte intro. Al gauw bestormden vier mannen gekleed in witte afsluitende overals en witgepoederde gezichten het podium. Ze vroegen het publiek om dichter te komen, maar hun enge outfits, bewegingen en grimassen deden het publiek af en toe zelfs een stapje achteruit zetten.

Desalniettemin was hun set één en al energie van begin tot eind. Ze brachten stevige en hoekige muziek die gedragen werd door scherpe synths, slaande bassen en strakke drums. Bovenop die apocalyptische instrumentatie lag zang begraven die het midden hield tussen een pervers Duits en wartaal. Zeker voer voor fans van Hypochristmutreefuzz, The Germans of Raketkanon. Elefant is een band die goed in dit Belgisch lijstje past, maar er al op even eigenwijze en creatieve manier mee omgaan.

Daarna kwam Manngold  hun nieuwste album voorstellen. Voor deze Gentenaren was hun optreden een thuismatch. Dat was meteen duidelijk aan het talrijke en enthousiaste publiek in de zaal te zien. Deze band brengt instrumentale muziek, maar weet zonder teksten vaak meer te zeggen dan veel andere bands. Hun concert bestond voornamelijk uit muziek van de nieuwe plaat Manngold. Stuk voor stuk nummers die lang maar intelligent uitgesponnen werden. Als een geoliede machine lieten de zes muzikanten hun ideeën de vrije loop zonder zich al te veel te berusten op rigide songstructuren.

Manngold schuwde de grote contrasten in hun set niet. Vaak werden nummers subtiel en klein ingezet. Op “Stunde Null” zet de bas het nummer zachtjes in en volgt de rest van de band traag maar gestaag. Eén muzikant was dikwijls al genoeg om het nummer een volledig nieuwe dimensie te geven en de wildste bochten te doen maken. Een vorm van dynamiek die groot effect had. Repetitiviteit was namelijk een heersende factor doorheen de set. Het gaf hun werk een typerend krautrockgevoel, dat je in de muziek zoog. Gelukkig was er ook nog een grote scheut rock ‘n’ roll om de zaken wat los te schudden.

De grootste kwaliteit van deze band is toch de ervaring van de muzikanten. Het niveau ligt hoog en dat verwondert niet als je weet dat de bandleden van Manngold ook spelen bij Fifty Foot Combo, Dead Man Ray, Arno… Het gitaarspel stond voorop, maar de andere instrumenten moesten niet onderdoen. Zo zorgden synths voor een stuwend en drijvend effect en waren ze perfect geïntegreerd binnen het plaatje. De twee (!) drummers vielen ook in de smaak. Ze gaven een enorme push en bleven op elk moment fris en strak klinken. Twee drums in een band is niet zo eenvoudig. Die dualiteit had een bezwerend effect, maar het zou nog interessanter worden, als ze nog vaker van elkaars ritmes durven losgaan.

Aan energie ontbrak het niet gisteren in de Vooruit. Met Manngold en Elefant heeft België twee waarden die staan voor vlotte, spontane en krachtige muziek. Twee bands die materiaal met ballen brengen en verdraaid goed weten waarmee ze bezig zijn.

6 februari 2017

About Author

Jan Kurvers


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief