Features, Uitgelicht

De 101 beste singles van 2018

Manchester Orchestra — I Know How To Speak

Geen album dit jaar voor Manchester Orchestra, maar wel deze geweldig emotionele “I Know How To Speak”. Zes minuten lang neemt Andy Hull je mee in zijn meanderende wereld waarin drama en utopie hand in hand gaan.

Maria Usbeck — Bosque De Bambú

Het moet niet altijd in het Engels zijn dat nummers geschreven worden. Maria Usbeck bijvoorbeeld doet het in het Spaans, en brengt een heel dansbaar indiepop nummer dat zich zo in het hoofd nestelt.

Maribou State ft. Khruangbin — Feel Good

De zwoele beats van Maribou State in combinatie met de zwoele gitaren van Khruangbin, kan niet anders dan goed klinken, toch? En dat doet het ook. Het is een geweldige song waarbij we onze beste buikdansmoves zomaar willen bovenhalen.

Marie Davidson — Work It

De Canadese producer Marie Davidson werkte zich dit jaar te pletter in de clubscene. Die harde en bittere wereld gaf haar veel inspiratie, want de single “Work It” is met zijn pompende technobeat een ironische lofzang voor workaholics. ‘Is sweat dripping down your balls? Well then you’re not a winner yet’.

Melody’s Echo Chamber — Breathe In, Breathe Out

Het uitstekende album Bon Voyage van Melody’s Echo Chamber bekroonden we met 4,5 sterren en beschreven we als een psychedelische en kaleidoscopische trip. De plaat samenvatten in één nummer is dan ook een onmogelijke opdracht, maar op “Breathe In, Breathe Out” krijgen we een flink staaltje creativiteit en dromerigheid te horen.

Mura Masa ft. NAO — Complicated

Vorig jaar kregen we de sterke debuutplaat te horen van de nog altijd jonge Brit. Maar ook dit jaar zat Alex Crossan niet stil. Kroon op het werk was het nummer “Complicated”, dat hij maakte met soulzangeres NAO.

Myd ft. Cola Boyy — Muchas

Myd zit op het Ed Banger label, hetzelfde als dat van Justice. Even plat als die laatste klinken ze niet, maar wel even groovy. “Muchas” is een geweldig funky nummer met een subtiele lo-fi invloed die het geheel nog gekker doet klinken. GR00VESS.

Natalie Prass — Short Court Style

Natalie Prass wisselde dit jaar haar romantische sound in voor een frisser, dansbaar geluid. Het resultaat mag er zijn, want “Short Court Style” is minutieus geschreven pop met funky gitaartjes, mooie vocals en straffe hooks.

Nilüfer Yanya — Heavyweight Champion of the Year

De Londense singer-songwriter Nilüfer Yanya komt volgend jaar met haar debuutplaat, en dat wij niet kunnen wachten is een understatement. Het geweldige “Heavyweight Champion of the Year”, dat van artsy pop met een hoek af naar een verrassend explosieve outro gaat, legt de lat alvast enorm hoog.

Novo Amor — State Lines

De Welshe singer-songwriter Novo Amor bracht in 2018 zijn debuutalbum Birthplace uit. Als eerste voorsmaakje kregen we de single “State Lines” te horen. De jongeman heeft een kopstem om u tegen te zeggen en pakt hier dan ook maar al te graag mee uit.

ORB — Space Between The Planets

ORB is nog steeds één van de meest underrated garagebands op deze planeet. Nochtans weten ze telkens weer te verbluffen met fantastische songs. Luister maar naar deze “Space Between The Planets”. Een perfecte toepassing van het fuzzpedaal en de trippy sfeer krijg je er gratis bij: riffs!

Palace — Heaven Up There

Het is eerder heaven in here als we naar “Heaven Up There” van Palace luisteren. Zeven minuten laat de band ons wegdromen van de hemel en dat doen ze op een verfijnde, maar doordachte manier door onder meer een heel sterke opbouw in de song te steken.

Parcels — Tieduprightnow

Funk is nooit dood, en met Parcels is hij zelfs weer heel levend. Samen met Daft Punk leverden ze “Tieduprightnow” af. De zomerplaat van 2018 en ook zo groovy dat je spontaan met iedereen op de tafel begint te dansen.

Phosphorecent — New Birth in New England

Als Phosphorecent gelukkig klinkt, dan moet hij daar een nummer over schrijven. Met “New Birth in New England” heeft hij alvast een heel sterk americana pop nummertje geschreven dat je zo een optimistisch gevoel geeft. Ligt het aan de snelle gitaar, de subtiele piano of gewoon het heel gezellige sfeertje? We weten het nog steeds niet. Wat we wel weten, is dat dit zomaar eens het perfecte nummer zou zijn om mee te zingen bij een zomers kampvuur.

Pom Poko — My Blood

Hoe chaos toch heel melodieus kan klinken. “My Blood” klinkt alsof het gemaakt werd in Japan, maar niets is minder waar. De band komt uit Noorwegen en geeft je met “My Blood” een lesje in tempowisselingen. Hou je vast voor een verrassende rit.

Preoccupations — Antidote

Op New Material profileert Preoccupations (de voormalige Viet Cong) zich als een moderne Joy Division die hun nummers blijkbaar enkel in 256 grijswaarden kan maken. “Antidote” is zo’n zes minuten durende koortsdroom die je ondanks zijn beperkte kleurenpalet toch bij het nekvel weet te grijpen.

Protoje ft Chronixx — No Guarantee

Reggae blijft helaas grotendeels onderbelicht op Dansende Beren, maar deze samenwerking tussen twee van de meest relevante reggae artiesten van het moment willen we jullie niet onthouden. Niets is inderdaad vanzelfsprekend, maar deze chemie is ontegensprekelijk. A Matter Of Time, de plaat waar dit nummer uitkomt, won trouwens de Grammy voor beste reggae album.

The Raconteurs — Sunday Driver

Het tien jaar lange wachten op The Raconteurs zorgde voor hoge verwachtingen, die met “Sunday Driver” allemaal ingelost én overtroffen werden. De typische Raconteurs-klank en een aanstekelijke riff zorgen in combinatie met de afwisseling van een Beatles-aandoende bridge voor een vlammende, uiterst aantrekkelijke rit.

Robinson — Medicine

Lichte popmuziek zoals die van o.a. Sigrid kan bij ons ‘beiren’ altijd scoren en zo rekenen we ook “Medicine” van de Nieuw-Zeelandse Robinson tot de favorieten van ons jaar. Platte hooks of eentonige beats krijg je op “Medicine” niet te horen en maar goed ook. Een echte oorworm die nog steeds in ons hoofd vast zit.

Robyn — Missing U

Dat Robyn de koningin van de breakupsongs is, werd al duidelijk in 2010 toen ze met “Dancing on My Own” op de proppen kwam. Ook in 2018 spant ze nog steeds de kroon. “Missing U” is opnieuw een breakupsong, waar we maar al te graag alleen op dansen.

(Lees verder op de volgende pagina!)

27 december 2018

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter