Albums, Recensies

Holo Vex – Holo Vex (★★★½): Ruimte wordt hier glansrijk uitgebuit

Carpe Diem! Want het is toch niet elke dag dat je een verrassing van dit formaat tegenkomt. Als een band dan uit het niets komt opduiken met een knaller van een debuut, dan kunnen we niet anders dan de dag plukken. Op de koop toe kan je die dagen herhalen door het schijfje op repeat te zetten. Wat kan het leven je toch ooit toelachen!

Holo Vex is een vierdelige combo bestaande uit een zanger-gitarist, drummer, toetsenist en iemand die voor de live-visuals zorgt. Het is een band uit Lommel, in de uiterste Noord-West-hoek van Limburg. Ondanks dat het een eerste opname is, draait Holo Vex toch al enkele jaren mee in de lokale scene. Het debuut telt negen nummers en duurt meer dan veertig minuten. Commercieel kan je dat moeilijk een voltreffer noemen, maar het is evengoed denkbaar dat deze vier knapen allerminst mee bezig zijn.

Dit album is een mooi voorbeeld van een volledige DIY-opname. Alles is opgenomen in The Hollow Grove, waaruit af te leiden valt dat dit hun repetitieruimte is. Hierdoor klinkt het lekker organisch wat er voor zorgt dat het livegevoel wel heel dichtbij komt. En dat heeft deze band zeker nodig. Als je ze ooit live gezien hebt, dan begrijp je dat pas. Enkel jammer dat je hier de visuals niet ziet die ze live ook gebruiken. De muzikale invloeden zijn talrijk. Na lang nadenken is de beste omschrijving een soort Frank Zappa meets Black Sabbath in space in een film van Tim Burton. Stevige gitaarmuziek, doorspekt met synths die de ruimtelijke invloeden laten weerklinken, begeleidt door drums. Doe daar nog een stem bij die vol van de effecten staat, en je krijgt dit soort muziek. De hoofdbrok is stevig, maar is zeker en vast afwisselend met rustige passages. Daar hoor je goed de ruimte die ze mekaar geven, en wat de muziek geen enkel moment eentonig en saai maakt.

Grof genomen kan je de nummers in twee opdelen: nummers die langer dan vijf minuten duren en de iets minder lange. De langere nummers worden uitgesponnen waar ze tijd en ruimte geven aan de instrumenten. Deze hebben evenwel een aantal luisterbeurten nodig om volledig te kunnen doorgronden. De andere zijn meer hitgevoelig. Hier hoor je ook dat ze wel degelijk songs kunnen brengen op een aantal minuten. Deze nummers zijn directer en daar begint je hoofd al van de eerste seconde te schudden. Dat maakt dat deze release ongelooflijk goed beluisterbaar is, maar het zorgt er ook voor dat het elke keer voor een kleine verrassing zorgt.

Na een aantal luisterbeurten komt er in deze release toch wel een duidelijke lijn. “Toth Amon”, “Hoof” en “Chalice” zijn stevige nummers die heel potig klinken, waar de instrumenten goed in elkaar overvloeien. Met enige speciale vermelding voor “Chalice”, waar de cowbell fantastisch wordt gehanteerd. Ook is er hier voldoende plaats gelaten om de nummers te laten groeien. “Soiree” en “Teeth” zijn daarentegen zeer directe nummers die niet veel luisterbeurten nodig hebben om te knallen. Stevige gitaren met loeiende synths, alles wat je nodig hebt om te beginnen bewegen. “Kenai”, “Kreeft”, “Belem” en “Azul” zijn (bijna) instrumentale nummers. Mooi uitgesponnen, maar de tijd moet je hier zijn werk laten doen.

Een debuut da kan tellen! Knappe release van een band die zich toch wat zal moeten toeleggen op de commerciële kant als ze verder willen geraken. Dit naamloos album wordt voorgesteld op zaterdag 8 december in de Bar-a-bas te Lommel. Deze beer staat in de front row!

Facebook

9 november 2018

About Author

Wouter Vandeweyer


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter