Albums, Recensies

Imagine Dragons – Origins (★★★★): Terug naar hun eigen origin?

Een dik jaar na hun hitplaat Evolve is Imagine Dragons terug met twaalf (of vijftien op de deluxe-editie) gloednieuwe nummers op hun kersverse plaat Origins. De singles op het album zijn zeer uiteenlopend en gaan van platte Chainsmokers-electropop tot rustige akoestische sfeernummers over hun allereigenste Night Visions-genre. Dat hun vierde studioalbum een cv is van alle stijlen die Imagine Dragons aankan, is wel het minste dat we kunnen zeggen, hoewel niet elke stijl hen even goed afgaat.

Amper een maand geleden dropte de band uit Las Vegas hun eerste aankondiging van Origins, daarna volgden de singles als sneltreinen op elkaar. Begin deze week werd “Bad Liar” nog gelost voor het grote publiek, een lied dat na de vorige rock-achtigere nummers opnieuw heel wat poppier bleek. Na zijn getuigenissen op de vele festivalweides en in de talloze concertzalen van het afgelopen jaar, doen de teksten van Dan Reynolds, die kampt met een depressie, serieuzer aan dan ooit.

Op dit album is er opnieuw plaats voor elektronischere nummers, wat op Evolve eerder al een succes bleek voor de vier Amerikanen. In nummers als “Boomerang” en “Cool Out” flirt de band succesvol met de grens van pop, maar bij enkele andere songs vallen ze helaas van die grens recht in een poppy-dubstep-dance-achtige put. “Only”, bijvoorbeeld, zou perfect passen in het oeuvre van The Chainsmokers, dat de twee groepen niet samenwerkten voor dit nummer, is zelfs bijna niet te geloven. En hoewel “Digital” veelbelovend akoestisch begint, valt na nog geen tien seconden een zware beat in die het nummer zo van dat akoestische laatje schuift. Nu ja, het lied doet zijn titel alle eer aan met voldoende digitaal geluid. Op sommige momenten lijkt het zelfs een knutselwerk van verschillende nummers, samen geplakt met een digitale lijm.

Gelukkig moeten we niet ver zoeken op de plaat voor echt akoestisch-klinkende nummers. “West Coast”, bijvoorbeeld, begint gezellig met enkele schattige gitaargeluiden. En buiten wat geklap en de gitaristen is er alle plaats voor Dan Reynolds. Die simpliciteit maakt het een geslaagde, rustige song. Reynolds’ huilende klanken keren ook terug in “Stuck”, opnieuw een mooi, simpel nummer. Dans schelle stem wordt erin gedragen door een zachte drum en rustige gitaren. De dweperige tonen van de nummers verheffen het album naar een gezellig dromenland.

Een van dé kenmerken van de band blijft natuurlijk Dans stem en tegenwoordig pijnlijk accurate lyrics. ‘Sadness is my enemy, I fear time will age him gently. Walking by my side for all these years, seems like we’ve grown friendly. Happiness is beautiful to see, won’t you box it up for me?‘ zijn nog maar drie zinnetjes uit “Burn Out”, maar ze scheppen al een duidelijk beeld van het plaatje dat Dan op deze plaat haarfijn uittekent. “Zero” en “Bad Liar” zijn nog maar eens duidelijke voorbeelden van zijn aanslepende depressie.

Ook de deluxeversie van de kersverse plaat van Imagine Dragons biedt heel wat lekkers voor fans van het eerste uur. Nummers als “Real Life” en “Burn Out” passen met hun volle akoestische klanken en beats zo op albums als Night Visions en Smoke + Mirrors. Dat eerste is een rauw nummer dat toch een gezellig deuntje heeft, waardoor de kamer meteen gevuld is. En “Burn Out” is zo’n single die je meesleept en waar Platzmans drum en de typische gitaargeluiden van Wayne Sermon en Ben McKee het voortouw nemen.

Origins is tegelijk een grote stap vooruit en achteruit voor Imagine Dragons. Ze lijken terug meer vast te gaan houden aan hun roots en de gezellige, meeslepende nummers op deze plaat zijn duidelijk een stukje hoger gemikt dan Evolve. De plaat zou misschien zelfs opgedeeld kunnen worden in 3 EP’s, want de nummers zijn duidelijk niet allemaal van hetzelfde genre. Imagine Dragons breedt zijn horizon uit, er lijkt geen huis meer mee te houden. Binnen zes maand terug met nog een beter album?

Facebook

8 november 2018

About Author

Lotte Coolen Ik ben verslaafd aan van die indie-honing waarvan je heupen beginnen te wiegen en je armen beginnen te zwaaien. Het liefst van al kruip ik dan ook 24/7 in een bijenkorf om die goddelijke honingmakers te bewonderen.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter