Albums

St. Vincent – MassEducation (★★★): Het klinkt allemaal gevoeliger

Annie Clark heeft onder de naam St. Vincent vijf albums op haar naam staan. De Amerikaanse Grammywinnares staat bekend als gitaarvirtuoze, maar op haar nieuwe album doet ze het met alleen een piano. Samen met Thomas Barlett (op de piano) heeft ze alle nummer van haar vorige plaat, MASSEDUCTION, herwerkt en dat heeft MassEducation als gevolg. Eén letter verschil, maar we moeten u niet vertellen dat het helemaal anders klinkt. Slaagt een gitaarvirtoze als St. Vincent erin om een degelijk piano-album uit te brengen?

MassEducation opent met “Slow Disco” en dat is de derde versie van dat nummer. De eerste versie stond op MASSEDUCTION, “Fast Slow Disco” werd daarna als single uitgebracht en is sneller en meer disco. Op Clarks verjaardag liet St. Vincent “Slow Slow Disco” op de wereld los, de pianoversie waarvan nu de eerste ‘slow’ achterwege is gelaten. “Slow Slow Disco” voelt helemaal anders aan dan “Slow Disco” en “Fast Slow Disco” en dat geldt uiteraard voor alle nummers. Over de hele plaat is er een goede afwisseling tussen hard en zacht, snel en traag pianospelen. MASSEDUCTION was al bij uitstek de persoonlijkste en meest gevoelige plaat van St. Vincent, maar door de piano gaan alle nummers nog persoonlijker en soms pijnlijker of zieliger gaan klinken.

Op MassEducation klikt het pianospel zeer repetitief, met hier en daar een verrassing van Thomas Barlett, de pianist. Barlett werkte ook al samen met Ed Sheeran, Norah Jones, Florence + The Machine, Trixie Whitley… Hij slaagt er in om veel van de gitaarriffs vlot om te zetten naar de piano, “Savior” is hier een mooi voorbeeld van. De muziek is, in tegenstelling tot wat we verwacht hadden, wel zeer herkenbaar. Barlett improviseerde een aantal keren op de piano terwijl Clark de teksten zong en achteraf kozen ze hun favoriete take. Geen doordachte pianomuziek dus, maar de spontaniteit zorgt af en toe voor aangename verrassingen in de nummers.

Door het gebrek aan veel instrumenten, wordt de tekst veel meer naar voren geschoven. “Los Ageless”, “New York” en “Happy Birthday, Johnny” gaan hierdoor veel persoonlijker klinken. Clark weet een gevoel van medelijden op te wekken. Daarna gaat het pianospel weer de hardere kant op met “Pills”. Afsluiten doet MassEducation met het nummer waar MASSEDUCTION mee opent: “Hang On Me” en hiermee sluit St. Vincent in schoonheid af.

MassEducation is een album waarbij het moeilijk is om punten op te zetten. Voor wie fan is van St. Vincent, is het leuk en verfrissend om de herwerkte nummers te beluisteren, maar wie St. Vincent niet of amper kent, vindt er waarschijnlijk niet veel aan. Thomas Barlett slaagt er bij een groot aantal van de nummers in om er een sterke tweede versie van te maken, andere nummers zijn hier minder geschikt voor. Door de piano gaat St. Vincent verder de gevoelige tour op en toont ze dat ze ook een mens is en geen gitaargod. Een piano album met St. Vincent haar muziek is leuk en goed voor één keer, maar de volgende keer mag het toch terug een album worden met veel synths, een drum en uiteraard veel elektrische gitaren.

FacebookInstagramWebsite

12 oktober 2018

About Author

Robbe Rooms


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter