Albums, Recensies

Phoenician Drive – Almadraba (★★★★½): Een psychedelische wereldreis in je woonkamer

Een multiculturele, Brusselse krautrock band doorspekt met Midden-Oosterse ritmiek, Balkan vibes, percussie en flamenco-invloeden. Meet: Phoenician Drive. Een groovy smeltkroes aan nationaliteiten (o.a. Chileens & Spaans), genres en soundscapes. Na een smeulende EP met twee nummers, presenteert het zestal nu met Almadraba hun debuut. Een unieke cross-over tussen Westerse en Oosterse muzikale tradities met een psychedelisch distortion sausje. Vlijmscherp. Fascinerend. Swingend.

Phoenician Drive categoriseren? Goodluck with that. Met Almadraba weet het Brusselse collectief alle bakens van genres overboord te gooien. Sinds 2015 boksen de zes heren van Phoenician Drive transcontinentale rock ineen. Met avontuurlijke melodieën, gitaaruitspattingen en sferische intermezzo’s razen ze langs de grenzen tussen Azië en Europa, terwijl ze onderweg een schrijfpauze nemen op feestjes in de Balkan en het Midden-Oosten.

Opener en titeltrack “Almadraba” profileert zich meteen als een staalkaart van Phoenician Drive. Groovy motorik-ritmes (denk aan Can) en diepe baslijnen die de snedige distortiongitaar perfect aanvullen met nog wat catchy samengezang en geneurie erbovenop. De microfoons worden trouwens niet te vaak uit de kast gehaald. Geen tijd voor zang, aber schwül tanzen ja! 

In “Paradise In My Veins” en “Kraken Doesn’t Crack a Crocodile” – heerlijke titel, by the way waar kopen jullie dat inspiratiebrouwsel waarvan jullie tappen? – leek een kamelentocht door een bloedhete woestijn nog nooit zo aantrekkelijk. In die tweede genoemde song, buigen uptempo gitaren en bombastische drums een pleziertochtje om in een woestijnrace.

Met “Aguas Del Olvido” doen ze zowaar een gooi naar Midden-Oosterse post- en desertrock. Terwijl het van oed (Arabisch snaarinstrument) doordrongen “Onobou Twist” een vleugje surfrock meekrijgt, strooit gitarist Valerian Meunier (Moaning Cities) in “Musselove” dan weer met riffs die leiden tot een psychedelische waas.

Tijdens eindsalvo “Slowfish” – what’s in a name – bouwt de Brusselse band gestaag, post-rock gewijs aan een stonerrock outro. Om je daarna achter te laten met een reisverlangen na deze rush langs verschillende culturen en tradities. Hedendaagse dansvirtuoos Wim Vandekeybus was al verkocht na één demo en inviteerde Phoenician Drive om muziek te schrijven bij zijn nieuwe dansvoorstelling ‘TrapTown’ (première 20 oktober in KVS Brussel).

Met een ijzersterk debuut onder de arm, vertrekt de opmerkelijke duizendpoot Phoenician Drive op een ferme Europese tournee. Om te voorspellen dat er potten zullen worden gebroken, hoef je niet te beschikken over een zesde zintuig.

Facebook / Bandcamp

Tourdata:

11.10 Beursschouwburg – Bruxelles, BE (Release Party)
13.10 4 Ecluses – Dunkerque, FR
18.10 STUK – Leuven, BE
08.11 Café Café – Genk, BE
11.11 Kultura – Liège, BE
17.11 De Roma – Antwerpen, BE
30.11 Eden – Charleroi, BE
05.12 Nosta – Opwijk, BE
06.12 NYOKOBOP Festival – Paris, FR
07.12 NNY Festival – Saint-Etienne, FR
08.12 Les Nuits Zélectriques – Saingelégier, CH
18.12 Democrazy – Gent, BE

12 oktober 2018

About Author

Jietse Vandenbussche


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter