Live, Recensies

Blossoms @ Kavka: Verantwoorde grootheidswaanzin

Blossoms stelde in jeugdhuis Kavka hun nieuwste album Cool Like You voor. Een uur en twintig songs later, weten we zeker dat we amper zo cool zijn als de mannen uit Manchester zelf. Hun zakelijke houding deed de sfeer bij momenten wat zakken, maar de strakke riffs en snedige songs tilden de moraal dan weer op naar het einde van avond. Het is niet omdat het een woensdagavond is, dat het er niet wat vrolijker aan toe kan gaan.

Wanneer een Franse band als voorprogramma mag opdraven, hoop je best in stilte dat ze in het Frans zingen. Jammer genoeg deed Keep Dancing Inc. het noch in het Frans, noch konden we wat ze door de microfoon brachten, zingen noemen. De frontman met even wit haar als zijn gebleekte jeans moet het zelf ook door hebben gehad. Hij nam bij de hogere noten immers gas terug. Onze oren zijn hem hier nog steeds dankbaar voor. De muziek zat wel goed. Keep Dancing Inc. bracht strakke electro-pop met hier en daar een surfvibe zoals we die kennen van andere Franse bands. Ook nog het vermelden waard: de drumster die dankzij haar koptelefoon, in tegenstelling tot de zanger, het ritme wist te bewaren. Puik werk.

Blossoms scheert ondertussen hoge toppen aan de overkant van het kanaal. Zo stonden ze al op Glastonbury en mochten de stadionshow van The Stone Roses openen in thuisstad Manchester. Met hun debuutalbum kaapte Blossoms een nominatie weg bij de Mercury Prize vorig jaar. Na een vierde plaats tijdens de BBC Sound of 2016, heeft Blossoms het echt wel gemaakt. In eigen land dan toch. In België krijgt de band maar weinig radioplay en ondanks hun strakke sets in de Botanique en als voorprogramma van The Kooks in de Ancienne Belgique het afgelopen jaar, kwam er maar weinig volk opdagen in jeugdhuis Kavka op woensdagavond.

Zo’n jeugdhuis is nochtans de perfecte setting voor een vuil rockconcert: slecht geverfde zwarte muren, amper boxen die het dan toch weer bijna begeven en een vloer die plakt van het bier van de avond voordien. Jammer van de band die dit eerder als een doorsnee woensdagavond zag en niet als de kans van hun leven om Antwerpen in te palmen met hun toegankelijke rock. Opener “I Can’t Stand It” is even strak en perfect als opvolgers “Cut Me and I’ll Bleed” en “Texia”. Er valt niets op aan te merken. De Britse band onder leiding van Tom Ogden heeft de sound van mede debutanten The Amazons en The Magic Gang met iets meer eighties saus. Links achteraan beheerst Myles immers een tweetal keyboards en een handvol effecten.

Wie niet alleen zijn oren de kost geeft, haalt misschien een andere Britse band voor de geest bij het zien van Blossoms. Frontman Tom Ogden heeft namelijk dezelfde allures als die van ene jonge Alex Turner: perfect kunnen zingen, gitaar spelen en de zaal beheersen alsof hij het elke dag doet. Een glimlach of een vriendelijk woordje, daar moeten de fans naar snakken en krijgen ze zelden. Toch is hij geen arrogante blikvanger. Hij weet de momenten juist uit te pikken en laat z’n gezicht genoeg spreken. Ook de rest van de band weet ondertussen hoe een publiek moet aangepakt worden. Deze jongens hebben dan ook op hun prille leeftijd al heel wat shows gespeeld. Dat zien we pas wanneer de set – na een snelle afhandeling van eerste songs – pas echt op gang begint te komen met “Blown Rose” en “Getaway”.

Intro’s, daar zijn de mannen van Blossoms sterk in. “Between The Eyes” krijgt een kille a capella intro. Wanneer de synths invallen, wordt de song almaar grimmiger. Ook “Stranger Still” begint met een enkel beatje, maar stort daarna jammer genoeg een beetje in elkaar. Gelukkig snijdt “Blow” er terug hard in. Het accent van de mannen uit Manchester en de gitaarsolo’s geven hun songs de nodige maturiteit. Hitjes “Honey Sweet” en “Cool Like You” doen het enorm goed bij het publiek. Plots zien we mensen springen en dansen. Vanop het podium heb je ongetwijfeld een duidelijk zicht op de honderdtal kijklustigen en toch ga je niet met ze mee, zonde. Tijdens “Favourite Room”, vraagt Tom om onze smartphones te ontsteken. ‘Make it look busy. Yeah, like we’re at Glastonbury.’ De grootte van de zaal op die manier weglachen, zet wat kwaad bloed.

Het waanbeeld dat ze van zichzelf hebben als  ‘grote band in eigen land’ vergeven we hen nadat ze “At Most A Kiss” inzetten met opnieuw een kanjer van een intro. Jammer genoeg valt nieuweling “There’s a Reason Why” wat stil wanneer het live gespeeld wordt. Hekkensluiter is zoals steeds “Charlemagne” en doet het zoals steeds goed. Ondanks de slordigheden tijdens “Unfaithful”, de doordeweekse sfeer en de kilte in het begin van de set bewees Blossoms in Kavka dat ze zich terecht een grote band mogen wanen en bijgevolg een grotere zaal verdienen. Hun bijna perfecte uitvoering en authentieke uitstraling zal hen dan ook ongetwijfeld nog ver brengen.

Setlist:

I Cant Stand It
Cut Me and I’ll Bleed
Texia
Across The Moor
Blown Rose
How Long Will This Last
Getaway
Unfaithful
Between The Eyes
Stranger Still
Blow
Honey Sweet
Cool Like You
Favourite Room
At most Kiss
There’s a Reason Why
Charlemagne

11 oktober 2018

About Author

Emma Vierbergen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter