Live, Recensies

Lokerse Feesten: Dag 7 met o.a. The Prodigy en Soulwax

Leve de elektronica, gisteren op de Lokerse Feesten. De vermoeidheid en de regen hielden misschien enkele festivalgangers thuis, maar wie toch de moed bijeenschraapte om zich naar de Grote Kaai te begeven, maakte de juiste beslissing. Belgische trots Soulwax, 90’s helden The Prodigy en drum ‘n’ bass grootheden Chase & Status stonden op het menu.

De grootste laatkomers

32 minuten, zo lang lieten de Britten van The Prodigy op zich wachten, tot frustratie van het publiek. De voorbije dagen (met uitzondering van dinsdag) was het bloedheet in Lokeren, maar gisteren sloeg het Belgische weer toch toe. Een stortbui die gepaard ging met een gure wind dwong menig festivalbezoeker al snel tot het aantrekken van winterse kledij of een poncho. Als je dan een halfuur moet wachten, steekt dat snel tegen.

Uiteindelijk begon de show dan toch, maar wij hadden intussen het gevoel dat ze wat goed te maken hadden. Beginnen deden de Britten met “Omen”, en daarmee was de sfeer direct gezet. De bas stond hard, Keith Flint was – ondanks een afgrijselijke dubbele Nainggolanlijn op zijn hoofd – best goed bij stem en het publiek was mee. Dat laatste was heel het optreden wel het geval, wij waren echter minder onder de indruk. Flint moet zijn teksten zo goed vanbuiten geleerd hebben dat zijn geheugen propvol zat, want veel meer kwam er niet uit dan “All my Belgian people”. Is het zo moeilijk om eens op de affiche te kijken op welk festival je speelt?

The Prodigy beschikt over een karrenvracht aan hits, maar zo kwam het niet over. De drops waren veelvuldig aanwezig, maar opbouw ontbrak. Daardoor voelde elke stoot van energie leeg aan. “Firestarter” was bijna onherkenbaar en zo verveelde de set al snel. Wij hadden het gevoel dat er meer in zat, zeker met zulk materiaal ter beschikking.

De grootste hitmachine

Nog een groep die een waslijst aan hits meebracht naar Lokeren was Chase & Status. Wie nog niet van “No Problem”, “Time” of “Alive” hoorde, leefde de voorbije jaren hoogstwaarschijnlijk onder een steen. Van het Britse drum ‘n’ bass duo, ondertussen al 15 jaar bezig, was gisteren enkel Status aanwezig. Wederhelft Chase blijft tegenwoordig iets meer op de achtergrond om bij zijn gezin te zijn.

We kregen hits: onder andere “All Goes Wrong”, “No Problem” en “Alive” als epische afsluiter passeerden de revue. Hoogtepunt van de set was waarschijnlijk “No Problem”, waarvan het eerste deel integraal werd gespeeld, en de tweede drop vervangen werd door een vuile streep dubstep. Zulke momenten brengen snelheid in de set, het publiek smulde ervan. MC van dienst was MC Rage, die zich vooral beperkte tot het aanmoedigen van het publiek om op en neer te springen en hier en daar wat lyrics voor zijn rekening neemt. Hij stoorde niet, maar de echte ster stond duidelijk achter de draaitafels. In tegenstelling tot vele Tomorrowland-dj’s werd er gisteren namelijk écht gedraaid.

De grootste Belgische trots

(c) Marijke Debusschere (CPU)

Een stortbui teisterde Lokeren, maar dat weerhield Soulwax er niet van om hun imposante decor mee te brengen. Drie drumstellen, een drummachine, synths, gitaren, basgitaren, de lijst is lang. Alles werd bedekt met plastieken doeken, maar Soulwax was vastberaden om hun show te spelen, en dat deden ze.

Openen doen de Gentenaren steevast met “No Drums”, een nummer dat direct de toon zette voor de rest van het optreden. Wie gisteren voor makkelijk verteerbare dansmuziek afzakte naar de Kaai, was eraan voor de moeite. Soulwax speelt muziek in vele lagen, het is een show die je volledige aandacht vereist. Wie gisteren mee was, genoot van een muzikaal hoogtepunt. Wie niet mee was, vond het onherroepelijk saai. Gelukkig voor deze review waren wij volledig mee!

“No Drums” dus, om daarna – met Bent Van Looy op drums! – met drie drumstellen te spelen. De broers Dewaele zijn dan al wat ouder, hun gevoel voor ironie verliezen ze nooit. Twee maanden geleden bracht de band nog ‘ESSENTIAL’ uit, maar de nummers tijdens hun liveshow kwamen vooral van ‘FROM DEEWEE’. Dat was ook te zien aan het enorme hoofd dat opsteeg vanuit het decor. “Krack”, “Is It Always Binary” en “Missing Wires” volgden elkaar vroeg in de set op. Dat zorgde meteen voor een spetterend spektakel. Fantastisch was het ook om te zien hoe goed er gedrumd werd: altijd in de maat, en zeker niet de gemakkelijkste drumpartijen.

(c) Marijke Debusschere (CPU)

Soulwax speelde (zo goed als) een thuismatch en genoot daar met volle teugen van. Met “NY Excuse” (ja, dat is een cover) als afsluiter werden we helemaal verwend. Of het nu als 2manydj’s of als Soulwax is, het broederschap Dewaele blijft ons met hun eigenwijze en innovatieve stijl keer op keer entertainen. Soulwax toonde gisteren hoe het wel moet. Je publiek hypnotiseren om dan de bom te laten ontploffen met pulserende muziek. Elektronische muziek op zijn best. We mogen als Belg trots zijn.

10 augustus 2018

About Author

Quinten De Seranno Alles kan, alles mag.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter