Delta Sleep – Ghost City (★★★★½): Wiskundig Begeesterend
Albums, Recensies

Delta Sleep – Ghost City (★★★★½): Wiskundig Begeesterend

Algebra hoeft niet je sterkste punt te zijn om te kunnen genieten van het nieuwe album van het Britse math rock offensief Delta Sleep. Toen de band ontsproot in 2010, bouwden ze de reputatie op van een strakke liveband. Hun debuut-ep Management wentelde zich dan ook rond dat sterktepunt. In 2016 loste de band hun eerste studio-album Twin Galaxies dat veel radiovriendelijker bleek te zijn. Het werd algemeen zeer goed ontvangen, en gaf eveneens de nieuwe denklijn aan van Delta Sleep. Bij de productie van hun tweede conceptalbum Ghost City bouwde de band daar dus op voort en creëerden ze een meesterwerk op sokken. De heren uit Canterbury trokken bijgevolg naar het zoete Noord-Italië waar het, naar eigen zeggen, even goedkoop was om op te nemen als thuis. Op weg naar het zonnetje werd niet stilgezeten. Volgens frontman Devin Yuceil, boekte de band zelfs enkele optredens op weg naar het zuiden.

Vervolgens is het volgens de heren zelf onbegonnen werk om een genre op het album plakken wegens hun ontelbare en uiteenlopende invloeden. Niettemin is het openingsnummer “Sultans of Ping” een perfecte voorproever voor de math rock en post punk invloeden die de dystopische Geestenstad, waarin het verhaal zich zal afspelen, teisteren. Die stad opent zijn deuren met een zeer punky vibe waarbij lyrische teksten geschreeuwd worden. De heren wagen zich in “Sultans of Ping” evenzeer aan een explosie van gitaargeluiden waarmee de post-rock- en post-hardcore-invloeden zich laten voelen. De averechtse drums nemen het werk over in de derde minuut terwijl de gitaren zich kortstondig naar de achtergrond begeven, cf. een thuismatch of eerder thuis-math*. Power chords volgen en in een adrenalinerush eindigt het nummer op een waanzinnig harmonische noot van alle voorafgaande elementen. De toon is bij deze gezet.

Net als Twin Galaxies is het tweede betoog een inventief conceptalbum. Op de Bandcamp van de artiest noemen de heren zelf de narratief een “tech-noir waarin de wereld functioneert als één stad in een collectief bewustzijn onder het bewind van multinationals.” Er wordt bewust gespeeld met de kille, dystopische vibe tegenover het verhevene. Zo is “After Dark” als klankspelletje de droombaby van post- en mathrock, anders gezegd een thuismatch voor de band. Het fundament van de Geestenstad wordt aangelegd door de mentale voorstelling van een grootstad met Blade Runner allures. “I’d give my whole world to find a way out.” De melancholische vibe van het instrumentale “Ghost” wordt doorbroken door het existentiële “A Single File” en “Dotwork”. Zachte gitaren en complexe drumpatronen vormen het perfecte gezelschap voor het postmoderne verloren-in-een-grootstad narratief.

De claustrofobische en tegelijk overweldigende sfeer van voorgaande nummers verdwijnt als sneeuw voor de zon in “Dream Thang”. Een ontsnapping staat centraal en als een nachtelijke schreeuw in een leeg woud weerspiegelt de songtekst die existentiële angst, maar de ontsnappingspogingen zijn tevergeefs. Als “Dream Thang” de persoonlijke beleving van een ontsnapping is, is “Sans Soleil” dan weer de letterlijke beschrijving van die beleving. Hetgeen onduidelijk blijft, is dan of hetgeen de vrouw vasthoudt een totalitair regime is of haar eigen comfort in de Geestenstad. Hoe dan ook blijft ze telkens opnieuw uitkomen in de stad.

Voordat “Glass” de luisteraar een sereen stilte-voor-de-storm-moment aanbiedt, visualiseert “El Pastor” nog een laatste keer de natuur. Eindelijk wordt het volle potentieel van de drummer gelost en ziet de band zijn mythologische status als wiskundige geniaal waar worden. “Floater” begint zacht en stort zich in een plotse afgrond van schreeuwen en wensen. De wens van het hoofdpersonage draalt daarbij nog na in het hoofd. “All she ever wanted was to find a place where she could sit and watch the sunrise.”

Het album eindigen doen de Delta Sleepers zoals ze begonnen zijn. “Afterimage” is een geëvolueerde “Sultans of Ping”. Het hoofdstuk van Geestenstad is afgelopen voor de protagoniste die is kunnen ontsnappen naar eender waar, zolang het niet de stad is. De lyrische tekst biedt samen met de zachte akoestische gitaar een ontsnapping naar de natuur. De schoonheid waarmee iemand die sinds jaar en dag in de stad heeft gewoond, kan zien hoe mooi de natuur is, is normaal gezien materiaal voor sprookjes. Delta Sleepers is de Pixar van de math rock scene. Ghost City zal nog een hele poos rusten in the back of my head. “Soft sound so soothing. Something that sits so deep in the back of your head while you’re asleep.”

Ghost City werd geproducet door Mark Roberts en uitgebracht onder het label Big Scary Monsters.

10 augustus 2018

About Author

Lukas De Cock


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter